៦. អង្គុលិមាលត្ថេរវត្ថុ

យស្ស បាបន្តិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ អង្គុលិមាលត្ថេរំ អារព្ភ កថេសិ. វត្ថុ អង្គុលិមាលសុត្តន្តវសេនេវ (ម. និ. ២.៣៤៧ អាទយោ) វេទិតព្ពំ.

ថេរោ បន សត្ថុ សន្តិកេ បព្ពជិត្វា អរហត្តំ បាបុណិ. អថ ខោ អាយស្មា អង្គុលិមាលោ រហោគតោ បដិសល្លីនោ វិមុត្តិសុខបដិសំវេទី. តាយំ វេលាយំ ឥមំ ឧទានំ ឧទានេសិ –

‘‘យោ ច បុព្ពេ បមជ្ជិត្វា, បច្ឆា សោ នប្បមជ្ជតិ;

សោមំ លោកំ បភាសេតិ, អព្ភា មុត្តោវ ចន្ទិមា’’តិ. –

អាទិនា នយេន ឧទានំ ឧទានេត្វា អនុបាទិសេសាយ និព្ពានធាតុយា បរិនិព្ពុតោ. ភិក្ខូ ‘‘កហំ នុ ខោ, អាវុសោ, ថេរោ ឧប្បន្នោ’’តិ ធម្មសភាយំ កថំ សមុដ្ឋាបេសុំ? សត្ថា អាគន្ត្វា ‘‘កាយ នុត្ថ, ភិក្ខវេ, ឯតរហិ កថាយ សន្និសិន្នា’’តិ បុច្ឆិត្វា, ‘‘ភន្តេ, អង្គុលិមាលត្ថេរស្ស និព្ពត្តដ្ឋានកថាយា’’តិ វុត្តេ ‘‘បរិនិព្ពុតោ ច, ភិក្ខវេ, មម បុត្តោ’’តិ. ‘‘ភន្តេ, ឯត្តកេ មនុស្សេ មារេត្វា បរិនិព្ពុតោ’’តិ? ‘‘អាម, ភិក្ខវេ, សោ បុព្ពេ ឯកំ កល្យាណមិត្តំ អលភិត្វា ឯត្តកំ បាបមកាសិ, បច្ឆា បន កល្យាណមិត្តបច្ចយំ លភិត្វា អប្បមត្តោ អហោសិ. តេនស្ស តំ បាបកម្មំ កុសលេន បិហិត’’ន្តិ វត្វា ឥមំ គាថមាហ –

១៧៣. ‘‘យស្ស បាបំ កតំ កម្មំ, កុសលេន បិធីយតិ;

សោមំ លោកំ បភាសេតិ, អព្ភា មុត្តោវ ចន្ទិមា’’តិ.

តត្ថ កុសលេនាតិ អរហត្តមគ្គំ សន្ធាយ វុត្តំ. សេសំ ឧត្តានត្ថមេវាតិ.

ទេសនាវសានេ ពហូ សោតាបត្តិផលាទីនិ បាបុណិំសូតិ.

អង្គុលិមាលត្ថេរវត្ថុ ឆដ្ឋំ.