੯. ਦੁਤਿਯਸੂਚਿਵਿਮਾਨਵਣ੍ਣਨਾ
ਉਚ੍ਚਮਿਦਂ ਮਣਿਥੂਣਨ੍ਤਿ ਦੁਤਿਯਸੂਚਿਵਿਮਾਨਂ. ਤਸ੍ਸ ਕਾ ਉਪ੍ਪਤ੍ਤਿ? ਭਗਵਾ ਰਾਜਗਹੇ ਵਿਹਰਤਿ ਵੇਲ਼ੁਵਨੇ. ਤੇਨ ਸਮਯੇਨ ਰਾਜਗਹਵਾਸੀ ਏਕੋ ਤੁਨ੍ਨਕਾਰਕੋ ਵਿਹਾਰਪੇਕ੍ਖਕੋ ਹੁਤ੍ਵਾ ਵੇਲ਼ੁਵਨਂ ਗਤੋ. ਤਤ੍ਥ ਅਞ੍ਞਤਰਂ ਭਿਕ੍ਖੁਂ ਵੇਲ਼ੁਵਨੇ ਕਤਸੂਚਿਯਾ ਚੀਵਰਂ ਸਿਬ੍ਬਨ੍ਤਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਸੂਚਿਘਰੇਨ ਸਦ੍ਧਿਂ ਸੂਚਿਯੋ ਅਦਾਸਿ. ਸੇਸਂ ਸਬ੍ਬਂ ਵੁਤ੍ਤਨਯਮੇਵ.
੯੫੨. ‘‘ਉਚ੍ਚਮਿਦਂ ਮਣਿਥੂਣਂ ਵਿਮਾਨਂ…ਪੇ…
ਵਣ੍ਣੋ ਚ ਤੇ ਸਬ੍ਬਦਿਸਾ ਪਭਾਸਤੀ’’ਤਿ. – ਪੁਚ੍ਛਿ;
੯੫੬. ‘‘ਸੋ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ਅਤ੍ਤਮਨੋ…ਪੇ… ਯਸ੍ਸ ਕਮ੍ਮਸ੍ਸਿਦਂ ਫਲਂ’’.
੯੫੭. ‘‘ਅਹਂ ਮਨੁਸ੍ਸੇਸੁ ਮਨੁਸ੍ਸਭੂਤੋ, ਪੁਰਿਮਜਾਤਿਯਾ ਮਨੁਸ੍ਸਲੋਕੇ.
੯੫੮. ‘‘ਅਦ੍ਦਸਂ ਵਿਰਜਂ ਭਿਕ੍ਖੁਂ, ਵਿਪ੍ਪਸਨ੍ਨਮਨਾਵਿਲਂ;
ਤਸ੍ਸ ਅਦਾਸਹਂ ਸੂਚਿਂ, ਪਸਨ੍ਨੋ ਸੇਹਿ ਪਾਣਿਭਿ.
੯੫੯. ‘‘ਤੇਨ ਮੇਤਾਦਿਸੋ ਵਣ੍ਣੋ…ਪੇ… ਵਣ੍ਣੋ ਚ ਮੇ ਸਬ੍ਬਦਿਸਾ ਪਭਾਸਤੀ’’ਤਿ.
ਤਂ ਸਬ੍ਬਂ ਹੇਟ੍ਠਾ ਵੁਤ੍ਤਨਯਮੇਵ.
ਦੁਤਿਯਸੂਚਿਵਿਮਾਨਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.