(੧੩) ਸੁਵਣ੍ਣਵਣ੍ਣਲਕ੍ਖਣਂ

੨੧੮. ‘‘ਯਮ੍ਪਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤਥਾਗਤੋ ਪੁਰਿਮਂ ਜਾਤਿਂ ਪੁਰਿਮਂ ਭਵਂ ਪੁਰਿਮਂ ਨਿਕੇਤਂ ਪੁਬ੍ਬੇ ਮਨੁਸ੍ਸਭੂਤੋ ਸਮਾਨੋ ਅਕ੍ਕੋਧਨੋ ਅਹੋਸਿ ਅਨੁਪਾਯਾਸਬਹੁਲੋ, ਬਹੁਮ੍ਪਿ ਵੁਤ੍ਤੋ ਸਮਾਨੋ ਨਾਭਿਸਜ੍ਜਿ ਨ ਕੁਪ੍ਪਿ ਨ ਬ੍ਯਾਪਜ੍ਜਿ ਨ ਪਤਿਤ੍ਥੀਯਿ, ਨ ਕੋਪਞ੍ਚ ਦੋਸਞ੍ਚ ਅਪ੍ਪਚ੍ਚਯਞ੍ਚ ਪਾਤ੍ਵਾਕਾਸਿ. ਦਾਤਾ ਚ ਅਹੋਸਿ ਸੁਖੁਮਾਨਂ ਮੁਦੁਕਾਨਂ ਅਤ੍ਥਰਣਾਨਂ ਪਾਵੁਰਣਾਨਂ [ਪਾਪੁਰਣਾਨਂ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਪੀ.)] ਖੋਮਸੁਖੁਮਾਨਂ ਕਪ੍ਪਾਸਿਕਸੁਖੁਮਾਨਂ ਕੋਸੇਯ੍ਯਸੁਖੁਮਾਨਂ ਕਮ੍ਬਲਸੁਖੁਮਾਨਂ. ਸੋ ਤਸ੍ਸ ਕਮ੍ਮਸ੍ਸ ਕਟਤ੍ਤਾ ਉਪਚਿਤਤ੍ਤਾ…ਪੇ… ਸੋ ਤਤੋ ਚੁਤੋ ਇਤ੍ਥਤ੍ਤਂ ਆਗਤੋ ਸਮਾਨੋ ਇਮਂ ਮਹਾਪੁਰਿਸਲਕ੍ਖਣਂ ਪਟਿਲਭਤਿ. ਸੁਵਣ੍ਣਵਣ੍ਣੋ ਹੋਤਿ ਕਞ੍ਚਨਸਨ੍ਨਿਭਤ੍ਤਚੋ.

‘‘ਸੋ ਤੇਨ ਲਕ੍ਖਣੇਨ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ ਸਚੇ ਅਗਾਰਂ ਅਜ੍ਝਾਵਸਤਿ, ਰਾਜਾ ਹੋਤਿ ਚਕ੍ਕਵਤ੍ਤੀ…ਪੇ… ਰਾਜਾ ਸਮਾਨੋ ਕਿਂ ਲਭਤਿ? ਲਾਭੀ ਹੋਤਿ ਸੁਖੁਮਾਨਂ ਮੁਦੁਕਾਨਂ ਅਤ੍ਥਰਣਾਨਂ ਪਾਵੁਰਣਾਨਂ ਖੋਮਸੁਖੁਮਾਨਂ ਕਪ੍ਪਾਸਿਕਸੁਖੁਮਾਨਂ ਕੋਸੇਯ੍ਯਸੁਖੁਮਾਨਂ ਕਮ੍ਬਲਸੁਖੁਮਾਨਂ. ਰਾਜਾ ਸਮਾਨੋ ਇਦਂ ਲਭਤਿ… ਬੁਦ੍ਧੋ ਸਮਾਨੋ ਕਿਂ ਲਭਤਿ? ਲਾਭੀ ਹੋਤਿ ਸੁਖੁਮਾਨਂ ਮੁਦੁਕਾਨਂ ਅਤ੍ਥਰਣਾਨਂ ਪਾਵੁਰਣਾਨਂ ਖੋਮਸੁਖੁਮਾਨਂ ਕਪ੍ਪਾਸਿਕਸੁਖੁਮਾਨਂ ਕੋਸੇਯ੍ਯਸੁਖੁਮਾਨਂ ਕਮ੍ਬਲਸੁਖੁਮਾਨਂ. ਬੁਦ੍ਧੋ ਸਮਾਨੋ ਇਦਂ ਲਭਤਿ’’. ਏਤਮਤ੍ਥਂ ਭਗਵਾ ਅਵੋਚ.

੨੧੯. ਤਤ੍ਥੇਤਂ ਵੁਚ੍ਚਤਿ –

‘‘ਅਕ੍ਕੋਧਞ੍ਚ ਅਧਿਟ੍ਠਹਿ ਅਦਾਸਿ [ਅਦਾਸਿ ਚ (ਸੀ. ਪੀ.)],

ਦਾਨਞ੍ਚ ਵਤ੍ਥਾਨਿ ਸੁਖੁਮਾਨਿ ਸੁਚ੍ਛਵੀਨਿ;

ਪੁਰਿਮਤਰਭਵੇ ਠਿਤੋ ਅਭਿਵਿਸ੍ਸਜਿ,

ਮਹਿਮਿਵ ਸੁਰੋ ਅਭਿਵਸ੍ਸਂ.

‘‘ਤਂ ਕਤ੍ਵਾਨ ਇਤੋ ਚੁਤੋ ਦਿਬ੍ਬਂ,

ਉਪਪਜ੍ਜਿ [ਉਪਪਜ੍ਜ (ਸੀ. ਪੀ.)] ਸੁਕਤਫਲਵਿਪਾਕਮਨੁਭੁਤ੍ਵਾ;

ਕਨਕਤਨੁਸਨ੍ਨਿਭੋ ਇਧਾਭਿਭਵਤਿ,

ਸੁਰਵਰਤਰੋਰਿਵ ਇਨ੍ਦੋ.

‘‘ਗੇਹਞ੍ਚਾਵਸਤਿ ਨਰੋ ਅਪਬ੍ਬਜ੍ਜ,

ਮਿਚ੍ਛਂ ਮਹਤਿਮਹਿਂ ਅਨੁਸਾਸਤਿ [ਪਸਾਸਤਿ (ਸ੍ਯਾ.)];

ਪਸਯ੍ਹ ਸਹਿਧ ਸਤ੍ਤਰਤਨਂ [ਪਸਯ੍ਹ ਅਭਿਵਸਨ-ਵਰਤਰਂ (ਸੀ. ਪੀ.)],

ਪਟਿਲਭਤਿ ਵਿਮਲ [ਵਿਪੁਲ (ਸ੍ਯਾ.), ਵਿਪੁਲਂ (ਸੀ. ਪੀ.)] ਸੁਖੁਮਚ੍ਛਵਿਂ ਸੁਚਿਞ੍ਚ.

‘‘ਲਾਭੀ ਅਚ੍ਛਾਦਨਵਤ੍ਥਮੋਕ੍ਖਪਾਵੁਰਣਾਨਂ,

ਭਵਤਿ ਯਦਿ ਅਨਾਗਾਰਿਯਤਂ ਉਪੇਤਿ;

ਸਹਿਤੋ [ਸੁਹਿਤ (ਸ੍ਯਾ.), ਸ ਹਿ (ਸੀ. ਪੀ.)] ਪੁਰਿਮਕਤਫਲਂ ਅਨੁਭਵਤਿ,

ਨ ਭਵਤਿ ਕਤਸ੍ਸ ਪਨਾਸੋ’’ਤਿ.