(੨੬-੨੭) ਚਤ੍ਤਾਲੀਸਅਵਿਰਲ਼ਦਨ੍ਤਲਕ੍ਖਣਾਨਿ

੨੩੪. ‘‘ਯਮ੍ਪਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ ਤਥਾਗਤੋ ਪੁਰਿਮਂ ਜਾਤਿਂ ਪੁਰਿਮਂ ਭਵਂ ਪੁਰਿਮਂ ਨਿਕੇਤਂ ਪੁਬ੍ਬੇ ਮਨੁਸ੍ਸਭੂਤੋ ਸਮਾਨੋ ਪਿਸੁਣਂ ਵਾਚਂ ਪਹਾਯ ਪਿਸੁਣਾਯ ਵਾਚਾਯ ਪਟਿਵਿਰਤੋ ਅਹੋਸਿ. ਇਤੋ ਸੁਤ੍ਵਾ ਨ ਅਮੁਤ੍ਰ ਅਕ੍ਖਾਤਾ ਇਮੇਸਂ ਭੇਦਾਯ, ਅਮੁਤ੍ਰ ਵਾ ਸੁਤ੍ਵਾ ਨ ਇਮੇਸਂ ਅਕ੍ਖਾਤਾ ਅਮੂਸਂ ਭੇਦਾਯ, ਇਤਿ ਭਿਨ੍ਨਾਨਂ ਵਾ ਸਨ੍ਧਾਤਾ, ਸਹਿਤਾਨਂ ਵਾ ਅਨੁਪ੍ਪਦਾਤਾ, ਸਮਗ੍ਗਾਰਾਮੋ ਸਮਗ੍ਗਰਤੋ ਸਮਗ੍ਗਨਨ੍ਦੀ ਸਮਗ੍ਗਕਰਣਿਂ ਵਾਚਂ ਭਾਸਿਤਾ ਅਹੋਸਿ. ਸੋ ਤਸ੍ਸ ਕਮ੍ਮਸ੍ਸ ਕਟਤ੍ਤਾ…ਪੇ… ਸੋ ਤਤੋ ਚੁਤੋ ਇਤ੍ਥਤ੍ਤਂ ਆਗਤੋ ਸਮਾਨੋ ਇਮਾਨਿ ਦ੍ਵੇ ਮਹਾਪੁਰਿਸਲਕ੍ਖਣਾਨਿ ਪਟਿਲਭਤਿ. ਚਤ੍ਤਾਲੀਸਦਨ੍ਤੋ ਚ ਹੋਤਿ ਅਵਿਰਲ਼ਦਨ੍ਤੋ ਚ.

‘‘ਸੋ ਤੇਹਿ ਲਕ੍ਖਣੇਹਿ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ ਸਚੇ ਅਗਾਰਂ ਅਜ੍ਝਾਵਸਤਿ, ਰਾਜਾ ਹੋਤਿ ਚਕ੍ਕਵਤ੍ਤੀ…ਪੇ… ਰਾਜਾ ਸਮਾਨੋ ਕਿਂ ਲਭਤਿ? ਅਭੇਜ੍ਜਪਰਿਸੋ ਹੋਤਿ, ਅਭੇਜ੍ਜਾਸ੍ਸ ਹੋਨ੍ਤਿ ਪਰਿਸਾ, ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਗਹਪਤਿਕਾ ਨੇਗਮਜਾਨਪਦਾ ਗਣਕਮਹਾਮਤ੍ਤਾ ਅਨੀਕਟ੍ਠਾ ਦੋਵਾਰਿਕਾ ਅਮਚ੍ਚਾ ਪਾਰਿਸਜ੍ਜਾ ਰਾਜਾਨੋ ਭੋਗਿਯਾ ਕੁਮਾਰਾ. ਰਾਜਾ ਸਮਾਨੋ ਇਦਂ ਲਭਤਿ … ਬੁਦ੍ਧੋ ਸਮਾਨੋ ਕਿਂ ਲਭਤਿ? ਅਭੇਜ੍ਜਪਰਿਸੋ ਹੋਤਿ, ਅਭੇਜ੍ਜਾਸ੍ਸ ਹੋਨ੍ਤਿ ਪਰਿਸਾ, ਭਿਕ੍ਖੂ ਭਿਕ੍ਖੁਨਿਯੋ ਉਪਾਸਕਾ ਉਪਾਸਿਕਾਯੋ ਦੇਵਾ ਮਨੁਸ੍ਸਾ ਅਸੁਰਾ ਨਾਗਾ ਗਨ੍ਧਬ੍ਬਾ. ਬੁਦ੍ਧੋ ਸਮਾਨੋ ਇਦਂ ਲਭਤਿ’’. ਏਤਮਤ੍ਥਂ ਭਗਵਾ ਅਵੋਚ.

੨੩੫. ਤਤ੍ਥੇਤਂ ਵੁਚ੍ਚਤਿ –

‘‘ਵੇਭੂਤਿਯਂ ਸਹਿਤਭੇਦਕਾਰਿਂ,

ਭੇਦਪ੍ਪਵਡ੍ਢਨਵਿਵਾਦਕਾਰਿਂ;

ਕਲਹਪ੍ਪਵਡ੍ਢਨਆਕਿਚ੍ਚਕਾਰਿਂ,

ਸਹਿਤਾਨਂ ਭੇਦਜਨਨਿਂ ਨ ਭਣਿ.

‘‘ਅਵਿਵਾਦਵਡ੍ਢਨਕਰਿਂ ਸੁਗਿਰਂ,

ਭਿਨ੍ਨਾਨੁਸਨ੍ਧਿਜਨਨਿਂ ਅਭਣਿ;

ਕਲਹਂ ਜਨਸ੍ਸ ਪਨੁਦੀ ਸਮਙ੍ਗੀ,

ਸਹਿਤੇਹਿ ਨਨ੍ਦਤਿ ਪਮੋਦਤਿ ਚ.

‘‘ਸੁਗਤੀਸੁ ਸੋ ਫਲਵਿਪਾਕਂ,

ਅਨੁਭਵਤਿ ਤਤ੍ਥ ਮੋਦਤਿ;

ਦਨ੍ਤਾ ਇਧ ਹੋਨ੍ਤਿ ਅਵਿਰਲ਼ਾ ਸਹਿਤਾ,

ਚਤੁਰੋ ਦਸਸ੍ਸ ਮੁਖਜਾ ਸੁਸਣ੍ਠਿਤਾ.

‘‘ਯਦਿ ਖਤ੍ਤਿਯੋ ਭਵਤਿ ਭੂਮਿਪਤਿ,

ਅਵਿਭੇਦਿਯਾਸ੍ਸ ਪਰਿਸਾ ਭਵਤਿ;

ਸਮਣੋ ਚ ਹੋਤਿ ਵਿਰਜੋ ਵਿਮਲੋ,

ਪਰਿਸਾਸ੍ਸ ਹੋਤਿ ਅਨੁਗਤਾ ਅਚਲਾ’’ਤਿ.