੩. ਦ੍ਵੇਭਾਗਸਿਕ੍ਖਾਪਦਵਣ੍ਣਨਾ

ਗਹੇਤਬ੍ਬਾਤਿ ਯਥਾ ਕਾਲ਼ਕਾ ਅਧਿਕਾ ਨ ਹੋਨ੍ਤਿ, ਤਥਾ ਗਹੇਤਬ੍ਬਾ. ਠਪੇਤ੍ਵਾ ਚੇਤ੍ਥ ਕਾਲ਼ਕਓਦਾਤੇ ਅਵਸੇਸਾ ਗੋਚਰਿਯੇਸੁਯੇਵ ਸਙ੍ਗਹਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀਤਿ (ਸਾਰਤ੍ਥ. ਟੀ. ੨.੫੫੨) ਦਟ੍ਠਬ੍ਬਂ. ਏਤ੍ਥ ਚ ਦ੍ਵੇ ਭਾਗਾਤਿ ਉਕ੍ਕਟ੍ਠਪਰਿਚ੍ਛੇਦੋ ਕਾਲ਼ਕਾਨਂ ਅਧਿਕਗ੍ਗਹਣਸ੍ਸ ਪਟਿਕ੍ਖੇਪਵਸੇਨ ਸਿਕ੍ਖਾਪਦਸ੍ਸ ਪਞ੍ਞਤ੍ਤਤ੍ਤਾ. ਤਸ੍ਮਾ ਕਾਲ਼ਕਾਨਂ ਭਾਗਦ੍ਵਯਤੋ ਅਧਿਕਂ ਨ ਵਟ੍ਟਤਿ, ਊਨਕਂ ਵਟ੍ਟਤਿ. ਤੇਨਾਹ ‘‘ਏਕਸ੍ਸਾਪੀ’’ਤਿਆਦਿ. ਏਕਸ੍ਸਾਪਿ ਕਾਲ਼ਕਲੋਮਸ੍ਸ ਅਤਿਰੇਕਭਾਵੇਤਿ ਤੁਲਾਯ ਧਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਠਪਿਤੇਸੁ ਅਨ੍ਤਮਸੋ ਵਾਤਵੇਗੇਨਪਿ ਪਹਿਤਸ੍ਸ ਏਕਸ੍ਸਾਪਿ ਕਾਲ਼ਕਲੋਮਸ੍ਸ ਅਧਿਕਭਾਵੇ ਸਤੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ‘‘ਤਤਿਯਂ ਓਦਾਤਾਨਂ, ਚਤੁਤ੍ਥਂ ਗੋਚਰਿਯਾਨ’’ਨ੍ਤਿ ਇਦਂ ਪਨ ਹੇਟ੍ਠਿਮਪਰਿਚ੍ਛੇਦੋ ਤੇਸਂ ਅਧਿਕਗ੍ਗਹਣੇ ਪਟਿਕ੍ਖੇਪਾਭਾਵਤੋ. ਤਸ੍ਮਾ ਤੇਸਂ ਵੁਤ੍ਤਪ੍ਪਮਾਣਤੋ ਅਧਿਕਮ੍ਪਿ ਵਟ੍ਟਤਿ.

ਏਤ੍ਥ ਚ ‘‘ਇਦਂ ਮੇ, ਭਨ੍ਤੇ, ਸਨ੍ਥਤਂ ਅਨਾਦਿਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵੇ ਤੁਲੇ ਸੁਦ੍ਧਕਾਲ਼ਕਾਨਂ ਏਲ਼ਕਲੋਮਾਨਂ, ਤੁਲਂ ਓਦਾਤਾਨਂ, ਤੁਲਂ ਗੋਚਰਿਯਾਨਂ ਸਨ੍ਥਤਂ ਕਾਰਾਪਿਤਂ ਨਿਸ੍ਸਗ੍ਗਿਯ’’ਨ੍ਤਿ (ਪਾਰਾ. ੫੫੪) ਇਮਿਨਾ ਨਯੇਨ ਨਿਸ੍ਸਜ੍ਜਨਵਿਧਾਨਂ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬਂ. ਆਦਾਯ ਚ ਵੁਤ੍ਤਪਰਿਚ੍ਛੇਦੇਨ ਅਨਾਦਾਯ ਚ ਕਰਣਤੋ ਕਿਰਿਯਾਕਿਰਿਯਂ. ਸੇਸਨ੍ਤਿ ਪੁਬ੍ਬਪਯੋਗਦੁਕ੍ਕਟਚਤੁਕ੍ਕਪਾਚਿਤ੍ਤਿਯਾਦਿਕਂ. ਅਯਂ ਪਨ ਵਿਸੇਸੋ – ਤੁਲਂ ਓਦਾਤਾਨਂ ਤੁਲਂ ਗੋਚਰਿਯਾਨਂ ਆਦਿਯਿਤ੍ਵਾ ਕਰਣੇ, ਬਹੁਤਰਂ ਓਦਾਤਾਨਂ ਬਹੁਤਰਂ ਗੋਚਰਿਯਾਨਂ ਆਦਿਯਿਤ੍ਵਾ ਕਰਣੇ, ਸੁਦ੍ਧਂ ਓਦਾਤਾਨਂ ਸੁਦ੍ਧਂ ਗੋਚਰਿਯਾਨਂ ਆਦਿਯਿਤ੍ਵਾ ਕਰਣੇ ਚ ਅਨਾਪਤ੍ਤੀਤਿ.

ਅਙ੍ਗੇਸੁ ਪਨ ਪਠਮਙ੍ਗਂ ਕਾਲ਼ਕਾਨਂ ਦ੍ਵੇਭਾਗਤੋ ਅਤਿਰੇਕਭਾਵੋਤਿ ਦਟ੍ਠਬ੍ਬਂ. ਇਮਾਨਿ ਤੀਣਿ ਨ ਕੇਵਲਂ ਅਨਿਸ੍ਸਟ੍ਠਾਨੇਵ ਪਰਿਭੁਞ੍ਜਿਤੁਂ ਨ ਵਟ੍ਟਨ੍ਤੀਤਿ ਆਹ ‘‘ਇਮਾਨਿ ਪਨਾ’’ਤਿਆਦਿ. ‘‘ਪਰਿਭੁਞ੍ਜਿਤੁਂ ਨ ਵਟ੍ਟਨ੍ਤੀ’’ਤਿ ਇਮਿਨਾ ਯਦਿ ਪਰਿਭੁਞ੍ਜਤਿ, ਦੁਕ੍ਕਟਨ੍ਤਿ ਦਸ੍ਸੇਤਿ.

ਦ੍ਵੇਭਾਗਸਿਕ੍ਖਾਪਦਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.