១១. ជាណុស្សោណិសុត្តវណ្ណនា

១៧៧. ឯកាទសមេ ឧបកប្បតូតិ បាបុណាតុ. ឋានេតិ ឱកាសេ. នោ អដ្ឋានេតិ នោ អនោកាសេ. នេរយិកានំ អាហារោ នាម តត្ថ និព្ពត្តនកម្មមេវ. តេនេវ ហិ តេ តត្ថ យាបេន្តិ. តិរច្ឆានយោនិកានំ បន តិណបណ្ណាទិវសេន អាហារោ វេទិតព្ពោ. មនុស្សានំ ឱទនកុម្មាសាទិវសេន, ទេវានំ សុធាភោជនាទិវសេន, បេត្តិវេសយិកានំ ខេឡសិង្ឃាណិកាទិវសេន. យំ វា បនស្ស ឥតោ អនុប្បវេច្ឆន្តីតិ យំ តស្ស មិត្តាទយោ ឥតោ ទទន្តា អនុបវេសេន្តិ. បេត្តិវេសយិកា ឯវ ហិ បរទត្តូបជីវិនោ ហោន្តិ, ន អញ្ញេសំ បរេហិ ទិន្នំ ឧបកប្បតិ. ទាយកោបិ អនិប្ផលោតិ យំ សន្ធាយ តំ ទានំ ទិន្នំ, តស្ស ឧបកប្បតុ វា មា វា, ទាយកេន បន ន សក្កា និប្ផលេន ភវិតុំ, ទាយកោ តស្ស ទានស្ស វិបាកំ លភតិយេវ.

អដ្ឋានេបិ ភវំ គោតមោ បរិកប្បំ វទតីតិ អនោកាសេ ឧប្បន្នេបិ តស្មិំ ញាតកេ ភវំ គោតមោ ទានស្ស ផលំ បរិកប្បេតិយេវ បញ្ញាបេតិយេវាតិ បុច្ឆតិ. ព្រាហ្មណស្ស ហិ ‘‘ឯវំ ទិន្នស្ស ទានស្ស ផលំ ទាយកោ ន លភតី’’តិ លទ្ធិ. អថស្ស ភគវា បញ្ហំ បដិជានិត្វា ‘‘ទាយកោ នាម យត្ថ កត្ថចិ បុញ្ញផលូបជីវិដ្ឋានេ និព្ពត្តោ ទានស្ស ផលំ លភតិយេវា’’តិ ទស្សេតុំ ឥធ ព្រាហ្មណាតិអាទិមាហ. សោ តត្ថ លាភី ហោតីតិ សោ តត្ថ ហត្ថិយោនិយំ និព្ពត្តោបិ មង្គលហត្ថិដ្ឋានំ បត្វា លាភី ហោតិ. អស្សាទីសុបិ ឯសេវ នយោ. សាធុវគ្គោ ឧត្តានត្ថោយេវាតិ.

ជាណុស្សោណិវគ្គោ ទុតិយោ.

ចតុត្ថបណ្ណាសកំ និដ្ឋិតំ.

(២១) ១. ករជកាយវគ្គោ

២១១. បញ្ចមស្ស បឋមាទីនិ ឧត្តានត្ថានេវ.