១០. ខោមទាយកត្ថេរអបទានវណ្ណនា

នគរេ ពន្ធុមតិយាតិអាទិកំ អាយស្មតោ ខោមទាយកត្ថេរស្ស អបទានំ. អយម្បិ បុរិមពុទ្ធេសុ កតាធិការោ តត្ថ តត្ថ ភវេ វិវដ្ដូបនិស្សយានិ បុញ្ញានិ ឧបចិនន្តោ វិបស្សិស្ស ភគវតោ កាលេ ឯកស្មិំ កុលគេហេ និព្ពត្តោ វយប្បត្តោ សាសនេ អភិប្បសន្នោ រតនត្តយមាមកោ វិបស្សិស្ស ភគវតោ សន្តិកេ ធម្មំ សុត្វា បសន្នមានសោ ខោមទុស្សេន បូជំ អកាសិ. សោ តទេវ មូលំ កត្វា យាវជីវំ បុញ្ញានិ កត្វា តតោ ទេវលោកេ និព្ពត្តោ. ឆសុ ទេវេសុ អបរាបរំ ទិព្ពសុខំ អនុភវិត្វា តតោ ចវិត្វា មនុស្សលោកេ ចក្កវត្តិអាទិអនេកវិធមនុស្សសម្បត្តិំ អនុភវិត្វា បរិបាកគតេ បុញ្ញសម្ភារេ ឥមស្មិំ ពុទ្ធុប្បាទេ កុលគេហេ និព្ពត្តោ វយប្បត្តោ សត្ថុ សន្តិកេ ធម្មំ សុត្វា បដិលទ្ធសទ្ធោ បព្ពជិត្វា វិបស្សនំ វឌ្ឍេត្វា នចិរស្សេវ អរហត្តំ បាបុណិ. កតបុញ្ញនាមេន ខោមទាយកត្ថេរោតិ បាកដោ.

១៨៤. សោ អត្តនោ បុព្ពកម្មំ សរិត្វា សោមនស្សជាតោ បុព្ពចរិតាបទានំ ទស្សេន្តោ នគរេ ពន្ធុមតិយាតិអាទិមាហ. តត្ថ ពន្ធុ វុច្ចតិ ញាតកោ, តេ ពន្ធូ យស្មិំ នគរេ អញ្ញមញ្ញំ សង្ឃដិតា វសន្តិ, តំ នគរំ ‘‘ពន្ធុមតី’’តិ វុច្ចតិ. រោបេមិ ពីជសម្បទន្តិ ទានសីលាទិបុញ្ញពីជសម្បត្តិំ រោបេមិ បដ្ឋបេមីតិ អត្ថោ.

ខោមទាយកត្ថេរអបទានវណ្ណនា សមត្តា.

តតិយស្ស សុភូតិវគ្គស្ស វណ្ណនា សមត្តា.

ចតុភាណវារវណ្ណនា និដ្ឋិតា.