សញ្ញាក្ខន្ធកថា

៤៥៧. ឥទានិ យំ វុត្តំ ‘‘យំកិញ្ចិ សញ្ជាននលក្ខណំ, សព្ពំ តំ ឯកតោ កត្វា សញ្ញាក្ខន្ធោ វេទិតព្ពោ’’តិ, ឯត្ថាបិ សញ្ជាននលក្ខណំ នាម សញ្ញាវ. យថាហ – ‘‘សញ្ជានាតិ សញ្ជានាតីតិ ខោ, អាវុសោ, តស្មា សញ្ញាតិ វុច្ចតី’’តិ (ម. និ. ១.៤៥០). សា បនេសា សញ្ជាននលក្ខណេន សភាវតោ ឯកវិធាបិ ជាតិវសេន តិវិធា ហោតិ កុសលា, អកុសលា, អព្យាកតា ច.

តត្ថ កុសលវិញ្ញាណសម្បយុត្តា កុសលា, អកុសលសម្បយុត្តា អកុសលា, អព្យាកតសម្បយុត្តា អព្យាកតា. ន ហិ តំ វិញ្ញាណំ អត្ថិ, យំ សញ្ញាយ វិប្បយុត្តំ, តស្មា យត្តកោ វិញ្ញាណស្ស ភេទោ, តត្តកោ សញ្ញាយាតិ.

សា បនេសា ឯវំ វិញ្ញាណេន សមប្បភេទាបិ លក្ខណាទិតោ សព្ពាវ សញ្ជាននលក្ខណា, តទេវេតន្តិ បុន សញ្ជាននបច្ចយនិមិត្តករណរសា ទារុអាទីសុ តច្ឆកាទយោ វិយ, យថាគហិតនិមិត្តវសេន អភិនិវេសករណបច្ចុបដ្ឋានា ហត្ថិទស្សកអន្ធា (ឧទា. ៥៤) វិយ, យថាឧបដ្ឋិតវិសយបទដ្ឋានា តិណបុរិសកេសុ មិគបោតកានំ បុរិសាតិ ឧប្បន្នសញ្ញា វិយាតិ.

ឥទំ សញ្ញាក្ខន្ធេ វិត្ថារកថាមុខំ.