੯. ਵਾਯਸਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ

੯. ‘‘ਭਨ੍ਤੇ ਨਾਗਸੇਨ, ‘ਵਾਯਸਸ੍ਸ ਦ੍ਵੇ ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਗਹੇਤਬ੍ਬਾਨੀ’ਤਿ ਯਂ ਵਦੇਸਿ, ਕਤਮਾਨਿ ਤਾਨਿ ਦ੍ਵੇ ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਗਹੇਤਬ੍ਬਾਨੀ’’ਤਿ? ‘‘ਯਥਾ, ਮਹਾਰਾਜ, ਵਾਯਸੋ ਆਸਙ੍ਕਿਤਪਰਿਸਙ੍ਕਿਤੋ ਯਤ੍ਤਪ੍ਪਯਤ੍ਤੋ ਚਰਤਿ, ਏਵਮੇਵ ਖੋ, ਮਹਾਰਾਜ, ਯੋਗਿਨਾ ਯੋਗਾਵਚਰੇਨ ਆਸਙ੍ਕਿਤਪਰਿਸਙ੍ਕਿਤੇਨ ਯਤ੍ਤਪਯਤ੍ਤੇਨ ਉਪਟ੍ਠਿਤਾਯ ਸਤਿਯਾ ਸਂਵੁਤੇਹਿ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੇਹਿ ਚਰਿਤਬ੍ਬਂ. ਇਦਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਵਾਯਸਸ੍ਸ ਪਠਮਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬਂ.

‘‘ਪੁਨ ਚਪਰਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਵਾਯਸੋ ਯਂ ਕਿਞ੍ਚਿ ਭੋਜਨਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਞਾਤੀਹਿ ਸਂਵਿਭਜਿਤ੍ਵਾ ਭੁਞ੍ਜਤਿ, ਏਵਮੇਵ ਖੋ, ਮਹਾਰਾਜ, ਯੋਗਿਨਾ ਯੋਗਾਵਚਰੇਨ ਯੇ ਤੇ ਲਾਭਾ ਧਮ੍ਮਿਕਾ ਧਮ੍ਮਲਦ੍ਧਾ ਅਨ੍ਤਮਸੋ ਪਤ੍ਤਪਰਿਯਾਪਨ੍ਨਮਤ੍ਤਮ੍ਪਿ, ਤਥਾਰੂਪੇਹਿ ਲਾਭੇਹਿ ਪਟਿਵਿਭਤ੍ਤਭੋਗਿਨਾ ਭਵਿਤਬ੍ਬਂ ਸੀਲਵਨ੍ਤੇਹਿ ਸਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀਹਿ. ਇਦਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਵਾਯਸਸ੍ਸ ਦੁਤਿਯਂ ਅਙ੍ਗਂ ਗਹੇਤਬ੍ਬਂ. ਭਾਸਿਤਮ੍ਪੇਤਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਥੇਰੇਨ ਸਾਰਿਪੁਤ੍ਤੇਨ ਧਮ੍ਮਸੇਨਾਪਤਿਨਾ –

‘‘‘ਸਚੇ ਮੇ ਉਪਨਾਮੇਨ੍ਤਿ, ਯਥਾਲਦ੍ਧਂ ਤਪਸ੍ਸਿਨੋ;

ਸਬ੍ਬੇ ਸਂਵਿਭਜਿਤ੍ਵਾਨ, ਤਤੋ ਭੁਞ੍ਜਾਮਿ ਭੋਜਨ’’’ਨ੍ਤਿ.

ਵਾਯਸਙ੍ਗਪਞ੍ਹੋ ਨਵਮੋ.