៦. ទេវទត្តវត្ថុ

យស្ស អច្ចន្តទុស្សីល្យន្តិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា វេឡុវនេ វិហរន្តោ ទេវទត្តំ អារព្ភ កថេសិ.

ឯកស្មិញ្ហិ ទិវសេ ភិក្ខូ ធម្មសភាយំ កថំ សមុដ្ឋាបេសុំ – ‘‘អាវុសោ, ទេវទត្តោ ទុស្សីលោ បាបធម្មោ ទុស្សីល្យការណេន វឌ្ឍិតាយ តណ្ហាយ អជាតសត្តុំ សង្គណ្ហិត្វា មហន្តំ លាភសក្ការំ និព្ពត្តេត្វា អជាតសត្តុំ បិតុវធេ សមាទបេត្វា តេន សទ្ធិំ ឯកតោ ហុត្វា នានប្បការេន តថាគតស្ស វធាយ បរិសក្កតី’’តិ. សត្ថា អាគន្ត្វា ‘‘កាយ នុត្ថ, ភិក្ខវេ, ឯតរហិ កថាយ សន្និសិន្នា’’តិ បុច្ឆិត្វា ‘‘ឥមាយ នាមា’’តិ វុត្តេ ‘‘ន, ភិក្ខវេ, ឥទានេវ, បុព្ពេបិ ទេវទត្តោ នានប្បការេន មយ្ហំ វធាយ បរិសក្កតី’’តិ វត្វា កុរុង្គមិគជាតកាទីនិ (ជា. ១.២.១១១-២) កថេត្វា, ‘‘ភិក្ខវេ, អច្ចន្តទុស្សីលបុគ្គលំ នាម ទុស្សីល្យការណា ឧប្បន្នា តណ្ហា មាលុវា វិយ សាលំ បរិយោនន្ធិត្វា សម្ភញ្ជមានា និរយាទីសុ បក្ខិបតី’’តិ វត្វា ឥមំ គាថាមាហ –

១៦២. ‘‘យស្ស អច្ចន្តទុស្សីល្យំ, មាលុវា សាលមិវោត្ថតំ;

ករោតិ សោ តថត្តានំ, យថា នំ ឥច្ឆតី ទិសោ’’តិ.

តត្ថ អច្ចន្តទុស្សីល្យន្តិ ឯកន្តទុស្សីលភាវោ. គិហី វា ជាតិតោ បដ្ឋាយ ទស អកុសលកម្មបថេ ករោន្តោ, បព្ពជិតោ វា ឧបសម្បន្នទិវសតោ បដ្ឋាយ គរុកាបត្តិំ អាបជ្ជមានោ អច្ចន្តទុស្សីលោ នាម. ឥធ បន យោ ទ្វីសុ តីសុ អត្តភាវេសុ ទុស្សីលោ, ឯតស្ស គតិយា អាគតំ ទុស្សីលភាវំ សន្ធាយេតំ វុត្តំ. ទុស្សីលភាវោតិ ចេត្ថ ទុស្សីលស្ស ឆ ទ្វារានិ និស្សាយ ឧប្បន្នា តណ្ហា វេទិតព្ពា. មាលុវា សាលមិវោត្ថតន្តិ យស្ស បុគ្គលស្ស តំ តណ្ហាសង្ខាតំ ទុស្សីល្យំ យថា នាម មាលុវា សាលំ ឱត្ថរន្តី ទេវេ វស្សន្តេ បត្តេហិ ឧទកំ សម្បដិច្ឆិត្វា សម្ភញ្ជនវសេន សព្ពត្ថកមេវ បរិយោនន្ធតិ, ឯវំ អត្តភាវំ ឱត្ថតំ បរិយោនន្ធិត្វា ឋិតំ. សោ មាលុវាយ សម្ភញ្ជិត្វា ភូមិយំ បាតិយមានោ រុក្ខោ វិយ តាយ ទុស្សីល្យសង្ខាតាយ តណ្ហាយ សម្ភញ្ជិត្វា អបាយេសុ បាតិយមានោ, យថា នំ អនត្ថកាមោ ទិសោ ឥច្ឆតិ, តថា អត្តានំ ករោតិ នាមាតិ អត្ថោ.

ទេសនាវសានេ ពហូ សោតាបត្តិផលាទីនិ បាបុណិំសូតិ.

ទេវទត្តវត្ថុ ឆដ្ឋំ.