੧੬. ਵਿਮਲਤ੍ਥੇਰਗਾਥਾਵਣ੍ਣਨਾ

ਪਾਪਮਿਤ੍ਤੇਤਿ ਆਯਸ੍ਮਤੋ ਵਿਮਲਤ੍ਥੇਰਸ੍ਸ ਗਾਥਾ. ਕਾ ਉਪ੍ਪਤ੍ਤਿ? ਅਯਮ੍ਪਿ ਪੁਰਿਮਬੁਦ੍ਧੇਸੁ ਕਤਾਧਿਕਾਰੋ ਤਤ੍ਥ ਤਤ੍ਥ ਭਵੇ ਵਿਵਟ੍ਟੂਪਨਿਸ੍ਸਯਂ ਪੁਞ੍ਞਂ ਉਪਚਿਨਨ੍ਤੋ ਪਦੁਮੁਤ੍ਤਰਸ੍ਸ ਭਗਵਤੋ ਕਾਲੇ ਕੁਲਗੇਹੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿਤ੍ਵਾ ਵਿਞ੍ਞੁਤਂ ਪਤ੍ਤੋ ਸਤ੍ਥਰਿ ਪਰਿਨਿਬ੍ਬੁਤੇ ਸਾਧੁਕੀਲ਼ਨਦਿਵਸੇਸੁ ਵੀਤਿਵਤ੍ਤੇਸੁ ਸਤ੍ਥੁ ਸਰੀਰਂ ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਉਪਾਸਕੇਸੁ ਝਾਪਨਟ੍ਠਾਨਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੇਸੁ ਸਤ੍ਥੁ ਗੁਣੇ ਆਵਜ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਪਸਨ੍ਨਮਾਨਸੋ ਸੁਮਨਪੁਪ੍ਫੇਹਿ ਪੂਜਮਕਾਸਿ. ਸੋ ਤੇਨ ਪੁਞ੍ਞਕਮ੍ਮੇਨ ਦੇਵਮਨੁਸ੍ਸੇਸੁ ਸਂਸਰਨ੍ਤੋ ਇਮਸ੍ਮਿਂ ਬੁਦ੍ਧੁਪ੍ਪਾਦੇ ਬਾਰਾਣਸਿਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕੁਲੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿਤ੍ਵਾ ਵਿਮਲੋਤਿ ਲਦ੍ਧਨਾਮੋ ਵਯਪ੍ਪਤ੍ਤੋ ਸੋਮਮਿਤ੍ਤਤ੍ਥੇਰਂ ਨਿਸ੍ਸਾਯ ਸਾਸਨੇ ਪਬ੍ਬਜਿਤ੍ਵਾ ਤੇਨੇਵ ਉਸ੍ਸਾਹਿਤੋ ਵਿਪਸ੍ਸਨਂ ਪਟ੍ਠਪੇਤ੍ਵਾ ਨਚਿਰਸ੍ਸੇਵ ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਾਪੁਣਿ. ਤੇਨ ਵੁਤ੍ਤਂ ਅਪਦਾਨੇ (ਅਪ. ਥੇਰ ੨.੪੬.੫੮-੬੨) –

‘‘ਨੀਹਰਨ੍ਤੇ ਸਰੀਰਮ੍ਹਿ, ਵਜ੍ਜਮਾਨਾਸੁ ਭੇਰਿਸੁ;

ਪਸਨ੍ਨਚਿਤ੍ਤੋ ਸੁਮਨੋ, ਪਟ੍ਟਿਪੁਪ੍ਫਮਪੂਜਯਿਂ.

‘‘ਸਤਸਹਸ੍ਸਿਤੋ ਕਪ੍ਪੇ, ਯਂ ਪੁਪ੍ਫਮਭਿਪੂਜਯਿਂ;

ਦੁਗ੍ਗਤਿਂ ਨਾਭਿਜਾਨਾਮਿ, ਦੇਹਪੂਜਾਯਿਦਂ ਫਲਂ.

‘‘ਕਿਲੇਸਾ ਝਾਪਿਤਾ ਮਯ੍ਹਂ…ਪੇ… ਕਤਂ ਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਸਾਸਨ’’ਨ੍ਤਿ.

ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਨ ਪਤ੍ਵਾ ਅਤ੍ਤਨੋ ਸਹਾਯਸ੍ਸ ਭਿਕ੍ਖੁਸ੍ਸ ਓਵਾਦਂ ਦੇਨ੍ਤੋ –

੨੬੪. ‘‘ਪਾਪਮਿਤ੍ਤੇ ਵਿਵਜ੍ਜੇਤ੍ਵਾ, ਭਜੇਯ੍ਯੁਤ੍ਤਮਪੁਗ੍ਗਲਂ;

ਓਵਾਦੇ ਚਸ੍ਸ ਤਿਟ੍ਠੇਯ੍ਯ, ਪਤ੍ਥੇਨ੍ਤੋ ਅਚਲਂ ਸੁਖਂ.

੨੬੫. ‘‘ਪਰਿਤ੍ਤਂ ਦਾਰੁਮਾਰੁਯ੍ਹ, ਯਥਾ ਸੀਦੇ ਮਹਣ੍ਣਵੇ;

ਏਵਂ ਕੁਸੀਤਮਾਗਮ੍ਮ, ਸਾਧੁਜੀਵੀਪਿ ਸੀਦਤਿ;

ਤਸ੍ਮਾ ਤਂ ਪਰਿਵਜ੍ਜੇਯ੍ਯ, ਕੁਸੀਤਂ ਹੀਨਵੀਰਿਯਂ.

੨੬੬. ‘‘ਪਵਿਵਿਤ੍ਤੇਹਿ ਅਰਿਯੇਹਿ, ਪਹਿਤਤ੍ਤੇਹਿ ਝਾਯਿਭਿ;

ਨਿਚ੍ਚਂ ਆਰਦ੍ਧਵੀਰਿਯੇਹਿ, ਪਣ੍ਡਿਤੇਹਿ ਸਹਾਵਸੇ’’ਤਿ. –

ਤਿਸ੍ਸੋ ਗਾਥਾ ਅਭਾਸਿ.

ਤਤ੍ਥ ਪਾਪਮਿਤ੍ਤੇਤਿ ਅਕਲ੍ਯਾਣਮਿਤ੍ਤੇ ਅਸਪ੍ਪੁਰਿਸੇ ਹੀਨਵੀਰਿਯੇ. ਵਿਵਜ੍ਜੇਤ੍ਵਾਤਿ ਤਂ ਅਭਜਨਵਸੇਨ ਦੂਰਤੋ ਵਜ੍ਜੇਤ੍ਵਾ. ਭਜੇਯ੍ਯੁਤ੍ਤਮਪੁਗ੍ਗਲਨ੍ਤਿ ਸਪ੍ਪੁਰਿਸਂ ਪਣ੍ਡਿਤਂ ਕਲ੍ਯਾਣਮਿਤ੍ਤਂ ਓਵਾਦਾਨੁਸਾਸਨੀਗਹਣਵਸੇਨ ਸੇਵੇਯ੍ਯ. ਓਵਾਦੇ ਚਸ੍ਸ ਤਿਟ੍ਠੇਯ੍ਯਾਤਿ ਅਸ੍ਸ ਕਲ੍ਯਾਣਮਿਤ੍ਤਸ੍ਸ ਓਵਾਦੇ ਅਨੁਸਿਟ੍ਠਿਯਂ ਯਥਾਨੁਸਿਟ੍ਠਂ ਪਟਿਪਜ੍ਜਨਵਸੇਨ ਤਿਟ੍ਠੇਯ੍ਯ. ਪਤ੍ਥੇਨ੍ਤੋਤਿ ਆਕਙ੍ਖਨ੍ਤੋ. ਅਚਲਂ ਸੁਖਨ੍ਤਿ ਨਿਬ੍ਬਾਨਸੁਖਂ ਫਲਸੁਖਞ੍ਚ. ਤਮ੍ਪਿ ਹਿ ਅਕੁਪ੍ਪਭਾਵਤੋ ‘‘ਅਚਲ’’ਨ੍ਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ. ਸੇਸਂ ਵੁਤ੍ਤਤ੍ਥਮੇਵ.

ਵਿਮਲਤ੍ਥੇਰਗਾਥਾਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.

ਤਿਕਨਿਪਾਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.

ਪਠਮੋ ਭਾਗੋ ਨਿਟ੍ਠਿਤੋ.