੧੫. ਪਰਿਕ੍ਖਾਰਹਾਰਵਿਭਙ੍ਗਵਣ੍ਣਨਾ

੪੯. ‘‘ਹਿਨੋਤੀ’’ਤਿ ਪਦਸ੍ਸ ਅਤ੍ਥਂ ਦਸ੍ਸੇਨ੍ਤੋ ‘‘ਕਾਰਣਭਾਵਂ ਗਚ੍ਛਤੀ’’ਤਿ ਆਹ ਅਨੇਕਤ੍ਥਤ੍ਤਾ ਧਾਤੂਨਂ. ਏਤੀਤਿ ਆਗਚ੍ਛਤਿ, ਉਪ੍ਪਜ੍ਜਤੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ.

ਅਵਿਜ੍ਜਾਯਪਿ ਹੇਤੁਭਾਵੇਤਿ ਏਤ੍ਥ ਅਵਿਜ੍ਜਾ ਅਨਨ੍ਤਰਾਯ ਅਵਿਜ੍ਜਾਯ ਅਨਨ੍ਤਰਸਮਨਨ੍ਤਰੂਪਨਿਸ੍ਸਯਨਤ੍ਥਿਵਿਗਤਾਸੇਵਨਪਚ੍ਚਯੇਹਿ, ਅਨਨ੍ਤਰਾਯ ਪਨ ਸਹਜਾਤਾਯ ਸਹਜਾਤਅਞ੍ਞਮਞ੍ਞਨਿਸ੍ਸਯਸਮ੍ਪਯੁਤ੍ਤਅਤ੍ਥਿਅਵਿਗਤਹੇਤੁਪਚ੍ਚਯੇਹਿ, ਅਸਹਜਾਤਾਯ ਉਪਨਿਸ੍ਸਯਕੋਟਿਯਾ ਏਵ ਪਚ੍ਚਯੋ ਹੋਤੀਤਿ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬਂ. ਅਤ੍ਤਨੋ ਫਲਂ ਕਰੋਤੀਤਿ ਕਾਰਣਨ੍ਤਿ ਆਹ ‘‘ਕਾਰਣਭਾਵੋ ਚ ਫਲਾਪੇਕ੍ਖਾਯਾ’’ਤਿ.

ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿਅਤ੍ਥੋ ਫਲਤ੍ਥੋ ਫਲਸਙ੍ਖਾਤੋ ਅਤ੍ਥੋ.

ਯੋ ਸਭਾਵੋਤਿ ਪੁਞ੍ਞਾਦਿਅਭਿਸਙ੍ਖਾਰਾਨਂ ਯੋ ਅਭਿਸਙ੍ਖਰਣਸਭਾਵੋ, ਸੋ ਹੇਤੁ. ਸੇਸਪਦੇਸੂਤਿ ਵਿਞ੍ਞਾਣਾਦਿਪਦੇਸੁ. ਯਥਾਵੁਤ੍ਤਪ੍ਪਭੇਦੋਤਿ ‘‘ਅਸਾਧਾਰਣਲਕ੍ਖਣੋ ਹੇਤੂ’’ਤਿਆਦਿਨਾ ਵੁਤ੍ਤਪ੍ਪਭੇਦੋ. ਯੋ ਕੋਚਿ ਪਚ੍ਚਯੋਤਿ ਜਨਕਾਦਿਭੇਦਂ ਯਂ ਕਿਞ੍ਚਿ ਕਾਰਣਂ. ਅਭਿਸਙ੍ਖਰਣਤੋਤਿ ਪਚ੍ਚਕ੍ਖਤੋ, ਪਰਮ੍ਪਰਾਯ ਚ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਨਤੋ.

ਪਰਿਕ੍ਖਾਰਹਾਰਵਿਭਙ੍ਗਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.