៣. វិសាខាវត្ថុ

បេមតោ ជាយតីតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ វិសាខំ ឧបាសិកំ អារព្ភ កថេសិ.

សា កិរ បុត្តស្ស ធីតរំ សុទត្តំ នាម កុមារិកំ អត្តនោ ឋានេ ឋបេត្វា គេហេ ភិក្ខុសង្ឃស្ស វេយ្យាវច្ចំ ការេសិ. សា អបរេន សមយេន កាលមកាសិ. សា តស្សា សរីរនិក្ខេបំ ការេត្វា សោកំ សន្ធារេតុំ អសក្កោន្តី ទុក្ខិនី ទុម្មនា សត្ថុ សន្តិកំ គន្ត្វា វន្ទិត្វា ឯកមន្តំ និសីទិ. អថ នំ សត្ថា ‘‘កិំ នុ ខោ ត្វំ, វិសាខេ, ទុក្ខិនី ទុម្មនា អស្សុមុខា រោទមានា និសិន្នា’’តិ អាហ. សា តមត្ថំ អារោចេត្វា ‘‘បិយា មេ, ភន្តេ, សា កុមារិកា វត្តសម្បន្នា, ឥទានិ តថារូបំ ន បស្សាមី’’តិ អាហ. ‘‘កិត្តកា បន, វិសាខេ, សាវត្ថិយំ មនុស្សា’’តិ? ‘‘ភន្តេ, តុម្ហេហិយេវ មេ កថិតំ សត្ត ជនកោដិយោ’’តិ. ‘‘សចេ បនាយំ ឯត្តកោ ជនោ តវ នត្តាយ សទិសោ ភវេយ្យ, ឥច្ឆេយ្យាសិ ន’’ន្តិ? ‘‘អាម, ភន្តេ’’តិ. ‘‘កតិ បន ជនា សាវត្ថិយំ ទេវសិកំ កាលំ ករោន្តី’’តិ? ‘‘ពហូ, ភន្តេ’’តិ. ‘‘ននុ ឯវំ, ភន្តេ, តវ អសោចនកាលោ ន ភវេយ្យ, រត្តិន្ទិវំ រោទន្តីយេវ វិចរេយ្យាសី’’តិ. ‘‘ហោតុ, ភន្តេ, ញាតំ មយា’’តិ. អថ នំ សត្ថា ‘‘តេន ហិ មា សោចិ, សោកោ វា ភយំ វា បេមតោវ ជាយតី’’តិ វត្វា ឥមំ គាថមាហ –

២១៣. ‘‘បេមតោ ជាយតី សោកោ, បេមតោ ជាយតី ភយំ;

បេមតោ វិប្បមុត្តស្ស, នត្ថិ សោកោ កុតោ ភយ’’ន្តិ.

តត្ថ បេមតោតិ បុត្តធីតាទីសុ កតំ បេមមេវ និស្សាយ សោកោ ជាយតីតិ អត្ថោ.

ទេសនាវសានេ ពហូ សោតាបត្តិផលាទីនិ បាបុណិំសូតិ.

វិសាខាវត្ថុ តតិយំ.