៨. ញាណសញ្ញិកត្ថេរអបទានវណ្ណនា

បព្ពតេ ហិមវន្តម្ហីតិអាទិកំ អាយស្មតោ ញាណសញ្ញិកត្ថេរស្ស អបទានំ. អយម្បិ បុរិមពុទ្ធេសុ កតាធិការោ តស្មិំ តស្មិំ ឧប្បន្នុប្បន្នេ ភវេ វិវដ្ដូបនិស្សយានិ បុញ្ញានិ ឧបចិនន្តោ វិបស្សិស្ស ភគវតោ កាលេ កុលគេហេ និព្ពត្តោ វុទ្ធិប្បត្តោ ឃរាវាសំ បហាយ តាបសបព្ពជ្ជំ បព្ពជិត្វា ហិមវន្តស្ស អវិទូរេ បព្ពតន្តរេ បណ្ណសាលំ ការេត្វា បញ្ចាភិញ្ញាអដ្ឋសមាបត្តិយោ និព្ពត្តេត្វា វសន្តោ ឯកទិវសំ បរិសុទ្ធំ បណ្ឌរំ បុលិនតលំ ទិស្វា ‘‘ឦទិសា បរិសុទ្ធា ពុទ្ធា, ឦទិសំវ បរិសុទ្ធំ ពុទ្ធញាណ’’ន្តិ ពុទ្ធញ្ច តស្ស ញាណញ្ច អនុស្សរិ ថោមេសិ ច.

៨៤. សោ តេន បុញ្ញេន ទេវមនុស្សេសុ សំសរន្តោ ឧភយសម្បត្តិយោ អនុភវិត្វា ឥមស្មិំ ពុទ្ធុប្បាទេ ឯកស្មិំ កុលគេហេ និព្ពត្តោ វិញ្ញុតំ បត្វា សាសនេ បព្ពជិត្វា នចិរស្សេវ អរហត្តំ បត្តោ បុព្ពេ កតបុញ្ញំ អនុស្សរិត្វា សោមនស្សជាតោ បុព្ពចរិតាបទានំ បកាសេន្តោ ‘‘បព្ពតេ ហិមវន្តម្ហី’’តិអាទិមាហ. បុលិនំ សោភនំ ទិស្វាតិ បរិបុណ្ណកតំ វិយ បុលាការេន បរិសោធិតាការេន បវត្តំ ឋិតន្តិ បុលិនំ, សោភនំ វាលុកំ ទិស្វា សេដ្ឋំ ពុទ្ធំ អនុស្សរិន្តិ អត្ថោ. សេសំ សុវិញ្ញេយ្យមេវាតិ.

ញាណសញ្ញិកត្ថេរអបទានវណ្ណនា សមត្តា.