(੨੧-੨੨) ਅਭਿਨੀਲਨੇਤ੍ਤਗੋਪਖੁਮਲਕ੍ਖਣਾਨਿ

੨੨੮. ‘‘ਯਮ੍ਪਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤਥਾਗਤੋ ਪੁਰਿਮਂ ਜਾਤਿਂ ਪੁਰਿਮਂ ਭਵਂ ਪੁਰਿਮਂ ਨਿਕੇਤਂ ਪੁਬ੍ਬੇ ਮਨੁਸ੍ਸਭੂਤੋ ਸਮਾਨੋ ਨ ਚ ਵਿਸਟਂ, ਨ ਚ ਵਿਸਾਚਿ [ਨ ਚ ਵਿਸਾਚਿਤਂ (ਸੀ. ਪੀ.), ਨ ਚ ਵਿਸਾਵਿ (ਸ੍ਯਾ.)], ਨ ਚ ਪਨ ਵਿਚੇਯ੍ਯ ਪੇਕ੍ਖਿਤਾ, ਉਜੁਂ ਤਥਾ ਪਸਟਮੁਜੁਮਨੋ, ਪਿਯਚਕ੍ਖੁਨਾ ਬਹੁਜਨਂ ਉਦਿਕ੍ਖਿਤਾ ਅਹੋਸਿ. ਸੋ ਤਸ੍ਸ ਕਮ੍ਮਸ੍ਸ ਕਟਤ੍ਤਾ…ਪੇ… ਸੋ ਤਤੋ ਚੁਤੋ ਇਤ੍ਥਤ੍ਤਂ ਆਗਤੋ ਸਮਾਨੋ ਇਮਾਨਿ ਦ੍ਵੇ ਮਹਾਪੁਰਿਸਲਕ੍ਖਣਾਨਿ ਪਟਿਲਭਤਿ. ਅਭਿਨੀਲਨੇਤ੍ਤੋ ਚ ਹੋਤਿ ਗੋਪਖੁਮੋ ਚ.

‘‘ਸੋ ਤੇਹਿ ਲਕ੍ਖਣੇਹਿ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ, ਸਚੇ ਅਗਾਰਂ ਅਜ੍ਝਾਵਸਤਿ, ਰਾਜਾ ਹੋਤਿ ਚਕ੍ਕਵਤ੍ਤੀ…ਪੇ… ਰਾਜਾ ਸਮਾਨੋ ਕਿਂ ਲਭਤਿ? ਪਿਯਦਸ੍ਸਨੋ ਹੋਤਿ ਬਹੁਨੋ ਜਨਸ੍ਸ, ਪਿਯੋ ਹੋਤਿ ਮਨਾਪੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਗਹਪਤਿਕਾਨਂ ਨੇਗਮਜਾਨਪਦਾਨਂ ਗਣਕਮਹਾਮਤ੍ਤਾਨਂ ਅਨੀਕਟ੍ਠਾਨਂ ਦੋਵਾਰਿਕਾਨਂ ਅਮਚ੍ਚਾਨਂ ਪਾਰਿਸਜ੍ਜਾਨਂ ਰਾਜੂਨਂ ਭੋਗਿਯਾਨਂ ਕੁਮਾਰਾਨਂ. ਰਾਜਾ ਸਮਾਨੋ ਇਦਂ ਲਭਤਿ…ਪੇ… ਬੁਦ੍ਧੋ ਸਮਾਨੋ ਕਿਂ ਲਭਤਿ? ਪਿਯਦਸ੍ਸਨੋ ਹੋਤਿ ਬਹੁਨੋ ਜਨਸ੍ਸ, ਪਿਯੋ ਹੋਤਿ ਮਨਾਪੋ ਭਿਕ੍ਖੂਨਂ ਭਿਕ੍ਖੁਨੀਨਂ ਉਪਾਸਕਾਨਂ ਉਪਾਸਿਕਾਨਂ ਦੇਵਾਨਂ ਮਨੁਸ੍ਸਾਨਂ ਅਸੁਰਾਨਂ ਨਾਗਾਨਂ ਗਨ੍ਧਬ੍ਬਾਨਂ. ਬੁਦ੍ਧੋ ਸਮਾਨੋ ਇਦਂ ਲਭਤਿ’’. ਏਤਮਤ੍ਥਂ ਭਗਵਾ ਅਵੋਚ.

੨੨੯. ਤਤ੍ਥੇਤਂ ਵੁਚ੍ਚਤਿ –

‘‘ਨ ਚ ਵਿਸਟਂ ਨ ਚ ਵਿਸਾਚਿ [ਵਿਸਾਚਿਤਂ (ਸੀ. ਪੀ.), ਵਿਸਾਵਿ (ਸ੍ਯਾ.)], ਨ ਚ ਪਨ ਵਿਚੇਯ੍ਯਪੇਕ੍ਖਿਤਾ;

ਉਜੁਂ ਤਥਾ ਪਸਟਮੁਜੁਮਨੋ, ਪਿਯਚਕ੍ਖੁਨਾ ਬਹੁਜਨਂ ਉਦਿਕ੍ਖਿਤਾ.

‘‘ਸੁਗਤੀਸੁ ਸੋ ਫਲਵਿਪਾਕਂ,

ਅਨੁਭਵਤਿ ਤਤ੍ਥ ਮੋਦਤਿ;

ਇਧ ਚ ਪਨ ਭਵਤਿ ਗੋਪਖੁਮੋ,

ਅਭਿਨੀਲਨੇਤ੍ਤਨਯਨੋ ਸੁਦਸ੍ਸਨੋ.

‘‘ਅਭਿਯੋਗਿਨੋ ਚ ਨਿਪੁਣਾ,

ਬਹੂ ਪਨ ਨਿਮਿਤ੍ਤਕੋਵਿਦਾ;

ਸੁਖੁਮਨਯਨਕੁਸਲਾ ਮਨੁਜਾ,

ਪਿਯਦਸ੍ਸਨੋਤਿ ਅਭਿਨਿਦ੍ਦਿਸਨ੍ਤਿ ਨਂ.

‘‘ਪਿਯਦਸ੍ਸਨੋ ਗਿਹੀਪਿ ਸਨ੍ਤੋ ਚ,

ਭਵਤਿ ਬਹੁਜਨਪਿਯਾਯਿਤੋ;

ਯਦਿ ਚ ਨ ਭਵਤਿ ਗਿਹੀ ਸਮਣੋ ਹੋਤਿ,

ਪਿਯੋ ਬਹੂਨਂ ਸੋਕਨਾਸਨੋ’’ਤਿ.