៣. សព្ពហុលកុមារកវត្ថុ

សុខកាមានិ ភូតានីតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ សម្ពហុលេ កុមារកេ អារព្ភ កថេសិ.

ឯកស្មិញ្ហិ សមយេ សត្ថា សាវត្ថិយំ បិណ្ឌាយ បវិសន្តោ អន្តរាមគ្គេ សម្ពហុលេ កុមារកេ ឯកំ ឃរសប្បជាតិកំ អហិំ ទណ្ឌកេន បហរន្តេ ទិស្វា ‘‘កុមារកា កិំ ករោថា’’តិ បុច្ឆិត្វា ‘‘អហិំ, ភន្តេ, ទណ្ឌកេន បហរាមា’’តិ វុត្តេ ‘‘កិំ ការណា’’តិ បុន បុច្ឆិត្វា ‘‘ឌំសនភយេន, ភន្តេ’’តិ វុត្តេ ‘‘តុម្ហេ ‘អត្តនោ សុខំ ករិស្សាមា’តិ ឥមំ បហរន្តា និព្ពត្តនិព្ពត្តដ្ឋានេ សុខលាភិនោ ន ភវិស្សថ. អត្តនោ សុខំ បត្ថេន្តេន ហិ បរំ បហរិតុំ ន វដ្ដតី’’តិ វត្វា អនុសន្ធិំ ឃដេត្វា ធម្មំ ទេសេន្តោ ឥមា គាថា អភាសិ –

១៣១. ‘‘សុខកាមានិ ភូតានិ, យោ ទណ្ឌេន វិហិំសតិ;

អត្តនោ សុខមេសានោ, បេច្ច សោ ន លភតេ សុខំ.

១៣២. ‘‘សុខកាមានិ ភូតានិ, យោ ទណ្ឌេន ន ហិំសតិ;

អត្តនោ សុខមេសានោ, បេច្ច សោ លភតេ សុខ’’ន្តិ.

តត្ថ យោ ទណ្ឌេនាតិ យោ បុគ្គលោ ទណ្ឌេន វា លេឌ្ឌុអាទីហិ វា វិហេឋេតិ. បេច្ច សោ ន លភតេ សុខន្តិ សោ បុគ្គលោ បរលោកេ មនុស្សសុខំ វា ទិព្ពសុខំ វា បរមត្ថភូតំ វា និព្ពានសុខំ ន លភតិ. ទុតិយគាថាយ បេច្ច សោ លភតេតិ សោ បុគ្គលោ បរលោកេ វុត្តប្បការំ តិវិធម្បិ សុខំ លភតីតិ អត្ថោ.

ទេសនាវសានេ បញ្ចសតាបិ តេ កុមារកា សោតាបត្តិផលេ បតិដ្ឋហិំសូតិ.

សម្ពហុលកុមារកវត្ថុ តតិយំ.