੬. ਪਜ੍ਜੋਤਸੁਤ੍ਤਂ

੨੬. ‘‘ਕਤਿ ਲੋਕਸ੍ਮਿਂ ਪਜ੍ਜੋਤਾ, ਯੇਹਿ ਲੋਕੋ ਪਕਾਸਤਿ [ਪਭਾਸਤਿ (ਕ. ਸੀ.)];

ਭਗਵਨ੍ਤਂ [ਭਵਨ੍ਤਂ (ਕ.)] ਪੁਟ੍ਠੁਮਾਗਮ੍ਮ, ਕਥਂ ਜਾਨੇਮੁ ਤਂ ਮਯ’’ਨ੍ਤਿ.

‘‘ਚਤ੍ਤਾਰੋ ਲੋਕੇ ਪਜ੍ਜੋਤਾ, ਪਞ੍ਚਮੇਤ੍ਥ ਨ ਵਿਜ੍ਜਤਿ;

ਦਿਵਾ ਤਪਤਿ ਆਦਿਚ੍ਚੋ, ਰਤ੍ਤਿਮਾਭਾਤਿ ਚਨ੍ਦਿਮਾ.

‘‘ਅਥ ਅਗ੍ਗਿ ਦਿਵਾਰਤ੍ਤਿਂ, ਤਤ੍ਥ ਤਤ੍ਥ ਪਕਾਸਤਿ;

ਸਮ੍ਬੁਦ੍ਧੋ ਤਪਤਂ ਸੇਟ੍ਠੋ, ਏਸਾ ਆਭਾ ਅਨੁਤ੍ਤਰਾ’’ਤਿ.