នាគាបលោកិតវណ្ណនា

១៨៦. នាគាបលោកិតន្តិ យថា ហិ មហាជនស្ស អដ្ឋីនិ កោដិយា កោដិំ អាហច្ច ឋិតានិ បច្ចេកពុទ្ធានំ, អង្កុសកលគ្គានិ វិយ, ន ឯវំ ពុទ្ធានំ. ពុទ្ធានំ បន សង្ខលិកានិ វិយ ឯកាពទ្ធានិ ហុត្វា ឋិតានិ, តស្មា បច្ឆតោ អបលោកនកាលេ ន សក្កា ហោតិ គីវំ បរិវត្តេតុំ. យថា បន ហត្ថិនាគោ បច្ឆាភាគំ អបលោកេតុកាមោ សកលសរីរេនេវ បរិវត្តតិ, ឯវំ បរិវត្តិតព្ពំ ហោតិ. ភគវតោ បន នគរទ្វារេ ឋត្វា – ‘‘វេសាលិំ អបលោកេស្សាមី’’តិ ចិត្តេ ឧប្បន្នមត្តេ – ‘‘ភគវា អនេកានិ កប្បកោដិសហស្សានិ បារមិយោ បូរេន្តេហិ តុម្ហេហិ ន គីវំ បរិវត្តេត្វា អបលោកនកម្មំ កត’’ន្តិ អយំ បថវី កុលាលចក្កំ វិយ បរិវត្តេត្វា ភគវន្តំ វេសាលិនគរាភិមុខំ អកាសិ. តំ សន្ធាយេតំ វុត្តំ.

ននុ ច ន កេវលំ វេសាលិយាវ, សាវត្ថិរាជគហនាឡន្ទបាដលិគាមកោដិគាមនាតិកគាមកេសុបិ តតោ តតោ និក្ខន្តកាលេ តំ តំ សព្ពំ បច្ឆិមទស្សនមេវ, តត្ថ តត្ថ កស្មា នាគាបលោកិតំ នាបលោកេសីតិ? អនច្ឆរិយត្តា. តត្ថ តត្ថ ហិ និវត្តេត្វា អបលោកេន្តស្សេតំ ន អច្ឆរិយំ ហោតិ, តស្មា នាបលោកេសិ. អបិ ច វេសាលិរាជានោ អាសន្នវិនាសា, តិណ្ណំ វស្សានំ ឧបរិ វិនស្សិស្សន្តិ. តេ តំ នគរទ្វារេ នាគាបលោកិតំ នាម ចេតិយំ កត្វា គន្ធមាលាទីហិ បូជេស្សន្តិ, តំ នេសំ ទីឃរត្តំ ហិតាយ សុខាយ ភវិស្សតីតិ តេសំ អនុកម្បាយ អបលោកេសិ.

ទុក្ខស្សន្តករោតិ វដ្ដទុក្ខស្ស អន្តករោ. ចក្ខុមាតិ បញ្ចហិ ចក្ខូហិ ចក្ខុមា. បរិនិព្ពុតោតិ កិលេសបរិនិព្ពានេន បរិនិព្ពុតោ.