੫. ਦੁਤਿਯਸੇਨਾਸਨਸਿਕ੍ਖਾਪਦਵਣ੍ਣਨਾ

੧੧੬-੭. ਏਤ੍ਤਕਮੇਵ ਵੁਤ੍ਤਮਟ੍ਠਕਥਾਸੁ, ਤਥਾਪਿ ਪਦਟ੍ਠਾਦਯੋਪਿ ਲਬ੍ਭਨ੍ਤਿ ਏਵ. ਅਨੁਗਣ੍ਠਿਪਦੇ ‘‘ਅਞ੍ਞਂ ਅਤ੍ਥਰਣਾਦਿ ਅਕਪ੍ਪਿਯਤ੍ਤਾ ਨ ਵੁਤ੍ਤ’’ਨ੍ਤਿ ਵੁਤ੍ਤਂ. ‘‘ਮਞ੍ਚਂ ਵਾ ਪੀਠਂ ਵਾ ਵਿਹਾਰੇ ਵਾ ਵਿਹਾਰੂਪਚਾਰੇ ਵਾ’ਤਿ ਇਮਿਨਾਪਿ ਸਂਸਨ੍ਦਨਤ੍ਥਂ ‘ਕਿਞ੍ਚਾਪਿ ਵੁਤ੍ਤੋ, ਅਥ ਖੋ’ਤਿਆਦਿ ਆਰਦ੍ਧ’’ਨ੍ਤਿ ਚ ਵੁਤ੍ਤਂ. ਉਪਚਾਰਮਤ੍ਤਞ੍ਚੇਤਂ ‘‘ਰੁਕ੍ਖਮੂਲੇ’’ਤਿ, ਤਤ੍ਥ ਵਤ੍ਤਬ੍ਬਂ ਨਤ੍ਥਿ.

੧੧੮. ਅਨਾਪੁਚ੍ਛਿਤ੍ਵਾਪਿ ਗਨ੍ਤੁਂ ਵਟ੍ਟਤੀਤਿ ਅਸਤਿਯਾ ਗਚ੍ਛਤੋਪਿ ਅਨਾਪਤ੍ਤਿ, ਆਪੁਚ੍ਛਨਂ ਪਨ ਵਤ੍ਤਂ ਸਞ੍ਚਿਚ੍ਚ ਅਨਾਪੁਚ੍ਛਤੋ ਵਤ੍ਤਭੇਦਦੁਕ੍ਕਟਤ੍ਤਾ. ਪੁਗ੍ਗਲਿਕਸੇਨਾਸਨੇ ਸਙ੍ਘਿਕਸੇਯ੍ਯਂ, ਸਙ੍ਘਿਕਸੇਨਾਸਨੇ ਵਾ ਪੁਗ੍ਗਲਿਕਸੇਯ੍ਯਂ ਅਤ੍ਥਰਿਤ੍ਵਾ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਸ੍ਸ ਦੁਕ੍ਕਟਂ ਯੁਤ੍ਤਂ ਵਿਯ. ਕਸ੍ਮਾ? ‘‘ਸੇਯ੍ਯਾਮਤ੍ਤਮੇਵ ਨਸ੍ਸੇਯ੍ਯਾ’’ਤਿ ਵੁਤ੍ਤਤ੍ਤਾ. ਇਧ ਪਨ ‘‘ਪਲਿਬੁਦ੍ਧਂ ਪਲਿਬੁਦ੍ਧੋ’’ਤਿ ਦੁਵਿਧਮ੍ਪਿ ਅਤ੍ਥਿ.

ਦੁਤਿਯਸੇਨਾਸਨਸਿਕ੍ਖਾਪਦਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.