੧. ਅਪਰਾਸਾਮਾਥੇਰੀਗਾਥਾਵਣ੍ਣਨਾ

ਤਿਕਨਿਪਾਤੇ ਪਣ੍ਣਵੀਸਤਿਵਸ੍ਸਾਨੀਤਿਆਦਿਕਾ ਅਪਰਾਯ ਸਾਮਾਯ ਥੇਰਿਯਾ ਗਾਥਾ. ਅਯਮ੍ਪਿ ਪੁਰਿਮਬੁਦ੍ਧੇਸੁ ਕਤਾਧਿਕਾਰਾ ਤਤ੍ਥ ਤਤ੍ਥ ਭਵੇ ਵਿਵਟ੍ਟੂਪਨਿਸ੍ਸਯਂ ਕੁਸਲਂ ਉਪਚਿਨਨ੍ਤੀ ਵਿਪਸ੍ਸਿਸ੍ਸ ਭਗਵਤੋ ਕਾਲੇ ਚਨ੍ਦਭਾਗਾਯ ਨਦਿਯਾ ਤੀਰੇ ਕਿਨ੍ਨਰਯੋਨਿਯਂ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿ. ਸਾ ਤਤ੍ਥ ਕਿਨ੍ਨਰੇਹਿ ਸਦ੍ਧਿਂ ਕੀਲ਼ਾਪਸੁਤਾ ਵਿਚਰਤਿ. ਅਥੇਕਦਿਵਸਂ ਸਤ੍ਥਾ ਤਸ੍ਸਾ ਕੁਸਲਬੀਜਰੋਪਨਤ੍ਥਂ ਤਤ੍ਥ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਨਦੀਤੀਰੇ ਚਙ੍ਕਮਿ. ਸਾ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਹਟ੍ਠਤੁਟ੍ਠਾ ਸਲ਼ਲਪੁਪ੍ਫਾਨਿ ਆਦਾਯ ਸਤ੍ਥੁ ਸਨ੍ਤਿਕਂ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਵਨ੍ਦਿਤ੍ਵਾ ਤੇਹਿ ਪੁਪ੍ਫੇਹਿ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਪੂਜੇਸਿ. ਸਾ ਤੇਨ ਪੁਞ੍ਞਕਮ੍ਮੇਨ ਦੇਵਮਨੁਸ੍ਸੇਸੁ ਸਂਸਰਨ੍ਤੀ ਇਮਸ੍ਮਿਂ ਬੁਦ੍ਧੁਪ੍ਪਾਦੇ ਕੋਸਮ੍ਬਿਯਂ ਕੁਲਘਰੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿਤ੍ਵਾ ਵਯਪ੍ਪਤ੍ਤਾ ਸਾਮਾਵਤਿਯਾ ਸਹਾਯਿਕਾ ਹੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਸਾ ਮਤਕਾਲੇ ਸਂਵੇਗਜਾਤਾ ਪਬ੍ਬਜਿਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਵੀਸਤਿ ਵਸ੍ਸਾਨਿ ਚਿਤ੍ਤਸਮਾਧਾਨਂ ਅਲਭਿਤ੍ਵਾ ਮਹਲ੍ਲਿਕਾਕਾਲੇ ਸੁਗਤੋਵਾਦਂ ਲਭਿਤ੍ਵਾ ਵਿਪਸ੍ਸਨਂ ਵਡ੍ਢੇਤ੍ਵਾ ਸਹ ਪਟਿਸਮ੍ਭਿਦਾਹਿ ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਾਪੁਣਿ. ਤੇਨ ਵੁਤ੍ਤਂ ਅਪਦਾਨੇ (ਅਪ. ਥੇਰੀ ੨.੨.੨੨-੨੯) –

‘‘ਚਨ੍ਦਭਾਗਾਨਦੀਤੀਰੇ, ਅਹੋਸਿਂ ਕਿਨ੍ਨਰੀ ਤਦਾ;

ਅਦ੍ਦਸਾਹਂ ਦੇਵਦੇਵਂ, ਚਙ੍ਕਮਨ੍ਤਂ ਨਰਾਸਭਂ.

‘‘ਓਚਿਨਿਤ੍ਵਾਨ ਸਲ਼ਲਂ, ਬੁਦ੍ਧਸੇਟ੍ਠਸ੍ਸਦਾਸਹਂ;

ਉਪਸਿਙ੍ਘਿ ਮਹਾਵੀਰੋ, ਸਲ਼ਲਂ ਦੇਵਗਨ੍ਧਿਕਂ.

‘‘ਪਟਿਗ੍ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਬੁਦ੍ਧੋ, ਵਿਪਸ੍ਸੀ ਲੋਕਨਾਯਕੋ;

ਉਪਸਿਙ੍ਘਿ ਮਹਾਵੀਰੋ, ਪੇਕ੍ਖਮਾਨਾਯ ਮੇ ਤਦਾ.

‘‘ਅਞ੍ਜਲਿਂ ਪਗ੍ਗਹੇਤ੍ਵਾਨ, ਵਨ੍ਦਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਪਦੁਤ੍ਤਮਂ;

ਸਕਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਪਸਾਦੇਤ੍ਵਾ, ਤਤੋ ਪਬ੍ਬਤਮਾਰੁਹਿਂ.

‘‘ਏਕਨਵੁਤਿਤੋ ਕਪ੍ਪੇ, ਯਂ ਪੁਪ੍ਫਮਦਦਿਂ ਤਦਾ;

ਦੁਗ੍ਗਤਿਂ ਨਾਭਿਜਾਨਾਮਿ, ਬੁਦ੍ਧਪੂਜਾਯਿਦਂ ਫਲਂ.

‘‘ਕਿਲੇਸਾ ਝਾਪਿਤਾ ਮਯ੍ਹਂ…ਪੇ… ਕਤਂ ਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਸਾਸਨ’’ਨ੍ਤਿ.

ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਨ ਪਤ੍ਵਾ ਅਤ੍ਤਨੋ ਪਟਿਪਤ੍ਤਿਂ ਪਚ੍ਚਵੇਕ੍ਖਿਤ੍ਵਾ ਉਦਾਨਵਸੇਨ –

੩੯. ‘‘ਪਣ੍ਣਵੀਸਤਿ ਵਸ੍ਸਾਨਿ, ਯਤੋ ਪਬ੍ਬਜਿਤਾਯ ਮੇ;

ਨਾਭਿਜਾਨਾਮਿ ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਸ, ਸਮਂ ਲਦ੍ਧਂ ਕੁਦਾਚਨਂ.

੪੦. ‘‘ਅਲਦ੍ਧਾ ਚੇਤਸੋ ਸਨ੍ਤਿਂ, ਚਿਤ੍ਤੇ ਅਵਸਵਤ੍ਤਿਨੀ;

ਤਤੋ ਸਂਵੇਗਮਾਪਾਦਿਂ, ਸਰਿਤ੍ਵਾ ਜਿਨਸਾਸਨਂ.

੪੧. ‘‘ਬਹੂਹਿ ਦੁਕ੍ਖਧਮ੍ਮੇਹਿ, ਅਪ੍ਪਮਾਦਰਤਾਯ ਮੇ;

ਤਣ੍ਹਕ੍ਖਯੋ ਅਨੁਪ੍ਪਤ੍ਤੋ, ਕਤਂ ਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਸਾਸਨਂ;

ਅਜ੍ਜ ਮੇ ਸਤ੍ਤਮੀ ਰਤ੍ਤਿ, ਯਤੋ ਤਣ੍ਹਾ ਵਿਸੋਸਿਤਾ’’ਤਿ. –

ਇਮਾ ਗਾਥਾ ਅਭਾਸਿ.

ਤਤ੍ਥ ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਸ ਸਮਨ੍ਤਿ ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਸ ਵੂਪਸਮਂ, ਚੇਤੋਸਮਥਮਗ੍ਗਫਲਸਮਾਧੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ.

ਤਤੋਤਿ ਤਸ੍ਮਾ ਚਿਤ੍ਤਵਸਂ ਵਤ੍ਤੇਤੁਂ ਅਸਮਤ੍ਥਭਾਵਤੋ. ਸਂਵੇਗਮਾਪਾਦਿਨ੍ਤਿ ਸਤ੍ਥਰਿ ਧਰਨ੍ਤੇਪਿ ਪਬ੍ਬਜਿਤਕਿਚ੍ਚਂ ਮਤ੍ਥਕਂ ਪਾਪੇਤੁਂ ਅਸਕ੍ਕੋਨ੍ਤੀ ਪਚ੍ਛਾ ਕਥਂ ਪਾਪਯਿਸ੍ਸਾਮੀਤਿ ਸਂਵੇਗਂ ਞਾਣੁਤ੍ਰਾਸਂ ਆਪਜ੍ਜਿਂ. ਸਰਿਤ੍ਵਾ ਜਿਨਸਾਸਨਨ੍ਤਿ ਕਾਣਕਚ੍ਛਪੋਪਮਾਦਿਸਤ੍ਥੁਓਵਾਦਂ (ਸਂ. ਨਿ. ੫.੧੧੧੭; ਮ. ਨਿ. ੩.੨੫੨) ਅਨੁਸ੍ਸਰਿਤ੍ਵਾ. ਸੇਸਂ ਵੁਤ੍ਤਨਯਮੇਵ.

ਅਪਰਾਸਾਮਾਥੇਰੀਗਾਥਾਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.