៤. អញ្ញតរកុលទារិកាវត្ថុ

នត្ថិ រាគសមោតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ អញ្ញតរំ កុលទារិកំ អារព្ភ កថេសិ.

តស្សា កិរ មាតាបិតរោ អាវាហំ កត្វា មង្គលទិវសេ សត្ថារំ និមន្តយិំសុ. សត្ថា ភិក្ខុសង្ឃបរិវុតោ តត្ថ គន្ត្វា និសីទិ. សាបិ ខោ វធុកា ភិក្ខុសង្ឃស្ស ឧទកបរិស្សាវនាទីនិ ករោន្តី អបរាបរំ សញ្ចរតិ. សាមិកោបិស្សា តំ ឱលោកេន្តោ អដ្ឋាសិ. តស្ស រាគវសេន ឱលោកេន្តស្ស អន្តោ កិលេសោ សមុទាចរិ. សោ អញ្ញាណាភិភូតោ នេវ ពុទ្ធំ ឧបដ្ឋហិ, ន អសីតិ មហាថេរេ. ហត្ថំ បសារេត្វា ‘‘តំ វធុកំ គណ្ហិស្សាមី’’តិ បន ចិត្តំ អកាសិ. សត្ថា តស្សជ្ឈាសយំ ឱលោកេត្វា យថា តំ ឥត្ថិំ ន បស្សតិ, ឯវមកាសិ. សោ អទិស្វា សត្ថារំ ឱលោកេន្តោ អដ្ឋាសិ. សត្ថា តស្ស ឱលោកេត្វា ឋិតកាលេ ‘‘កុមារក, ន ហិ រាគគ្គិនា សទិសោ អគ្គិ នាម, ទោសកលិនា សទិសោ កលិ នាម, ខន្ធបរិហរណទុក្ខេន សទិសំ ទុក្ខំ នាម អត្ថិ, និព្ពានសុខសទិសំ សុខម្បិ នត្ថិយេវា’’តិ វត្វា ឥមំ គាថមាហ –

២០២. ‘‘នត្ថិ រាគសមោ អគ្គិ, នត្ថិ ទោសសមោ កលិ;

នត្ថិ ខន្ធសមា ទុក្ខា, នត្ថិ សន្តិបរំ សុខ’’ន្តិ.

តត្ថ នត្ថិ រាគសមោតិ ធូមំ វា ជាលំ វា អង្គារំ វា អទស្សេត្វា អន្តោយេវ ឈាបេត្វា ភស្មមុដ្ឋិំ កាតុំ សមត្ថោ រាគេន សមោ អញ្ញោ អគ្គិ នាម នត្ថិ. កលីតិ ទោសេន សមោ អបរាធោបិ នត្ថិ. ខន្ធសមាតិ ខន្ធេហិ សមា. យថា បរិហរិយមានា ខន្ធា ទុក្ខា, ឯវំ អញ្ញំ ទុក្ខំ នាម នត្ថិ. សន្តិបរន្តិ និព្ពានតោ ឧត្តរិំ អញ្ញំ សុខម្បិ នត្ថិ. អញ្ញញ្ហិ សុខំ សុខមេវ, និព្ពានំ បរមសុខន្តិ អត្ថោ.

ទេសនាវសានេ កុមារិកា ច កុមារកោ ច សោតាបត្តិផលេ បតិដ្ឋហិំសុ. តស្មិំ សមយេ ភគវា តេសំ អញ្ញមញ្ញំ ទស្សនាការំ អកាសីតិ.

អញ្ញតរកុលទារិកាវត្ថុ ចតុត្ថំ.