੨. ਨਨ੍ਦਨਵਿਮਾਨਵਣ੍ਣਨਾ

ਯਥਾ ਵਨਂ ਨਨ੍ਦਨਂ ਪਭਾਸਤੀਤਿ ਨਨ੍ਦਨਵਿਮਾਨਂ. ਤਸ੍ਸ ਕਾ ਉਪ੍ਪਤ੍ਤਿ? ਭਗਵਾ ਸਾਵਤ੍ਥਿਯਂ ਵਿਹਰਤਿ ਜੇਤਵਨੇ. ਤੇਨ ਸਮਯੇਨ ਸਾਵਤ੍ਥਿਯਂ ਅਞ੍ਞਤਰੋ ਉਪਾਸਕੋਤਿਆਦਿ ਸਬ੍ਬਂ ਅਨਨ੍ਤਰਵਿਮਾਨਸਦਿਸਂ. ਅਯਂ ਪਨ ਦਾਰਪਰਿਗ੍ਗਹਂ ਕਤ੍ਵਾ ਮਾਤਾਪਿਤਰੋ ਪੋਸੇਸੀਤਿ ਅਯਮੇਵ ਵਿਸੇਸੋ.

੧੧੨੦. ਯਥਾ ਵਨਂ ਨਨ੍ਦਨਂ ਪਭਾਸਤਿ, ਉਯ੍ਯਾਨਸੇਟ੍ਠਂ ਤਿਦਸਾਨਮੁਤ੍ਤਮਂ;

ਤਥੂਪਮਂ ਤੁਯ੍ਹਮਿਦਂ ਵਿਮਾਨਂ, ਓਭਾਸਯਂ ਤਿਟ੍ਠਤਿ ਅਨ੍ਤਲਿਕ੍ਖੇ.

੧੧੨੧. ‘‘ਦੇਵਿਦ੍ਧਿਪਤ੍ਤੋਸਿ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ…ਪੇ…ਵਣ੍ਣੋ ਚ ਤੇ ਸਬ੍ਬਦਿਸਾ ਪਭਾਸਤੀਤਿ.

੧੧੨੨. ‘‘ਸੋ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ਅਤ੍ਤਮਨੋ…ਪੇ… ਯਸ੍ਸ ਕਮ੍ਮਸ੍ਸਿਦਂ ਫਲਂ’’.

੧੧੨੩. ‘‘ਅਹਂ ਮਨੁਸ੍ਸੇਸੁ ਮਨੁਸ੍ਸਭੂਤੋ, ਦਲਿਦ੍ਦੋ ਅਤਾਣੋ ਕਪਣੋ ਕਮ੍ਮਕਰੋ ਅਹੋਸਿਂ;

ਜਿਣ੍ਣੇ ਚ ਮਾਤਾਪਿਤਰੋ ਅਭਾਰਿਂ, ਪਿਯਾ ਚ ਮੇ ਸੀਲਵਨ੍ਤੋ ਅਹੇਸੁਂ;

ਅਨ੍ਨਞ੍ਚ ਪਾਨਞ੍ਚ ਪਸਨ੍ਨਚਿਤ੍ਤੋ, ਸਕ੍ਕਚ੍ਚ ਦਾਨਂ ਵਿਪੁਲਂ ਅਦਾਸਿਂ.

੧੧੨੪. ‘‘ਤੇਨ ਮੇਤਾਦਿਸੋ ਵਣ੍ਣੋ…ਪੇ…ਵਣ੍ਣੋ ਚ ਮੇ ਸਬ੍ਬਦਿਸਾ ਪਭਾਸਤੀ’’ਤਿ. –

ਗਾਥਾਹਿ ਬ੍ਯਾਕਾਸਿ. ਤਤ੍ਥ ਗਾਥਾਸੁਪਿ ਅਪੁਬ੍ਬਂ ਨਤ੍ਥਿ.

ਨਨ੍ਦਨਵਿਮਾਨਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.