੯. ਰਾਮਣੇਯ੍ਯਕਤ੍ਥੇਰਗਾਥਾਵਣ੍ਣਨਾ

ਚਿਹਚਿਹਾਭਿਨਦਿਤੇਤਿ ਆਯਸ੍ਮਤੋ ਰਾਮਣੇਯ੍ਯਕਤ੍ਥੇਰਸ੍ਸ ਗਾਥਾ. ਕਾ ਉਪ੍ਪਤ੍ਤਿ? ਅਯਮ੍ਪਿ ਪੁਰਿਮਬੁਦ੍ਧੇਸੁ ਕਤਾਧਿਕਾਰੋ ਤਤ੍ਥ ਤਤ੍ਥ ਭਵੇ ਪੁਞ੍ਞਾਨਿ ਉਪਚਿਨਨ੍ਤੋ ਸਿਖਿਸ੍ਸ ਭਗਵਤੋ ਕਾਲੇ ਕੁਲਗੇਹੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿਤ੍ਵਾ ਵਿਞ੍ਞੁਤਂ ਪਤ੍ਤੋ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਪਸਨ੍ਨਮਾਨਸੋ ਪੁਪ੍ਫੇਹਿ ਪੂਜਂ ਅਕਾਸਿ. ਸੋ ਤੇਨ ਪੁਞ੍ਞਕਮ੍ਮੇਨ ਦੇਵਲੋਕੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤੋ ਅਪਰਾਪਰਂ ਪੁਞ੍ਞਾਨਿ ਕਤ੍ਵਾ ਸੁਗਤੀਸੁ ਏਵ ਪਰਿਵਤ੍ਤੇਨ੍ਤੋ ਇਮਸ੍ਮਿਂ ਬੁਦ੍ਧੁਪ੍ਪਾਦੇ ਸਾਵਤ੍ਥਿਯਂ ਇਬ੍ਭਕੁਲੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿਤ੍ਵਾ ਵਯਪ੍ਪਤ੍ਤੋ ਜੇਤਵਨਪਟਿਗ੍ਗਹਣੇ ਸਞ੍ਜਾਤਪ੍ਪਸਾਦੋ ਪਬ੍ਬਜਿਤ੍ਵਾ ਚਰਿਯਾਨੁਕੂਲਂ ਕਮ੍ਮਟ੍ਠਾਨਂ ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਅਰਞ੍ਞੇ ਵਿਹਰਤਿ. ਤਸ੍ਸ ਅਤ੍ਤਨੋ ਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਯਾ ਪਬ੍ਬਜਿਤਸਾਰੁਪ੍ਪਾਯ ਚ ਪਟਿਪਤ੍ਤਿਯਾ ਪਾਸਾਦਿਕਭਾਵਤੋ ਰਾਮਣੇਯ੍ਯਕੋਤ੍ਵੇਵ ਸਮਞ੍ਞਾ ਅਹੋਸਿ. ਅਥੇਕਦਿਵਸਂ ਮਾਰੋ ਥੇਰਂ ਭਿਂਸਾਪੇਤੁਕਾਮੋ ਭੇਰਵਸਦ੍ਦਂ ਅਕਾਸਿ. ਤਂ ਸੁਤ੍ਵਾ ਥੇਰੋ ਥਿਰਪਕਤਿਤਾਯ ਤੇਨ ਅਸਨ੍ਤਸਨ੍ਤੋ ‘‘ਮਾਰੋ ਅਯ’’ਨ੍ਤਿ ਞਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਥ ਅਨਾਦਰਂ ਦਸ੍ਸੇਨ੍ਤੋ ‘‘ਚਿਹਚਿਹਾਭਿਨਦਿਤੇ’’ਤਿ ਗਾਥਂ ਅਭਾਸਿ.

੪੯. ਤਤ੍ਥ ਚਿਹਚਿਹਾਭਿਨਦਿਤੇਤਿ ਚਿਹਚਿਹਾਤਿ ਅਭਿਣ੍ਹਂ ਪਵਤ੍ਤਸਦ੍ਦਤਾਯ ‘‘ਚਿਹਚਿਹਾ’’ਤਿ ਲਦ੍ਧਨਾਮਾਨਂ ਵਟ੍ਟਕਾਨਂ ਅਭਿਨਾਦਨਿਮਿਤ੍ਤਂ, ਵਿਰਵਹੇਤੂਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਸਿਪ੍ਪਿਕਾਭਿਰੁਤੇਹਿ ਚਾਤਿ ਸਿਪ੍ਪਿਕਾ ਵੁਚ੍ਚਨ੍ਤਿ ਦੇਵਕਾ ਪਰਨਾਮਕਾ ਗੇਲਞ੍ਞੇਨ ਛਾਤਕਿਸਦਾਰਕਾਕਾਰਾ ਸਾਖਾਮਿਗਾ. ‘‘ਮਹਾਕਲਨ੍ਦਕਾ’’ਤਿ ਕੇਚਿ, ਸਿਪ੍ਪਿਕਾਨਂ ਅਭਿਰੁਤੇਹਿ ਮਹਾਵਿਰਵੇਹਿ, ਹੇਤੁਮ੍ਹਿ ਚੇਤਂ ਕਰਣਵਚਨਂ, ਤਂ ਹੇਤੂਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਨ ਮੇ ਤਂ ਫਨ੍ਦਤਿ ਚਿਤ੍ਤਨ੍ਤਿ ਮਮ ਚਿਤ੍ਤਂ ਨ ਫਨ੍ਦਤਿ ਨ ਚਵਤਿ. ਇਦਂ ਵੁਤ੍ਤਂ ਹੋਤਿ – ਇਮਸ੍ਮਿਂ ਅਰਞ੍ਞੇ ਵਿਰਵਹੇਤੁ ਸਿਪ੍ਪਿਕਾਭਿਰੁਤਹੇਤੁ ਵਿਯ, ਪਾਪਿਮ, ਤਵ ਵਿਸ੍ਸਰਕਰਣਹੇਤੁ ਮਮ ਚਿਤ੍ਤਂ ਕਮ੍ਮਟ੍ਠਾਨਤੋ ਨ ਪਰਿਪਤਤੀਤਿ. ਤਤ੍ਥ ਕਾਰਣਮਾਹ ‘‘ਏਕਤ੍ਤਨਿਰਤਞ੍ਹਿ ਮੇ’’ਤਿ. ਹਿ-ਸਦ੍ਦੋ ਹੇਤੁ ਅਤ੍ਥੋ, ਯਸ੍ਮਾ ਮਮ ਚਿਤ੍ਤਂ ਗਣਸਙ੍ਗਣਿਕਂ ਪਹਾਯ ਏਕਤ੍ਤੇ ਏਕੀਭਾਵੇ, ਬਹਿਦ੍ਧਾ ਵਾ ਵਿਕ੍ਖੇਪਂ ਪਹਾਯ ਏਕਤ੍ਤੇ ਏਕਗ੍ਗਤਾਯ, ਏਕਤ੍ਤੇ ਏਕਸਭਾਵੇ ਵਾ ਨਿਬ੍ਬਾਨੇ ਨਿਰਤਂ ਅਭਿਰਤਂ, ਤਸ੍ਮਾ ਕਮ੍ਮਟ੍ਠਾਨਤੋ ਨ ਫਨ੍ਦਤਿ ਨ ਚਵਤੀਤਿ, ਇਮਂ ਕਿਰ ਗਾਥਂ ਵਦਨ੍ਤੋ ਏਵ ਥੇਰੋ ਵਿਪਸ੍ਸਨਂ ਵਡ੍ਢੇਤ੍ਵਾ ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਾਪੁਣਿ. ਤੇਨ ਵੁਤ੍ਤਂ ਅਪਦਾਨੇ (ਅਪ. ਥੇਰ ੧.੨੧.੫-੯) –

‘‘ਸੁਵਣ੍ਣਵਣ੍ਣੋ ਭਗਵਾ, ਸਤਰਂਸੀ ਪਤਾਪਵਾ;

ਚਙ੍ਕਮਨਂ ਸਮਾਰੂਲ਼੍ਹੋ, ਮੇਤ੍ਤਚਿਤ੍ਤੋ ਸਿਖੀਸਭੋ.

‘‘ਪਸਨ੍ਨਚਿਤ੍ਤੋ ਸੁਮਨੋ, ਵਨ੍ਦਿਤ੍ਵਾ ਞਾਣਮੁਤ੍ਤਮਂ;

ਮਿਨੇਲਪੁਪ੍ਫਂ ਪਗ੍ਗਯ੍ਹ, ਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਅਭਿਰੋਪਯਿਂ.

‘‘ਏਕਤਿਂਸੇ ਇਤੋ ਕਪ੍ਪੇ, ਯਂ ਪੁਪ੍ਫਮਭਿਪੂਜਯਿਂ;

ਦੁਗ੍ਗਤਿਂ ਨਾਭਿਜਾਨਾਮਿ, ਬੁਦ੍ਧਪੂਜਾਯਿਦਂ ਫਲਂ.

‘‘ਏਕੂਨਤਿਂਸਕਪ੍ਪਮ੍ਹਿ, ਸੁਮੇਘਘਨਨਾਮਕੋ;

ਸਤ੍ਤਰਤਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ, ਚਕ੍ਕਵਤ੍ਤੀ ਮਹਬ੍ਬਲੋ.

‘‘ਕਿਲੇਸਾ ਝਾਪਿਤਾ ਮਯ੍ਹਂ…ਪੇ… ਕਤਂ ਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਸਾਸਨ’’ਨ੍ਤਿ.

ਅਯਮੇਵ ਚ ਥੇਰਸ੍ਸ ਅਞ੍ਞਾਬ੍ਯਾਕਰਣਗਾਥਾ ਅਹੋਸਿ.

ਰਾਮਣੇਯ੍ਯਕਤ੍ਥੇਰਗਾਥਾਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.