੫. ਅਰਹਨ੍ਤਸੁਤ੍ਤਂ

੨੫. ‘‘ਯੋ ਹੋਤਿ ਭਿਕ੍ਖੁ ਅਰਹਂ ਕਤਾਵੀ,

ਖੀਣਾਸਵੋ ਅਨ੍ਤਿਮਦੇਹਧਾਰੀ;

ਅਹਂ ਵਦਾਮੀਤਿਪਿ ਸੋ ਵਦੇਯ੍ਯ,

ਮਮਂ ਵਦਨ੍ਤੀਤਿਪਿ ਸੋ ਵਦੇਯ੍ਯਾ’’ਤਿ.

‘‘ਯੋ ਹੋਤਿ ਭਿਕ੍ਖੁ ਅਰਹਂ ਕਤਾਵੀ,

ਖੀਣਾਸਵੋ ਅਨ੍ਤਿਮਦੇਹਧਾਰੀ;

ਅਹਂ ਵਦਾਮੀਤਿਪਿ ਸੋ ਵਦੇਯ੍ਯ,

ਮਮਂ ਵਦਨ੍ਤੀਤਿਪਿ ਸੋ ਵਦੇਯ੍ਯ;

ਲੋਕੇ ਸਮਞ੍ਞਂ ਕੁਸਲੋ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ,

ਵੋਹਾਰਮਤ੍ਤੇਨ ਸੋ [ਸ (?)] ਵੋਹਰੇਯ੍ਯਾ’’ਤਿ.

‘‘ਯੋ ਹੋਤਿ ਭਿਕ੍ਖੁ ਅਰਹਂ ਕਤਾਵੀ,

ਖੀਣਾਸਵੋ ਅਨ੍ਤਿਮਦੇਹਧਾਰੀ;

ਮਾਨਂ ਨੁ ਖੋ ਸੋ ਉਪਗਮ੍ਮ ਭਿਕ੍ਖੁ,

ਅਹਂ ਵਦਾਮੀਤਿਪਿ ਸੋ ਵਦੇਯ੍ਯ;

ਮਮਂ ਵਦਨ੍ਤੀਤਿਪਿ ਸੋ ਵਦੇਯ੍ਯਾ’’ਤਿ.

‘‘ਪਹੀਨਮਾਨਸ੍ਸ ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਗਨ੍ਥਾ,

ਵਿਧੂਪਿਤਾ ਮਾਨਗਨ੍ਥਸ੍ਸ ਸਬ੍ਬੇ;

ਸ ਵੀਤਿਵਤ੍ਤੋ ਮਞ੍ਞਤਂ [ਮਾਨਨਂ (ਸੀ.), ਮਞ੍ਞੀਤਂ (?)] ਸੁਮੇਧੋ,

ਅਹਂ ਵਦਾਮੀਤਿਪਿ ਸੋ ਵਦੇਯ੍ਯ.

‘‘ਮਮਂ ਵਦਨ੍ਤੀਤਿਪਿ ਸੋ ਵਦੇਯ੍ਯ;

ਲੋਕੇ ਸਮਞ੍ਞਂ ਕੁਸਲੋ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ;

ਵੋਹਾਰਮਤ੍ਤੇਨ ਸੋ ਵੋਹਰੇਯ੍ਯਾ’’ਤਿ.