៤. លិច្ឆវីវត្ថុ

រតិយា ជាយតីតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា វេសាលិំ និស្សាយ កូដាគារសាលាយំ វិហរន្តោ លិច្ឆវី អារព្ភ កថេសិ.

តេ កិរ ឯកស្មិំ ឆណទិវសេ អញ្ញមញ្ញំ អសទិសេហិ អលង្ការេហិ អលង្ករិត្វា ឧយ្យានគមនត្ថាយ នគរា និក្ខមិំសុ. សត្ថា បិណ្ឌាយ បវិសន្តោ តេ ទិស្វា ភិក្ខូ អាមន្តេសិ – ‘‘បស្សថ, ភិក្ខវេ, លិច្ឆវយោ, យេហិ ទេវា តាវតិំសា ន ទិដ្ឋបុព្ពា, តេ ឥមេ ឱលោកេន្តូ’’តិ វត្វា នគរំ បាវិសិ. តេបិ ឧយ្យានំ គច្ឆន្តា ឯកំ នគរសោភិនិំ ឥត្ថិំ អាទាយ គន្ត្វា តំ និស្សាយ ឥស្សាភិភូតា អញ្ញមញ្ញំ បហរិត្វា លោហិតំ នទិំ វិយ បវត្តយិំសុ. អថ នេ មញ្ចេនាទាយ ឧក្ខិបិត្វា អាគមំសុ. សត្ថាបិ កតភត្តកិច្ចោ នគរា និក្ខមិ. ភិក្ខូបិ លិច្ឆវយោ តថា នីយមានេ ទិស្វា សត្ថារំ អាហំសុ – ‘‘ភន្តេ, លិច្ឆវិរាជានោ បាតោវ អលង្កតបដិយត្តា ទេវា វិយ នគរា និក្ខមិត្វា ឥទានិ ឯកំ ឥត្ថិំ និស្សាយ ឥមំ ព្យសនំ បត្តា’’តិ. សត្ថា, ‘‘ភិក្ខវេ, សោកោ វា ភយំ វា ឧប្បជ្ជមានំ រតិំ និស្សាយ ឧប្បជ្ជតិយេវា’’តិ វត្វា ឥមំ គាថមាហ –

២១៤. ‘‘រតិយា ជាយតី សោកោ, រតិយា ជាយតី ភយំ;

រតិយា វិប្បមុត្តស្ស, នត្ថិ សោកោ កុតោ ភយ’’ន្តិ.

តត្ថ រតិយាតិ បញ្ចកាមគុណរតិតោ, តំ និស្សាយាតិ អត្ថោ.

ទេសនាវសានេ ពហូ សោតាបត្តិផលាទីនិ បាបុណិំសូតិ.

លិច្ឆវីវត្ថុ ចតុត្ថំ.