੨. ਆਨਨ੍ਦਭਦ੍ਦੇਕਰਤ੍ਤਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੨੭੬. ਬਹਿਦ੍ਧਾ ਪੁਥੁਤ੍ਤਾਰਮ੍ਮਣਤੋ ਨਿਵਤ੍ਤੇਤ੍ਵਾ ਏਕਸ੍ਮਿਂਯੇਵ ਆਰਮ੍ਮਣੇ ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਸ ਸਮ੍ਮਦੇਵ ਲਯਨਂ ਅਪ੍ਪਨਂ ਪਟਿਸਲ੍ਲਾਨਂ, ਯੋ ਕੋਚਿ ਸਮਾਪਤ੍ਤਿਵਿਹਾਰੋ, ਇਧ ਪਨ ਅਰਿਯਵਿਹਾਰੋ ਅਧਿਪ੍ਪੇਤੋਤਿ ਆਹ – ‘‘ਪਟਿਸਲ੍ਲਾਨਾ ਵੁਟ੍ਠਿਤੋ’’ਤਿਆਦਿ. ਜਾਨਨ੍ਤੋਵ ਭਗਵਾ ਕਥਾਸਮੁਟ੍ਠਾਪਨਤ੍ਥਂ ਪੁਚ੍ਛਿ. ਵੁਤ੍ਤਞ੍ਹੇਤਂ – ‘‘ਜਾਨਨ੍ਤਾਪਿ ਤਥਾਗਤਾ ਪੁਚ੍ਛਨ੍ਤਿ, ਜਾਨਨ੍ਤਾਪਿ ਨ ਪੁਚ੍ਛਨ੍ਤੀ’’ਤਿਆਦਿ (ਪਾਰਾ. ੧੬).

੨੭੮. ਸਾਧੁਕਾਰਮਦਾਸੀਤਿ ਸਾਧੁਸਦ੍ਦਂ ਸਾਵੇਸਿ. ਤਂ ਪਨ ਪਸਂਸਾ ਹੋਤੀਤਿ ਪਸਂਸਤ੍ਥੋ ਸਾਧੁਸਦ੍ਦੋ. ਤੇਨਾਹ ‘‘ਦੇਸਨਂ ਪਸਂਸਨ੍ਤੋ’’ਤਿ. ਵਿਜ੍ਜਮਾਨੇਹਿ ਵਣ੍ਣੇਹਿ ਗੁਣਵਨ੍ਤੇ ਉਦਗ੍ਗਤਾਕਰਣਂ ਸਮ੍ਪਹਂਸਨਂ, ਕੇਵਲਂ ਗੁਣਸਂਕਿਤ੍ਤਨਵਸੇਨ ਥੋਮਨਾ ਪਸਂਸਾਤਿ ਅਯਮੇਤੇਸਂ ਵਿਸੇਸੋ.

ਆਨਨ੍ਦਭਦ੍ਦੇਕਰਤ੍ਤਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾਯ ਲੀਨਤ੍ਥਪ੍ਪਕਾਸਨਾ ਸਮਤ੍ਤਾ.