២. អរិយបុគ្គលសំសន្ទនបរិហានិវណ្ណនា

២៤០. ឥទានិ អរិយបុគ្គលសំសន្ទនា អារទ្ធា. តត្ថ យស្មា កេចិ អរហតោវ បរិហានិំ ឥច្ឆន្តិ, កេចិ អនាគាមិនោបិ, កេចិ សកទាគាមិស្សបិ. សោតាបន្នស្ស បន សព្ពេបិ ន ឥច្ឆន្តិយេវ. យេ អរហត្តា បរិហាយិត្វា អនាគាមិសកទាគាមិភាវេ ឋិតា, តេសំ បរិហានិំ ឥច្ឆន្តិ, ន ឥតរេសំ អនាគាមិសកទាគាមីនំ. សោតាបន្នស្ស បន តេបិ សព្ពថាបិ ន ឥច្ឆន្តិយេវ, តស្មា បេយ្យាលមុខេន បុច្ឆា កតា. តត្ថ តេសំ លទ្ធិវសេន បដិញ្ញា ច បដិក្ខេបោ ច វេទិតព្ពា. ‘‘បរិហាយតិ អនាគាមី អនាគាមិផលា’’តិ ហិ បញ្ហស្មិំ យេ អនាគាមិនោ បរិហានិំ ន ឥច្ឆន្តិ, តេសំ វសេន បដិក្ខេបោ. យេ បកតិអនាគាមិនោ វា អរហត្តា បរិហាយិត្វា ឋិតអនាគាមិនោ វា បរិហានិំ ឥច្ឆន្តិ, តេសំ វសេន បដិញ្ញាតិ ឥទមេត្ថ នយមុខំ. តស្សានុសារេន សព្ពបេយ្យាលា អត្ថតោ វេទិតព្ពា.

២៤១. យំ បនេត្ថ ‘‘សោតាបត្តិផលស្ស អនន្តរា អរហត្តំយេវ សច្ឆិករោតី’’តិ វុត្តំ, តំ បរិហីនស្ស បុន វាយមតោ អរហត្តប្បត្តិំ សន្ធាយ វុត្តំ. ឥតរោ សោតាបត្តិផលានន្តរំ អរហត្តស្ស អភាវា បដិក្ខិបតិ.

២៤២. តតោ បរំ ‘‘បរិហានិ នាមេសា កិលេសប្បហានស្ស វា មន្ទតាយ ភវេយ្យ, មគ្គភាវនាទីនំ វា អនធិមត្តតាយ, សច្ចានំ វា អទស្សនេនា’’តិ ឯវមាទីនំ វសេន អនុយុញ្ជិតុំ កស្ស ពហុតរា កិលេសា បហីនាតិអាទិ វុត្តំ. តំ សព្ពំ ឧត្តានាធិប្បាយមេវ សុត្តានំ បនត្ថោ អាគមដ្ឋកថាសុ វុត្តនយេនេវ វេទិតព្ពោ.

២៦២. សមយវិមុត្តោ អរហា អរហត្តា បរិហាយតីតិ ឯត្ថ មុទិន្ទ្រិយោ សមយវិមុត្តោ, តិក្ខិន្ទ្រិយោ អសមយវិមុត្តោតិ តេសំ លទ្ធិ. សកសមយេ បន អវសិប្បត្តោ ឈានលាភី សមយវិមុត្តោ, វសិប្បត្តោ ឈានលាភី ចេវ សព្ពេ ច អរិយបុគ្គលា អរិយេ វិមោក្ខេ អសមយវិមុត្តាតិ សន្និដ្ឋានំ. សោ បន តំ អត្តនោ លទ្ធិំ គហេត្វា សមយវិមុត្តោ បរិហាយតិ, ឥតរោ ន បរិហាយតី’’តិ អាហ. សេសមេត្ថ ឧត្តានត្ថមេវ.

អរិយបុគ្គលសំសន្ទនបរិហានិវណ្ណនា.