៣. អនាសវកថាវណ្ណនា

៣៩១. ឥទានិ អនាសវកថា នាម ហោតិ. តត្ថ យេ ធម្មា អនាសវស្ស អរហតោ, សព្ពេ តេ អនាសវាតិ យេសំ លទ្ធិ, សេយ្យថាបិ ឯតរហិ ឧត្តរាបថកានំ; តេ សន្ធាយ អរហតោតិ បុច្ឆា សកវាទិស្ស, បដិញ្ញា ឥតរស្ស. អថ នំ អនាសវា នាម មគ្គាទយោ, កិំ តស្ស តេយេវ ឧប្បជ្ជន្តីតិ ចោទនត្ថំ មគ្គោ ផលន្តិអាទិ អារទ្ធំ. ចក្ខុ អនាសវន្តិ បុដ្ឋោ តស្ស សាសវត្តា បដិក្ខិបតិ. ទុតិយំ បុដ្ឋោ អនាសវស្សេតន្តិ បដិជានាតិ.

៣៩២. ចីវរបញ្ហេ ឯកោវ ធម្មោ អនាសវោ សាសវោ ច ហោតីតិ លក្ខណវិរោធភយា បដិក្ខិបតិ. ទុតិយំ បុដ្ឋោ អនាសវស្ស ហុត្វា សាសវស្ស ហោតីតិ បដិជានាតិ. តញ្ញេវ អនាសវន្តិ បញ្ហាទ្វយេបិ ឯសេវ នយោ. សកវាទី បន តញ្ញេវាតិ អនុញ្ញាតត្តា ‘‘មគ្គោ អនាសវោ ហុត្វា’’តិអាទីហិ ចោទេតិ. ឥមិនា ឧបាយេន សព្ពត្ថ អត្ថោ វេទិតព្ពោតិ.

អនាសវកថាវណ្ណនា.