២. បទសញ្ញកត្ថេរអបទានវណ្ណនា

អក្កន្តញ្ច បទំ ទិស្វាតិអាទិកំ អាយស្មតោ បទសញ្ញកត្ថេរស្ស អបទានំ. អយម្បិ បុរិមពុទ្ធេសុ កតាធិការោ ឧប្បន្នុប្បន្នភវេ វិវដ្ដូបនិស្សយានិ បុញ្ញានិ ឧបចិនន្តោ តិស្សស្ស ភគវតោ កាលេ ឯកស្មិំ សទ្ធាសម្បន្នេ ឧបាសកគេហេ និព្ពត្តោ វិញ្ញុតំ បត្តោ រតនត្តយេ បសន្នោ ភគវតា តស្ស អនុកម្បាយ ទស្សិតំ បទចេតិយំ ទិស្វា បសន្នោ លោមហដ្ឋជាតោ វន្ទនបូជនាទិពហុមានមកាសិ. សោ តេនេវ សុខេត្តេ សុកតេន បុញ្ញេន តតោ ចុតោ សគ្គេ និព្ពត្តោ តត្ថ ទិព្ពសុខមនុភវិត្វា អបរភាគេ មនុស្សេសុ ជាតោ មនុស្សសម្បត្តិំ សព្ពមនុភវិត្វា ឥមស្មិំ ពុទ្ធុប្បាទេ វិភវសម្បន្នកុលេ និព្ពត្តោ វុទ្ធិមន្វាយ សទ្ធាជាតោ បព្ពជិត្វា នចិរស្សេវ អរហា អហោសិ, បុរាកតបុញ្ញនាមេន បទសញ្ញកត្ថេរោតិ បាកដោ.

៥. សោ ឯកទិវសំ អត្តនោ បុព្ពកម្មំ សរិត្វា បុព្ពចរិតាបទានំ បកាសេន្តោ អក្កន្តញ្ច បទំ ទិស្វាតិអាទិមាហ. តត្ថ អក្កន្តន្តិ អក្កមិតំ ទស្សិតំ. សព្ពពុទ្ធានំ សព្ពទា ចតុរង្គុលោបរិយេវ គមនំ, អយំ បន តស្ស សទ្ធាសម្បន្នតំ ញត្វា ‘‘ឯសោ ឥមំ បស្សតូ’’តិ បទចេតិយំ ទស្សេសិ, តស្មា សោ តស្មិំ បសីទិត្វា វន្ទនបូជនាទិសក្ការមកាសីតិ អត្ថោ. សេសំ សព្ពត្ថ ឧត្តានត្ថមេវាតិ.

បទសញ្ញកត្ថេរអបទានវណ្ណនា សមត្តា.