៧. ផលទាយកត្ថេរអបទានវណ្ណនា

អជ្ឈាយកោ មន្តធរោតិអាទិកំ អាយស្មតោ ផលទាយកត្ថេរស្ស អបទានំ. អយម្បិ បុរិមពុទ្ធេសុ កតាធិការោ អនេកេសុ ភវេសុ វិវដ្ដូបនិស្សយានិ បុញ្ញានិ ឧបចិនន្តោ បទុមុត្តរស្ស ភគវតោ កាលេ ព្រាហ្មណកុលេ និព្ពត្តោ វិញ្ញុតំ បត្វា វេទត្តយាទិសកសិប្បេសុ បារប្បត្តោ អនេកេសំ ព្រាហ្មណសហស្សានិំ បាមោក្ខោ អាចរិយោ សកសិប្បានំ បរិយោសានំ អទិស្វា តត្ថ ច សារំ អបស្សន្តោ ឃរាវាសំ បហាយ ឥសិបព្ពជ្ជំ បព្ពជិត្វា ហិមវន្តស្ស អវិទូរេ អស្សមំ ការេត្វា សហ សិស្សេហិ វាសំ កប្បេសិ, តស្មិំ សមយេ បទុមុត្តរោ ភគវា ភិក្ខាយ ចរមានោ តស្សានុកម្បាយ តំ បទេសំ សម្បាបុណិ. តាបសោ ភគវន្តំ ទិស្វា បសន្នមានសោ អត្តនោ អត្ថាយ បុដកេ និក្ខិបិត្វា រុក្ខគ្គេ លគ្គិតានិ មធុរានិ បទុមផលានិ មធុនា សហ អទាសិ. ភគវា តស្ស សោមនស្សុប្បាទនត្ថំ បស្សន្តស្សេវ បរិភុញ្ជិត្វា អាកាសេ ឋិតោ ផលទានានិសំសំ កថេត្វា បក្កាមិ.

៧៥. សោ តេន បុញ្ញេន ទេវមនុស្សេសុ សំសរន្តោ ឧភយសម្បត្តិយោ អនុភវិត្វា ឥមស្មិំ ពុទ្ធុប្បាទេ វិភវសម្បន្នេ ឯកស្មិំ កុលគេហេ និព្ពត្តោ សត្តវស្សិកោយេវ អរហត្តំ បត្វា បុព្ពេ កតកុសលកម្មំ សរិត្វា សោមនស្សជាតោ បុព្ពចរិតាបទានំ បកាសេន្តោ អជ្ឈាយកោ មន្តធរោតិអាទិមាហ. តត្ថ អជ្ឈេតិ ចិន្តេតីតិ អជ្ឈាយិ, អជ្ឈាយិយេវ អជ្ឈាយកោ. ឯត្ថ ហិ អការោ ‘‘បដិសេធេ វុទ្ធិតព្ភាវេ…បេ… អការោ វិរហប្បកេ’’តិ ឯវំ វុត្តេសុ ទសសុ អត្ថេសុ តព្ភាវេ វត្តតិ. សិស្សានំ សវនធារណាទិវសេន ហិតំ អជ្ឈេតិ ចិន្តេតិ សជ្ឈាយំ ករោតីតិ អជ្ឈាយកោ, ចិន្តកោតិ អត្ថោ. អាចរិយស្ស សន្តិកេ ឧគ្គហិតំ សព្ពំ មន្តំ មនេន ធារេតិ បវត្តេតីតិ មន្តធរោ. តិណ្ណំ វេទាន បារគូតិ វេទំ វុច្ចតិ ញាណំ, វេទេន វេទិតព្ពា ពុជ្ឈិតព្ពាតិ វេទា, ឥរុវេទយជុវេទសាមវេទសង្ខាតា តយោ គន្ថា, តេសំ វេទានំ បារំ បរិយោសានំ កោដិំ គតោ បត្តោតិ បារគូ. សេសំ បាកដមេវាតិ

ផលទាយកត្ថេរអបទានវណ្ណនា សមត្តា.