៣. ឧត្តរាថេរីវត្ថុ

បរិជិណ្ណមិទន្តិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ ឧត្តរាថេរិំ នាម ភិក្ខុនិំ អារព្ភ កថេសិ.

ថេរី កិរ វីសវស្សសតិកា ជាតិយា បិណ្ឌាយ ចរិត្វា លទ្ធបិណ្ឌបាតា អន្តរវីថិយំ ឯកំ ភិក្ខុំ ទិស្វា បិណ្ឌបាតេន អាបុច្ឆិត្វា តស្ស អបដិក្ខិបិត្វា គណ្ហន្តស្ស សព្ពំ ទត្វា និរាហារា អហោសិ. ឯវំ ទុតិយេបិ តតិយេបិ ទិវសេ តស្សេវ ភិក្ខុនោ តស្មិំយេវ ឋានេ ភត្តំ ទត្វា និរាហារា អហោសិ, ចតុត្ថេ ទិវសេ បន បិណ្ឌាយ ចរន្តី ឯកស្មិំ សម្ពាធដ្ឋានេ សត្ថារំ ទិស្វា បដិក្កមន្តី ឱលម្ពន្តំ អត្តនោ ចីវរកណ្ណំ អក្កមិត្វា សណ្ឋាតុំ អសក្កោន្តី បរិវត្តិត្វា បតិ. សត្ថា តស្សា សន្តិកំ គន្ត្វា, ‘‘ភគិនិ, បរិជិណ្ណោ តេ អត្តភាវោ ន ចិរស្សេវ ភិជ្ជិស្សតី’’តិ វត្វា ឥមំ គាថមាហ –

១៤៨. ‘‘បរិជិណ្ណមិទំ រូបំ, រោគនីឡំ បភង្គុរំ;

ភិជ្ជតិ បូតិសន្ទេហោ, មរណន្តញ្ហិ ជីវិត’’ន្តិ.

តស្សត្ថោ – ភគិនិ ឥទំ តវ សរីរសង្ខាតំ រូបំ មហល្លកភាវេន បរិជិណ្ណំ, តញ្ច ខោ សព្ពរោគានំ និវាសដ្ឋានដ្ឋេន រោគនីឡំ, យថា ខោ បន តរុណោបិ សិង្គាលោ ‘‘ជរសិង្គាលោ’’តិ វុច្ចតិ, តរុណាបិ គឡោចីលតា ‘‘បូតិលតា’’តិ វុច្ចតិ, ឯវំ តទហុជាតំ សុវណ្ណវណ្ណម្បិ សមានំ និច្ចំ បគ្ឃរណដ្ឋេន បូតិតាយ បភង្គុរំ, សោ ឯស បូតិកោ សមានោ តវ ទេហោ ភិជ្ជតិ, ន ចិរស្សេវ ភិជ្ជិស្សតីតិ វេទិតព្ពោ. កិំ ការណា? មរណន្តញ្ហិ ជីវិតំ យស្មា សព្ពសត្តានំ ជីវិតំ មរណបរិយោសានមេវាតិ វុត្តំ ហោតិ.

ទេសនាវសានេ សា ថេរី សោតាបត្តិផលំ បត្តា, មហាជនស្សាបិ សាត្ថិកា ធម្មទេសនា អហោសីតិ.

ឧត្តរាថេរីវត្ថុ តតិយំ.