੧੦. ਯਸਦਤ੍ਤਤ੍ਥੇਰਗਾਥਾਵਣ੍ਣਨਾ

ਉਪਾਰਮ੍ਭਚਿਤ੍ਤੋਤਿਆਦਿਕਾ ਆਯਸ੍ਮਤੋ ਯਸਦਤ੍ਤਤ੍ਥੇਰਸ੍ਸ ਗਾਥਾ. ਕਾ ਉਪ੍ਪਤ੍ਤਿ? ਅਯਮ੍ਪਿ ਪੁਰਿਮਬੁਦ੍ਧੇਸੁ ਕਤਾਧਿਕਾਰੋ ਤਤ੍ਥ ਤਤ੍ਥ ਭਵੇ ਵਿਵਟ੍ਟੂਪਨਿਸ੍ਸਯਂ ਕੁਸਲਂ ਉਪਚਿਨਿ. ਤਥਾ ਹੇਸ ਪਦੁਮੁਤ੍ਤਰਸ੍ਸ ਭਗਵਤੋ ਕਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕੁਲੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਂ ਵਿਜ੍ਜਾਸਿਪ੍ਪੇਸੁ ਨਿਪ੍ਫਤ੍ਤਿਂ ਗਤੋ ਕਾਮੇ ਪਹਾਯ ਇਸਿਪਬ੍ਬਜ੍ਜਂ ਪਬ੍ਬਜਿਤ੍ਵਾ ਅਰਞ੍ਞੇ ਵਿਹਰਨ੍ਤੋ ਏਕਦਿਵਸਂ ਸਤ੍ਥਾਰਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਪਸਨ੍ਨਮਾਨਸੋ ਅਞ੍ਜਲਿਂ ਪਗ੍ਗਯ੍ਹ ਅਭਿਤ੍ਥਵਿ. ਸੋ ਤੇਨ ਪੁਞ੍ਞਕਮ੍ਮੇਨ ਦੇਵਮਨੁਸ੍ਸੇਸੁ ਸਂਸਰਨ੍ਤੋ ਇਮਸ੍ਮਿਂ ਬੁਦ੍ਧੁਪ੍ਪਾਦੇ ਮਲ੍ਲਰਟ੍ਠੇ ਮਲ੍ਲਰਾਜਕੁਲੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿਤ੍ਵਾ ਯਸਦਤ੍ਤੋਤਿ ਲਦ੍ਧਨਾਮੋ, ਵਯਪ੍ਪਤ੍ਤੋ ਤਕ੍ਕਸਿਲਂ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਸਬ੍ਬਸਿਪ੍ਪਾਨਿ ਸਿਕ੍ਖਿਤ੍ਵਾ ਸਭਿਯੇਨ ਪਰਿਬ੍ਬਾਜਕੇਨ ਸਦ੍ਧਿਂਯੇਵ ਚਾਰਿਕਂ ਚਰਮਾਨੋ, ਅਨੁਪੁਬ੍ਬੇਨ ਸਾਵਤ੍ਥਿਯਂ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਸਭਿਯੇਨ ਪੁਟ੍ਠਪਞ੍ਹੇਸੁ ਵਿਸ੍ਸਜ੍ਜਿਯਮਾਨੇਸੁ ਸਯਂ ਓਤਾਰਾਪੇਕ੍ਖੋ ਸੁਣਨ੍ਤੋ ਨਿਸੀਦਿ ‘‘ਸਮਣਸ੍ਸ ਗੋਤਮਸ੍ਸ ਵਾਦੇ ਦੋਸਂ ਦਸ੍ਸਾਮੀ’’ਤਿ. ਅਥਸ੍ਸ ਭਗਵਾ ਚਿਤ੍ਤਾਚਾਰਂ ਞਤ੍ਵਾ ਸਭਿਯਸੁਤ੍ਤਦੇਸਨਾਵਸਾਨੇ (ਸੁ. ਨਿ. ਸਭਿਯਸੁਤ੍ਤ) ਓਵਾਦਂ ਦੇਨ੍ਤੋ –

੩੬੦. ‘‘ਉਪਾਰਮ੍ਭਚਿਤ੍ਤੋ ਦੁਮ੍ਮੇਧੋ, ਸੁਣਾਤਿ ਜਿਨਸਾਸਨਂ;

ਆਰਕਾ ਹੋਤਿ ਸਦ੍ਧਮ੍ਮਾ, ਨਭਸੋ ਪਥਵੀ ਯਥਾ.

੩੬੧. ‘‘ਉਪਾਰਮ੍ਭਚਿਤ੍ਤੋ ਦੁਮ੍ਮੇਧੋ, ਸੁਣਾਤਿ ਜਿਨਸਾਸਨਂ;

ਪਰਿਹਾਯਤਿ ਸਦ੍ਧਮ੍ਮਾ, ਕਾਲ਼ਪਕ੍ਖੇਵ ਚਨ੍ਦਿਮਾ.

੩੬੨. ‘‘ਉਪਾਰਮ੍ਭਚਿਤ੍ਤੋ ਦੁਮ੍ਮੇਧੋ, ਸੁਣਾਤਿ ਜਿਨਸਾਸਨਂ;

ਪਰਿਸੁਸ੍ਸਤਿ ਸਦ੍ਧਮ੍ਮੇ, ਮਚ੍ਛੋ ਅਪ੍ਪੋਦਕੇ ਯਥਾ.

੩੬੩. ‘‘ਉਪਾਰਮ੍ਭਚਿਤ੍ਤੋ ਦੁਮ੍ਮੇਧੋ, ਸੁਣਾਤਿ ਜਿਨਸਾਸਨਂ;

ਨ ਵਿਰੂਹਤਿ ਸਦ੍ਧਮ੍ਮੇ, ਖੇਤ੍ਤੇ ਬੀਜਂਵ ਪੂਤਿਕਂ.

੩੬੪. ‘‘ਯੋ ਚ ਤੁਟ੍ਠੇਨ ਚਿਤ੍ਤੇਨ, ਸੁਣਾਤਿ ਜਿਨਸਾਸਨਂ;

ਖੇਪੇਤ੍ਵਾ ਆਸਵੇ ਸਬ੍ਬੇ, ਸਚ੍ਛਿਕਤ੍ਵਾ ਅਕੁਪ੍ਪਤਂ;

ਪਪ੍ਪੁਯ੍ਯ ਪਰਮਂ ਸਨ੍ਤਿਂ, ਪਰਿਨਿਬ੍ਬਾਤਿਨਾਸਵੋ’’ਤਿ. –

ਇਮਾ ਪਞ੍ਚ ਗਾਥਾ ਅਭਾਸਿ.

ਤਤ੍ਥ ਉਪਾਰਮ੍ਭਚਿਤ੍ਤੋਤਿ ਸਾਰਮ੍ਭਚਿਤ੍ਤੋ, ਦੋਸਾਰੋਪਨਾਧਿਪ੍ਪਾਯੋਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਦੁਮ੍ਮੇਧੋਤਿ ਨਿਪ੍ਪਞ੍ਞੋ. ਆਰਕਾ ਹੋਤਿ ਸਦ੍ਧਮ੍ਮਾਤਿ ਸੋ ਤਾਦਿਸੋ ਪੁਗ੍ਗਲੋ ਨਭਸੋ ਵਿਯ ਪਥਵੀ ਪਟਿਪਤ੍ਤਿਸਦ੍ਧਮ੍ਮਤੋਪਿ ਦੂਰੇ ਹੋਤਿ, ਪਗੇਵ ਪਟਿਵੇਧਸਦ੍ਧਮ੍ਮਤੋ. ‘‘ਨ ਤ੍ਵਂ ਇਮਂ ਧਮ੍ਮਵਿਨਯਂ ਆਜਾਨਾਸੀ’’ਤਿਆਦਿਨਾ (ਦੀ. ਨਿ. ੧.੧੮) ਵਿਗ੍ਗਾਹਿਕਕਥਂ ਅਨੁਯੁਤ੍ਤਸ੍ਸ ਕੁਤੋ ਸਨ੍ਤਨਿਪੁਣੋ ਪਟਿਪਤ੍ਤਿਸਦ੍ਧਮ੍ਮੋ.

ਪਰਿਹਾਯਤਿ ਸਦ੍ਧਮ੍ਮਾਤਿ ਨਵਵਿਧਲੋਕੁਤ੍ਤਰਧਮ੍ਮਤੋ ਪੁਬ੍ਬਭਾਗਿਯਸਦ੍ਧਾਦਿਸਦ੍ਧਮ੍ਮਤੋਪਿ ਨਿਹੀਯਤਿ. ਪਰਿਸੁਸ੍ਸਤੀਤਿ ਵਿਸੁਸ੍ਸਤਿ ਕਾਯਚਿਤ੍ਤਾਨਂ ਪੀਣਨਰਸਸ੍ਸ ਪੀਤਿਪਾਮੋਜ੍ਜਾਦਿਕੁਸਲਧਮ੍ਮਸ੍ਸਾਭਾਵਤੋ. ਨ ਵਿਰੂਹਤੀਤਿ ਵਿਰੂਲ਼੍ਹਿਂ ਵੁਦ੍ਧਿਂ ਨ ਪਾਪੁਣਾਤਿ. ਪੂਤਿਕਨ੍ਤਿ ਗੋਮਯਲੇਪਦਾਨਾਦਿਅਭਾਵੇਨ ਪੂਤਿਭਾਵਂ ਪਤ੍ਤਂ.

ਤੁਟ੍ਠੇਨ ਚਿਤ੍ਤੇਨਾਤਿ ਇਤ੍ਥਮ੍ਭੂਤਲਕ੍ਖਣੇ ਕਰਣਵਚਨਂ, ਅਤ੍ਤਮਨੋ ਪਮੁਦਿਤੋ ਹੁਤ੍ਵਾਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਖੇਪੇਤ੍ਵਾਤਿ ਸਮੁਚ੍ਛਿਨ੍ਦਿਤ੍ਵਾ. ਅਕੁਪ੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਅਰਹਤ੍ਤਂ. ਪਪ੍ਪੁਯ੍ਯਾਤਿ ਪਾਪੁਣਿਤ੍ਵਾ. ਪਰਮਂ ਸਨ੍ਤਿਨ੍ਤਿ ਅਨੁਪਾਦਿਸੇਸਂ ਨਿਬ੍ਬਾਨਂ. ਤਦਧਿਗਮੋ ਚਸ੍ਸ ਕੇਵਲਂ ਕਾਲਾਗਮਨਮੇਵ, ਨ ਕੋਚਿਵਿਧੋਤਿ ਤਂ ਦਸ੍ਸੇਤੁਂ ਵੁਤ੍ਤਂ ‘‘ਪਰਿਨਿਬ੍ਬਾਤਿਨਾਸਵੋ’’ਤਿ.

ਏਵਂ ਸਤ੍ਥਾਰਾ ਓਵਦਿਤੋ ਸਂਵੇਗਜਾਤੋ ਪਬ੍ਬਜਿਤ੍ਵਾ ਵਿਪਸ੍ਸਨਂ ਪਟ੍ਠਪੇਤ੍ਵਾ ਨਚਿਰਸ੍ਸੇਵ ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਾਪੁਣਿ. ਤੇਨ ਵੁਤ੍ਤਂ ਅਪਦਾਨੇ (ਅਪ. ਥੇਰ ੨.੪੪.੩੫-੪੩) –

‘‘ਕਣਿਕਾਰਂਵ ਜਲਿਤਂ, ਦੀਪਰੁਕ੍ਖਂਵ ਜੋਤਿਤਂ;

ਕਞ੍ਚਨਂਵ ਵਿਰੋਚਨ੍ਤਂ, ਅਦ੍ਦਸਂ ਦ੍ਵਿਪਦੁਤ੍ਤਮਂ.

‘‘ਕਮਣ੍ਡਲੁਂ ਠਪੇਤ੍ਵਾਨ, ਵਾਕਚੀਰਞ੍ਚ ਕੁਣ੍ਡਿਕਂ;

ਏਕਂਸਂ ਅਜਿਨਂ ਕਤ੍ਵਾ, ਬੁਦ੍ਧਸੇਟ੍ਠਂ ਥਵਿਂ ਅਹਂ.

‘‘ਤਮਨ੍ਧਕਾਰਂ ਵਿਧਮਂ, ਮੋਹਜਾਲਸਮਾਕੁਲਂ;

ਞਾਣਾਲੋਕਂ ਦਸ੍ਸੇਤ੍ਵਾਨ, ਨਿਤ੍ਤਿਣ੍ਣੋਸਿ ਮਹਾਮੁਨਿ.

‘‘ਸਮੁਦ੍ਧਰਸਿਮਂ ਲੋਕਂ, ਸਬ੍ਬਾਵਨ੍ਤਮਨੁਤ੍ਤਰਂ;

ਞਾਣੇ ਤੇ ਉਪਮਾ ਨਤ੍ਥਿ, ਯਾਵਤਾ ਜਗਤੋ ਗਤਿ.

‘‘ਤੇਨ ਞਾਣੇਨ ਸਬ੍ਬਞ੍ਞੂ, ਇਤਿ ਬੁਦ੍ਧੋ ਪਵੁਚ੍ਚਤਿ;

ਵਨ੍ਦਾਮਿ ਤਂ ਮਹਾਵੀਰਂ, ਸਬ੍ਬਞ੍ਞੁਤਮਨਾਵਰਂ.

‘‘ਸਤਸਹਸ੍ਸਿਤੋ ਕਪ੍ਪੇ, ਬੁਦ੍ਧਸੇਟ੍ਠਂ ਥਵਿਂ ਅਹਂ;

ਦੁਗ੍ਗਤਿਂ ਨਾਭਿਜਾਨਾਮਿ, ਞਾਣਤ੍ਥਵਾਯਿਦਂ ਫਲਂ.

‘‘ਕਿਲੇਸਾ ਝਾਪਿਤਾ ਮਯ੍ਹਂ…ਪੇ… ਕਤਂ ਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਸਾਸਨ’’ਨ੍ਤਿ.

ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਨ ਪਤ੍ਵਾ ਅਞ੍ਞਂ ਬ੍ਯਾਕਰੋਨ੍ਤੋਪਿ ਥੇਰੋ ਇਮਾ ਏਵ ਗਾਥਾ ਅਭਾਸਿ.

ਯਸਦਤ੍ਤਤ੍ਥੇਰਗਾਥਾਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.