੪. ਅਨਾਦਰਿਯਸਿਕ੍ਖਾਪਦਵਣ੍ਣਨਾ

੩੪੪. ‘‘ਲੋਕਵਜ੍ਜਂ ਅਤਿਕ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ‘ਇਦਂ ਅਮ੍ਹਾਕਂ ਆਚਰਿਯੁਗ੍ਗਹੋ’ਤਿ ਵਦਨ੍ਤਸ੍ਸ ਨ ਵਟ੍ਟਤੀ’’ਤਿ ਲਿਖਿਤਂ. ਯਂ ਸਂਕਿਲਿਟ੍ਠੇਨੇਵ ਚਿਤ੍ਤੇਨ ਆਪਜ੍ਜਤਿ, ਯਂ ਵਾ ਅਰਿਯਪੁਗ੍ਗਲੋ ਅਪਞ੍ਞਤ੍ਤੇ ਸਿਕ੍ਖਾਪਦੇ ਅਜ੍ਝਾਚਰਤਿ, ਇਦਂ ਲੋਕਵਜ੍ਜਨ੍ਤਿ ਸਬ੍ਬਤ੍ਥਿਕਵਾਦੀਆਦੀਨਿ ਆਚਰਿਯਕੁਲਾਨਿ. ਤਤ੍ਥ ਦੁਤਿਯਤਤਿਯਵਿਕਪ੍ਪੋ ਇਧ ਨ ਅਧਿਪ੍ਪੇਤੋ ਸੇਖਿਯਾਨਂ ਲੋਕਵਜ੍ਜਤ੍ਤਾ.

ਗਾਰਯ੍ਹੋ ਆਚਰਿਯੁਗ੍ਗਹੋਤਿ ਏਤ੍ਥ ‘‘ਯਸ੍ਮਾ ਉਚ੍ਛੁਰਸੋ ਸਤ੍ਤਾਹਕਾਲਿਕੋ, ਤਸ੍ਸ ਕਸਟੋ ਯਾਵਜੀਵਿਕੋ, ਦ੍ਵਿਨ੍ਨਂਯੇਵ ਸਮਵਾਯੋ ਉਚ੍ਛੁਯਟ੍ਠਿ, ਤਸ੍ਮਾ ਵਿਕਾਲੇ ਉਚ੍ਛੁਯਟ੍ਠਿਂ ਖਾਦਿਤੁਂ ਵਟ੍ਟਤਿ ਗੁਲ਼ਹਰੀਟਕਂ ਵਿਯਾ’ਤਿ ਏਵਮਾਦਿਕੋ ਸਮ੍ਪਤਿ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤੋ ਗਾਰਯ੍ਹਾਚਰਿਯਵਾਦੋ ਨ ਗਹੇਤਬ੍ਬੋ’’ਤਿ ਚ, ਪਣ੍ਣਤ੍ਤਿਵਜ੍ਜੇ ਪਨ ਵਟ੍ਟਤੀਤਿ ‘‘ਨ ਪਤ੍ਤਹਤ੍ਥੇਨ ਕਵਾਟੋ ਪਣਾਮੇਤਬ੍ਬੋ’ਤਿ ਇਮਸ੍ਸ ‘ਯੇਨ ਹਤ੍ਥੇਨ ਪਤ੍ਤੋ ਗਹਿਤੋ, ਤੇਨ ਹਤ੍ਥੇਨ ਨ ਪਣਾਮੇਤਬ੍ਬੋ, ਇਤਰੇਨ ਪਣਾਮੇਤਬ੍ਬੋ’ਤਿ ਅਤ੍ਥਂ ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਆਚਰਨ੍ਤੋ ਨ ਆਪਤ੍ਤਿਯਾ ਕਾਰੇਤਬ੍ਬੋ. ‘ਤਥਾ ਬੁਦ੍ਧਬੋਧਿਚੇਤਿਯਾਨਂ ਪੁਪ੍ਫਂ ਗਣ੍ਹਿਤੁਂ ਵਟ੍ਟਤੀਤਿ ਤਥਾ ਆਚਰਨ੍ਤੋ’’ਤਿ ਚ. ਤਥਾ ਆਚਰਤਿ ਅਭਯਗਿਰਿਵਾਸਿਕੋ. ਮਹਾਵਿਹਾਰਵਾਸਿਨੋ ਚੇ ਏਵਂ ਵਦਨ੍ਤਿ, ‘‘ਮਾ ਏਵਂ ਵਦਾ’’ਤਿ ਅਪਸਾਦੇਤਬ੍ਬੋ. ਤੇਨ ਵੁਤ੍ਤਂ ‘‘ਸੁਤ੍ਤਂ ਸੁਤ੍ਤਾਨੁਲੋਮਞ੍ਚ ਉਗ੍ਗਹਿਤਕਾਨਂਯੇਵਾ’’ਤਿਆਦਿ. ‘‘ਇਦਂ ਸਬ੍ਬਂ ਉਪਤਿਸ੍ਸਤ੍ਥੇਰੋ ਆਹਾ’’ਤਿ ਚ ਵੁਤ੍ਤਂ. ‘‘ਸੁਤ੍ਤਾਨੁਲੋਮਂ ਅਟ੍ਠਕਥਾ’’ਤਿ ਲਿਖਿਤਂ.

ਅਨਾਦਰਿਯਸਿਕ੍ਖਾਪਦਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.