੮. ਚਾਪਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ

੮. ‘‘ਭਨ੍ਤੇ ਨਾਗਸੇਨ, ‘ਚਾਪਸ੍ਸ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’ਨ੍ਤਿ ਯਂ ਵਦੇਸਿ, ਕਤਮਂ ਤਂ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬ’’ਨ੍ਤਿ? ‘‘ਯਥਾ, ਮਹਾਰਾਜ, ਚਾਪੋ ਸੁਤਚ੍ਛਿਤੋ ਨਮਿਤੋ [ਮਿਤੋ (ਸੀ. ਪੀ. ਕ.)] ਯਾਵਗ੍ਗਮੂਲਂ ਸਮਕਮੇਵ ਅਨੁਨਮਤਿ ਨਪ੍ਪਟਿਤ੍ਥਮ੍ਭਤਿ, ਏਵਮੇਵ ਖੋ, ਮਹਾਰਾਜ, ਯੋਗਿਨਾ ਯੋਗਾਵਚਰੇਨ ਥੇਰਨਵਮਜ੍ਝਿਮਸਮਕੇਸੁ ਅਨੁਨਮਿਤਬ੍ਬਂ ਨਪ੍ਪਟਿਫਰਿਤਬ੍ਬਂ. ਇਦਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਚਾਪਸ੍ਸ ਏਕਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬਂ. ਭਾਸਿਤਮ੍ਪੇਤਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਭਗਵਤਾ ਦੇਵਾਤਿਦੇਵੇਨ ਵਿਧੁਰ [ਪੁਣ੍ਣਕ] ਜਾਤਕੇ –

‘‘‘ਚਾਪੋਵੂਨੁਦਰੋ ਧੀਰੋ, ਵਂਸੋ ਵਾਪਿ ਪਕਮ੍ਪਯੇ [ਚਾਪੋ ਵਾ ਨੁਨ ਮੇ ਧੀਰੋ, ਵਂਸੋਵ ਅਨੁਲੋਮਯਂ (ਸੀ. ਪੀ. ਕ.)];

ਪਟਿਲੋਮਂ ਨ ਵਤ੍ਤੇਯ੍ਯ, ਸ ਰਾਜਵਸਤਿਂ ਵਸੇ’’’ਤਿ.

ਚਾਪਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ ਅਟ੍ਠਮੋ.