១០. ជាតិបូជកត្ថេរអបទានវណ្ណនា

ជាយំ តស្ស វិបស្សិស្សាតិអាទិកំ អាយស្មតោ ជាតិបូជកត្ថេរស្ស អបទានំ. អយម្បិ បុរិមពុទ្ធេសុ កតាធិការោ តត្ថ តត្ថ ភវេ វិវដ្ដូបនិស្សយានិ បុញ្ញានិ ឧបចិនន្តោ វិបស្សិស្ស ភគវតោ កាលេ កុលគេហេ និព្ពត្តោ វិញ្ញុតំ បត្តោ នក្ខត្តបាឋកេហិ វិបស្សិពោធិសត្តស្ស វុត្តលក្ខណនិមិត្តំ សុត្វា ‘‘អយំ កិរ កុមារោ ពុទ្ធោ ហុត្វា សកលលោកស្ស អគ្គោ សេដ្ឋោ សុត្វា សព្ពសត្តេ សំសារតោ ឧទ្ធរិស្សតី’’តិ សុត្វា តំ ភគវន្តំ កុមារកាលេយេវ ពុទ្ធស្ស វិយ មហាបូជមកាសិ. បច្ឆា កមេន កុមារកាលំ រាជកុមារកាលំ រជ្ជកាលន្តិ កាលត្តយមតិក្កម្ម ពុទ្ធេ ជាតេបិ មហាបូជំ កត្វា តតោ ចុតោ តុសិតាទីសុ និព្ពត្តោ ទិព្ពសុខមនុភវិត្វា បច្ឆា មនុស្សេសុ ចក្កវត្តាទិមនុស្សសុខមនុភវិត្វា ឥមស្មិំ ពុទ្ធុប្បាទេ កុលគេហេ និព្ពត្តោ សត្តដ្ឋវស្សកាលេយេវ ភគវតិ បសន្នោ បព្ពជិត្វា វិបស្សនំ វឌ្ឍេត្វា នចិរស្សេវ អរហា អហោសិ.

៨២. សោ អបរភាគេ អត្តនោ បុព្ពកម្មំ សរិត្វា សោមនស្សជាតោ បុព្ពចរិតាបទានំ បកាសេន្តោ ជាយំ តស្ស វិបស្សិស្សាតិអាទិមាហ. តំ ហេដ្ឋា វុត្តត្ថមេវ.

៨៤. នេមិត្តានំ សុណិត្វានាតិ ឯត្ថ និមិត្តំ ការណំ សុខទុក្ខប្បត្តិហេតុំ ជានន្តីតិ នេមិត្តា, តេសំ នេមិត្តានំ នក្ខត្តបាឋកានំ វចនំ សុណិត្វាតិ អត្ថោ. សេសំ សព្ពត្ថ ឧត្តានមេវាតិ.

ជាតិបូជកត្ថេរអបទានវណ្ណនា សមត្តា.

ទ្វាទសមវគ្គវណ្ណនា សមត្តា.