២. ញាណកថាវណ្ណនា

៨៦៣-៨៦៥. ឥទានិ ញាណកថា នាម ហោតិ. តត្ថ ទុវិធំ ញាណំ – លោកិយញ្ច លោកុត្តរញ្ច. លោកិយំ សមាបត្តិញាណម្បិ ហោតិ ទានាទិវសេន បវត្តំ កម្មស្សកតញាណម្បិ; លោកុត្តរំ សច្ចបរិច្ឆេទកំ មគ្គញាណម្បិ ផលញាណម្បិ. ឥមំ បន វិភាគំ អកត្វា ‘‘សច្ចបរិច្ឆេទកមេវ ញាណំ ន ឥតរំ, តស្មា នត្ថិ បុថុជ្ជនស្ស ញាណ’’ន្តិ យេសំ លទ្ធិ, សេយ្យថាបិ ហេតុវាទានំ, តេ សន្ធាយ បុច្ឆា សកវាទិស្ស, បដិញ្ញា ឥតរស្ស. បញ្ញាតិអាទិ ញាណវេវចនទស្សនត្ថំ វុត្តំ. តេនេតំ ទីបេតិ – យទិ តស្ស ញាណំ នត្ថិ, បញ្ញាទយោបិ នត្ថិ. អថ បញ្ញាទយោ អត្ថិ, ញាណម្បិ អត្ថិ. កស្មា? បញ្ញាទីនំ ញាណតោ អនញ្ញត្តាតិ. បឋមំ ឈានន្តិអាទិ សមាបត្តិញាណស្ស ទស្សនត្ថំ វុត្តំ. ទានំ ទទេយ្យាតិអាទិ កម្មស្សកតញាណស្ស. ទុក្ខំ បរិជានាតីតិ លោកុត្តរមគ្គញាណមេវ ទីបេតិ, ន ច លោកុត្តរមេវ ញាណន្តិ.

ញាណកថាវណ្ណនា.