៣. ពុទ្ធសញ្ញកត្ថេរអបទានវណ្ណនា

ទុមគ្គេ បំសុកូលិកន្តិអាទិកំ អាយស្មតោ ពុទ្ធសញ្ញកត្ថេរស្ស អបទានំ. អយម្បិ បុរិមពុទ្ធេសុ កតាធិការោ តត្ថ តត្ថ ភវេ វិវដ្ដូបនិស្សយានិ បុញ្ញានិ ឧបចិនន្តោ តិស្សស្ស ភគវតោ កាលេ ឯកស្មិំ កុលគេហេ និព្ពត្តោ វុទ្ធិប្បត្តោ សទ្ធាជាតោ ទុមគ្គេ លគ្គិតំ ភគវតោ បំសុកូលចីវរំ ទិស្វា បសន្នមានសោ ‘‘អរហទ្ធជ’’ន្តិ ចិន្តេត្វា វន្ទនបូជនាទិសក្ការមកាសិ. សោ តេន បុញ្ញកម្មេន ទេវមនុស្សសម្បត្តិមនុភវិត្វា ឥមស្មិំ ពុទ្ធុប្បាទេ វិភវសម្បន្នេ ឯកស្មិំ កុលគេហេ និព្ពត្តោ សទ្ធាជាតោ បព្ពជិត្វា នចិរស្សេវ អរហា អហោសិ.

៩. សោ បត្តអរហត្តាធិគមោ អត្តនោ បុព្ពកម្មំ សរិត្វា សោមនស្សជាតោ បុព្ពចរិតាបទានំ បកាសេន្តោ ទុមគ្គេ បំសុកូលិកន្តិអាទិមាហ. តត្ថ ធុនាតិ កម្បតីតិ ទុមោ. ទុហតិ បូរេតិ អាកាសតលន្តិ វា ទុមោ, ទុមស្ស អគ្គោ កោដីតិ ទុមគ្គោ, តស្មិំ ទុមគ្គេ. បំសុមិវ បដិក្កូលភាវំ អមនុញ្ញភាវំ ឧលតិ គច្ឆតីតិ បំសុកូលំ, បំសុកូលមេវ បំសុកូលិកំ, សត្ថុនោ បំសុកូលំ ទុមគ្គេ លគ្គិតំ ទិស្វា អហំ អញ្ជលិំ បគ្គហេត្វា តំ បំសុកូលំ អវន្ទិំ បណាមមកាសិន្តិ អត្ថោ. តន្តិ និបាតមត្តំ. សេសំ សព្ពត្ថ ឧត្តានត្ថមេវាតិ.

ពុទ្ធសញ្ញកត្ថេរអបទានវណ្ណនា សមត្តា.