១១. ឧជ្ឈានសញ្ញិត្ថេរវត្ថុ

បរវជ្ជានុបស្សិស្សាតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ ឧជ្ឈានសញ្ញិំ នាម ឯកំ ថេរំ អារព្ភ កថេសិ.

សោ កិរ ‘‘អយំ ឯវំ និវាសេតិ, ឯវំ បារុបតី’’តិ ភិក្ខូនំ អន្តរមេវ គវេសន្តោ វិចរតិ. ភិក្ខូ ‘‘អសុកោ នាម, ភន្តេ, ថេរោ ឯវំ ករោតី’’តិ សត្ថុ អារោចេសុំ. សត្ថា, ‘‘ភិក្ខវេ, វត្តសីសេ ឋត្វា ឯវំ ឱវទន្តោ អននុបវាទោ. យោ បន និច្ចំ ឧជ្ឈានសញ្ញិតាយ បរេសំ អន្តរំ បរិយេសមានោ ឯវំ វត្វា វិចរតិ, តស្ស ឈានាទីសុ ឯកោបិ វិសេសោ នុប្បជ្ជតិ, កេវលំ អាសវាយេវ វឌ្ឍន្តី’’តិ វត្វា ឥមំ គាថមាហ –

២៥៣. ‘‘បរវជ្ជានុបស្សិស្ស, និច្ចំ ឧជ្ឈានសញ្ញិនោ;

អាសវា តស្ស វឌ្ឍន្តិ, អារា សោ អាសវក្ខយា’’តិ.

តត្ថ ឧជ្ឈានសញ្ញិនោតិ ឯវំ និវាសេតព្ពំ ឯវំ បារុបិតព្ពន្តិ បរេសំ អន្តរគវេសិតាយ ឧជ្ឈានពហុលស្ស បុគ្គលស្ស ឈានាទីសុ ឯកធម្មោបិ ន វឌ្ឍតិ, អថ ខោ អាសវាវ តស្ស វឌ្ឍន្តិ. តេនេវ ការណេន សោ អរហត្តមគ្គសង្ខាតា អាសវក្ខយា អារា ទូរំ គតោវ ហោតីតិ.

ទេសនាវសានេ ពហូ សោតាបត្តិផលាទីនិ បាបុណិំសូតិ.

ឧជ្ឈានសញ្ញិត្ថេរវត្ថុ ឯកាទសមំ.