៨. អញ្ញតរភិក្ខុវត្ថុ

អប្បមាទរតោ ភិក្ខូតិ ឥមំ ធម្មទេសនំ សត្ថា ជេតវនេ វិហរន្តោ អញ្ញតរំ ភិក្ខុំ អារព្ភ កថេសិ.

សោ កិរ សត្ថុ សន្តិកេ យាវ អរហត្តា កម្មដ្ឋានំ កថាបេត្វា អរញ្ញំ បវិសិត្វា ឃដេន្តោ វាយមន្តោ អរហត្តំ បត្តុំ នាសក្ខិ. សោ ‘‘វិសេសេត្វា កម្មដ្ឋានំ កថាបេស្សាមី’’តិ តតោ និក្ខមិត្វា សត្ថុ សន្តិកំ អាគច្ឆន្តោ អន្តរាមគ្គេ មហន្តំ ទាវគ្គិំ ឧដ្ឋិតំ ទិស្វា វេគេន ឯកំ មុណ្ឌបព្ពតមត្ថកំ អភិរុយ្ហ និសិន្នោ អរញ្ញំ ឌយ្ហមានំ អគ្គិំ ទិស្វា អារម្មណំ គណ្ហិ – ‘‘យថា អយំ អគ្គិ មហន្តានិ ច ខុទ្ទកានិ ច ឧបាទានានិ ឌហន្តោ គច្ឆតិ, ឯវំ អរិយមគ្គញាណគ្គិនាបិ មហន្តានិ ច ខុទ្ទកានិ ច សំយោជនានិ ឌហន្តេន គន្តព្ពំ ភវិស្សតី’’តិ. សត្ថា គន្ធកុដិយំ និសិន្នោវ តស្ស ចិត្តាចារំ ញត្វា, ‘‘ឯវមេវ, ភិក្ខុ, មហន្តានិបិ ខុទ្ទកានិបិ ឧបាទានានិ វិយ ឥមេសំ សត្តានំ អព្ភន្តរេ ឧប្បជ្ជមានានិ អណុំថូលានិ សំយោជនានិ, តានិ ញាណគ្គិនា ឈាបេត្វា អភព្ពុប្បត្តិកានិ កាតុំ វដ្ដតី’’តិ វត្វា ឱភាសំ វិស្សជ្ជេត្វា តស្ស ភិក្ខុនោ អភិមុខេ និសិន្នោ វិយ បញ្ញាយមានោ ឥមំ ឱភាសគាថមាហ –

៣១. ‘‘អប្បមាទរតោ ភិក្ខុ, បមាទេ ភយទស្សិ វា;

សំយោជនំ អណុំ ថូលំ, ឌហំ អគ្គីវ គច្ឆតី’’តិ.

តត្ថ អប្បមាទរតោតិ អប្បមាទេ រតោ អភិរតោ, អប្បមាទេន វីតិនាមេន្តោតិ អត្ថោ. បមាទេ ភយទស្សិ វាតិ និរយុប្បត្តិអាទិកំ បមាទេ ភយំ ភយតោ បស្សន្តោ, តាសំ វា ឧប្បត្តីនំ មូលត្តា បមាទំ ភយតោ បស្សន្តោ. សំយោជនន្តិ វដ្ដទុក្ខេន សទ្ធិំ យោជនំ ពន្ធនំ បជានំ វដ្ដេ ឱសីទាបនសមត្ថំ ទសវិធំ សំយោជនំ. អណុំ ថូលន្តិ មហន្តញ្ច ខុទ្ទកញ្ច. ឌហំ អគ្គីវ គច្ឆតីតិ យថា អយំ អគ្គី ឯតំ មហន្តញ្ច ខុទ្ទកញ្ច ឧបាទានំ ឌហន្តោវ គច្ឆតិ. ឯវមេសោ អប្បមាទរតោ ភិក្ខុ អប្បមាទាធិគតេន ញាណគ្គិនា ឯតំ សំយោជនំ ឌហន្តោ អភព្ពុប្បត្តិកំ ករោន្តោ គច្ឆតីតិ អត្ថោ.

គាថាបរិយោសានេ សោ ភិក្ខុ យថានិសិន្នោវ សព្ពសំយោជនានិ ឈាបេត្វា សហ បដិសម្ភិទាហិ អរហត្តំ បត្វា អាកាសេនាគន្ត្វា តថាគតស្ស សុវណ្ណវណ្ណំ សរីរំ ថោមេត្វា វណ្ណេត្វា វន្ទមានោវ បក្កាមីតិ.

អញ្ញតរភិក្ខុវត្ថុ អដ្ឋមំ.