៣. ឧគ្ឃដិតញ្ញូសុត្តវណ្ណនា

១៣៣. តតិយេ ចតុន្នម្បិ បុគ្គលានំ ឥមិនា សុត្តេន វិសេសោ វេទិតព្ពោ –

‘‘កតមោ ច បុគ្គលោ ឧគ្ឃដិតញ្ញូ, យស្ស បុគ្គលស្ស សហ ឧទាហដវេលាយ ធម្មាភិសមយោ ហោតិ, អយំ វុច្ចតិ បុគ្គលោ ឧគ្ឃដិតញ្ញូ. កតមោ ច បុគ្គលោ វិបញ្ចិតញ្ញូ, យស្ស បុគ្គលស្ស វិត្ថារេន អត្ថេ វិភជិយមានេ ធម្មាភិសមយោ ហោតិ, អយំ វុច្ចតិ បុគ្គលោ វិបញ្ចិតញ្ញូ. កតមោ ច បុគ្គលោ នេយ្យោ, យស្ស បុគ្គលស្ស ឧទ្ទេសតោ បរិបុច្ឆតោ យោនិសោមនសិករោតោ កល្យាណមិត្តេ សេវតោ ភជតោ បយិរុបាសតោ អនុបុព្ពេន ធម្មាភិសមយោ ហោតិ, អយំ វុច្ចតិ បុគ្គលោ នេយ្យោ. កតមោ ច បុគ្គលោ បទបរមោ, យស្ស បុគ្គលស្ស ពហុម្បិ សុណតោ ពហុម្បិ ភណតោ ពហុម្បិ ធារយតោ ពហុម្បិ វាចយតោ ន តាយ ជាតិយា ធម្មាភិសមយោ ហោតិ, អយំ វុច្ចតិ បុគ្គលោ បទបរមោ’’តិ (បុ. ប. ១៤៨-១៥១).