១២. សុភទ្ទបរិព្ពាជកវត្ថុ

អាកាសេតិ ឥទំ ធម្មទេសនំ សត្ថា កុសិនារាយំ ឧបវត្តនេ មល្លានំ សាលវនេ បរិនិព្ពានមញ្ចកេ និបន្នោ សុភទ្ទំ បរិព្ពាជកំ អារព្ភ កថេសិ.

សោ កិរ អតីតេ កនិដ្ឋភាតរិ ឯកស្មិំ សស្សេ នវក្ខត្តុំ អគ្គទានំ ទេន្តេ ទានំ ទាតុំ អនិច្ឆន្តោ ឱសក្កិត្វា អវសានេ អទាសិ. តស្មា បឋមពោធិយម្បិ មជ្ឈិមពោធិយម្បិ សត្ថារំ ទដ្ឋុំ នាលត្ថ. បច្ឆិមពោធិយំ បន សត្ថុ បរិនិព្ពានកាលេ ‘‘អហំ តីសុ បញ្ហេសុ អត្តនោ កង្ខំ មហល្លកេ បរិព្ពាជកេ បុច្ឆិត្វា សមណំ គោតមំ ‘ទហរោ’តិ សញ្ញាយ ន បុច្ឆិំ, តស្ស ច ទានិ បរិនិព្ពានកាលោ, បច្ឆា មេ សមណស្ស គោតមស្ស អបុច្ឆិតការណា វិប្បដិសារោ ឧប្បជ្ជេយ្យា’’តិ សត្ថារំ ឧបសង្កមិត្វា អានន្ទត្ថេរេន និវារិយមានោបិ សត្ថារា ឱកាសំ កត្វា, ‘‘អានន្ទ, មា សុភទ្ទំ និវារយិ, បុច្ឆតុ មំ បញ្ហ’’ន្តិ វុត្តេ អន្តោសាណិំ បវិសិត្វា ហេដ្ឋាមញ្ចកេ និសិន្នោ, ‘‘ភោ សមណ, កិំ នុ ខោ អាកាសេ បទំ នាម អត្ថិ, ឥតោ ពហិទ្ធា សមណោ នាម អត្ថិ, សង្ខារា សស្សតា នាម អត្ថី’’តិ ឥមេ បញ្ហេ បុច្ឆិ. អថស្ស សត្ថា តេសំ អភាវំ អាចិក្ខន្តោ ឥមាហិ គាថាហិ ធម្មំ ទេសេសិ –

២៥៤. ‘‘អាកាសេវ បទំ នត្ថិ, សមណោ នត្ថិ ពាហិរេ;

បបញ្ចាភិរតា បជា, និប្បបញ្ចា តថាគតា.

២៥៥. ‘‘អាកាសេវ បទំ នត្ថិ, សមណោ នត្ថិ ពាហិរេ;

សង្ខារា សស្សតា នត្ថិ, នត្ថិ ពុទ្ធានមិញ្ជិត’’ន្តិ.

តត្ថ បទន្តិ ឥមស្មិំ អាកាសេ វណ្ណសណ្ឋានវសេន ឯវរូបន្តិ បញ្ញាបេតព្ពំ កស្សចិ បទំ នាម នត្ថិ. ពាហិរេតិ មម សាសនតោ ពហិទ្ធា មគ្គផលដ្ឋោ សមណោ នាម នត្ថិ. បជាតិ អយំ សត្តលោកសង្ខាតា បជា តណ្ហាទីសុ បបញ្ចេសុយេវាភិរតា. និប្បបញ្ចាតិ ពោធិមូលេយេវ សព្ពបបញ្ចានំ សមុច្ឆិន្នត្តា និប្បបញ្ចា តថាគតា. សង្ខារាតិ បញ្ចក្ខន្ធា. តេសុ ហិ ឯកោបិ សស្សតោ នាម នត្ថិ. ឥញ្ជិតន្តិ ពុទ្ធានំ បន តណ្ហាមានាទីសុ ឥញ្ជិតេសុ យេន សង្ខារា សស្សតាតិ គណ្ហេយ្យ, តំ ឯកំ ឥញ្ជិតម្បិ នាម នត្ថីតិ អត្ថោ.

ទេសនាវសានេ សុភទ្ទោ អនាគាមិផលេ បតិដ្ឋហិ, សម្បត្តបរិសាយបិ សាត្ថិកា ធម្មទេសនា អហោសីតិ.

សុភទ្ទបរិព្ពាជកវត្ថុ ទ្វាទសមំ.

មលវគ្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.

អដ្ឋារសមោ វគ្គោ.