៦. ឥទំ ទុក្ខន្តិកថាវណ្ណនា

៦១៨-៨២០. ឥទានិ ឥទំ ទុក្ខន្តិកថា នាម ហោតិ. តត្ថ យេសំ ‘‘លោកុត្តរមគ្គក្ខណេ យោគាវចរោ ឥទំ ទុក្ខន្តិ វាចំ ភាសតិ, ឯវមស្ស ឥទំ ទុក្ខន្តិ វាចំ ភាសតោ ច ឥទំ ទុក្ខន្តិ ញាណំ បវត្តតី’’តិ លទ្ធិ, សេយ្យថាបិ អន្ធកានំ; តេ សន្ធាយ បុច្ឆា សកវាទិស្ស, មគ្គក្ខណេ តថា វាចាភាសនំ ញាណប្បវត្តិញ្ច សន្ធាយ បដិញ្ញា ឥតរស្ស. យស្មា បន សោ សេសសច្ចបដិសំយុត្តំ វាចំ បុថុជ្ជនោវ ភាសតិ, ន ច តស្ស តថា ញាណប្បវត្តីតិ ឥច្ឆតិ, តស្មា សមុទយាទិបញ្ហេសុ បដិក្ខិបតិ. រូបំ អនិច្ចន្តិអាទិ ទុក្ខបរិយាយទស្សនវសេន វុត្តំ. ឥតរោ បន សកសមយេ តាទិសំ វោហារំ អបស្សន្តោ បដិក្ខិបតិ. ឥតិ ច ទន្តិ ចាតិអាទិ យទិ តស្ស ទុក្ខេ ញាណំ បវត្តតិ, ឥ-ការ ទំ-ការ ទុ-ការ ខ-ការេសុ បដិបាដិយា ចតូហិ ញាណេហិ បវត្តិតព្ពន្តិ ទស្សេតុំ វុត្តំ. ឥតរោ បន តថា ន ឥច្ឆតិ, តស្មា បដិក្ខិបតិ.

ឥទំ ទុក្ខន្តិកថាវណ្ណនា.