੩. ਬਨ੍ਧੁਰਤ੍ਥੇਰਗਾਥਾਵਣ੍ਣਨਾ

ਨਾਹਂ ਏਤੇਨ ਅਤ੍ਥਿਕੋਤਿ ਆਯਸ੍ਮਤੋ ਬਨ੍ਧੁਰਤ੍ਥੇਰਸ੍ਸ ਗਾਥਾ. ਕਾ ਉਪ੍ਪਤ੍ਤਿ? ਅਯਮ੍ਪਿ ਪੁਰਿਮਬੁਦ੍ਧੇਸੁ ਕਤਾਧਿਕਾਰੋ ਸਿਦ੍ਧਤ੍ਥਸ੍ਸ ਭਗਵਤੋ ਕਾਲੇ ਅਞ੍ਞਤਰਸ੍ਸ ਰਞ੍ਞੋ ਅਨ੍ਤੇਪੁਰੇ ਗੋਪਕੋ ਹੁਤ੍ਵਾ ਏਕਦਿਵਸਂ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਪਰਿਸਂ ਰਾਜਙ੍ਗਣੇਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਪਸਨ੍ਨਚਿਤ੍ਤੋ ਕਣਵੇਰਪੁਪ੍ਫਾਨਿ ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਸਸਙ੍ਘਂ ਲੋਕਨਾਯਕਂ ਪੂਜੇਸਿ. ਸੋ ਤੇਨ ਪੁਞ੍ਞਕਮ੍ਮੇਨ ਦੇਵਲੋਕੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿਤ੍ਵਾ ਅਪਰਾਪਰਂ ਸੁਗਤੀਸੁਯੇਵ ਸਂਸਰਨ੍ਤੋ ਇਮਸ੍ਮਿਂ ਬੁਦ੍ਧੁਪ੍ਪਾਦੇ ਸੀਲਵਤੀਨਗਰੇ ਸੇਟ੍ਠਿਪੁਤ੍ਤੋ ਹੁਤ੍ਵਾ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿ, ਬਨ੍ਧੁਰੋਤਿਸ੍ਸ ਨਾਮਂ ਅਹੋਸਿ. ਸੋ ਵਿਞ੍ਞੁਤਂ ਪਤ੍ਤੋ ਕੇਨਚਿਦੇਵ ਕਰਣੀਯੇਨ ਸਾਵਤ੍ਥਿਯਂ ਗਤੋ ਉਪਾਸਕੇਹਿ ਸਦ੍ਧਿਂ ਵਿਹਾਰਂ ਗਤੋ ਸਤ੍ਥੁ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਂ ਸੁਤ੍ਵਾ ਪਟਿਲਦ੍ਧਸਦ੍ਧੋ ਪਬ੍ਬਜਿਤ੍ਵਾ ਞਾਣਸ੍ਸ ਪਰਿਪਾਕਤ੍ਤਾ ਵਿਪਸ੍ਸਨਂ ਪਟ੍ਠਪੇਤ੍ਵਾ ਨਚਿਰਸ੍ਸੇਵ ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਾਪੁਣਿ. ਤੇਨ ਵੁਤ੍ਤਂ ਅਪਦਾਨੇ (ਅਪ. ਥੇਰ ੧.੧੭.੭-੧੨) –

‘‘ਸਿਦ੍ਧਤ੍ਥੋ ਨਾਮ ਭਗਵਾ, ਲੋਕਜੇਟ੍ਠੋ ਨਰਾਸਭੋ;

ਪੁਰਕ੍ਖਤੋ ਸਾਵਕੇਹਿ, ਨਗਰਂ ਪਟਿਪਜ੍ਜਥ.

‘‘ਰਞ੍ਞੋ ਅਨ੍ਤੇਪੁਰੇ ਆਸਿਂ, ਗੋਪਕੋ ਅਭਿਸਮ੍ਮਤੋ;

ਪਾਸਾਦੇ ਉਪਵਿਟ੍ਠੋਹਂ, ਅਦ੍ਦਸਂ ਲੋਕਨਾਯਕਂ.

‘‘ਕਣਵੇਰਂ ਗਹੇਤ੍ਵਾਨ, ਭਿਕ੍ਖੁਸਙ੍ਘੇ ਸਮੋਕਿਰਿਂ;

ਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਵਿਸੁਂ ਕਤ੍ਵਾਨ, ਤਤੋ ਭਿਯ੍ਯੋ ਸਮੋਕਿਰਿਂ.

‘‘ਚਤੁਨ੍ਨਵੁਤਿਤੋ ਕਪ੍ਪੇ, ਯਂ ਪੁਪ੍ਫਮਭਿਪੂਜਯਿਂ;

ਦੁਗ੍ਗਤਿਂ ਨਾਭਿਜਾਨਾਮਿ, ਬੁਦ੍ਧਪੂਜਾਯਿਦਂ ਫਲਂ.

‘‘ਸਤ੍ਤਾਸੀਤਿਮ੍ਹਿਤੋ ਕਪ੍ਪੇ, ਚਤੁਰਾਸੁਂ ਮਹਿਦ੍ਧਿਕਾ;

ਸਤ੍ਤਰਤਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ, ਚਕ੍ਕਵਤ੍ਤੀ ਮਹਬ੍ਬਲਾ.

‘‘ਕਿਲੇਸਾ ਝਾਪਿਤਾ ਮਯ੍ਹਂ…ਪੇ… ਕਤਂ ਬੁਦ੍ਧਸ੍ਸ ਸਾਸਨ’’ਨ੍ਤਿ.

ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਨ ਪਤ੍ਵਾ ਕਤਞ੍ਞੁਭਾਵੇ ਠਤ੍ਵਾ ਅਤ੍ਤਨੋ ਉਪਕਾਰਸ੍ਸ ਰਞ੍ਞੋ ਪਚ੍ਚੁਪਕਾਰਂ ਕਾਤੁਂ ਸੀਲਵਤੀਨਗਰਂ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਰਞ੍ਞੋ ਧਮ੍ਮਂ ਦੇਸੇਨ੍ਤੋ ਸਚ੍ਚਾਨਿ ਪਕਾਸੇਸਿ. ਰਾਜਾ ਸਚ੍ਚਪਰਿਯੋਸਾਨੇ ਸੋਤਾਪਨ੍ਨੋ ਹੁਤ੍ਵਾ ਅਤ੍ਤਨੋ ਨਗਰੇ ਸੁਦਸ੍ਸਨਂ ਨਾਮ ਮਹਨ੍ਤਂ ਵਿਹਾਰਂ ਕਾਰੇਤ੍ਵਾ ਥੇਰਸ੍ਸ ਨਿਯ੍ਯਾਤੇਸਿ. ਮਹਾਲਾਭਸਕ੍ਕਾਰੋ ਅਹੋਸਿ. ਥੇਰੋ ਵਿਹਾਰਂ ਸਬ੍ਬਞ੍ਚ ਲਾਭਸਕ੍ਕਾਰਂ ਸਙ੍ਘਸ੍ਸ ਨਿਯ੍ਯਾਤੇਤ੍ਵਾ ਸਯਂ ਪੁਰਿਮਨਿਯਾਮੇਨੇਵ ਪਿਣ੍ਡਾਯ ਚਰਿਤ੍ਵਾ ਯਾਪੇਨ੍ਤੋ ਕਤਿਪਾਹਂ ਤਤ੍ਥ ਵਸਿਤ੍ਵਾ ਸਾਵਤ੍ਥਿਂ ਗਨ੍ਤੁਕਾਮੋ ਅਹੋਸਿ. ਭਿਕ੍ਖੂ, ‘‘ਭਨ੍ਤੇ, ਤੁਮ੍ਹੇ ਇਧੇਵ ਵਸਥ, ਸਚੇ ਪਚ੍ਚਯੇਹਿ ਵੇਕਲ੍ਲਂ, ਮਯਂ ਤਂ ਪਰਿਪੂਰੇਸ੍ਸਾਮਾ’’ਤਿ ਆਹਂਸੁ. ਥੇਰੋ, ‘‘ਨ ਮਯ੍ਹਂ, ਆਵੁਸੋ, ਉਲ਼ਾਰੇਹਿ ਪਚ੍ਚਯੇਹਿ ਅਤ੍ਥੋ ਅਤ੍ਥਿ, ਇਤਰੀਤਰੇਹਿ ਪਚ੍ਚਯੇਹਿ ਯਾਪੇਮਿ, ਧਮ੍ਮਰਸੇਨੇਵਮ੍ਹਿ ਤਿਤ੍ਤੋ’’ਤਿ ਦਸ੍ਸੇਨ੍ਤੋ –

੧੦੩. ‘‘ਨਾਹਂ ਏਤੇਨ ਅਤ੍ਥਿਕੋ, ਸੁਖਿਤੋ ਧਮ੍ਮਰਸੇਨ ਤਪ੍ਪਿਤੋ;

ਪਿਤ੍ਵਾ ਰਸਗ੍ਗਮੁਤ੍ਤਮਂ, ਨ ਚ ਕਾਹਾਮਿ ਵਿਸੇਨ ਸਨ੍ਥਵ’’ਨ੍ਤਿ. –

ਗਾਥਂ ਅਭਾਸਿ.

ਤਤ੍ਥ ਨਾਹਂ ਏਤੇਨ ਅਤ੍ਥਿਕੋਤਿ ਯੇਨ ਮਂ ਤੁਮ੍ਹੇ ਤਪ੍ਪੇਤੁਕਾਮਾ ‘‘ਪਰਿਪੂਰੇਸ੍ਸਾਮਾ’’ਤਿ ਵਦਥ, ਏਤੇਨ ਆਮਿਸਲਾਭੇਨ ਪਚ੍ਚਯਾਮਿਸਰਸੇਨ ਨਾਹਂ ਅਤ੍ਥਿਕੋ, ਮਯ੍ਹਂ ਏਤੇਨ ਅਤ੍ਥੋ ਨਤ੍ਥਿ, ਸਨ੍ਤੁਟ੍ਠਿ ਪਰਮਂ ਸੁਖਨ੍ਤਿ ਇਤਰੀਤਰੇਹੇਵ ਪਚ੍ਚਯੇਹਿ ਯਾਪੇਮੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਇਦਾਨਿ ਤੇਨ ਅਨਤ੍ਥਿਕਭਾਵੇ ਪਧਾਨਕਾਰਣਂ ਦਸ੍ਸੇਨ੍ਤੋ ਆਹ ‘‘ਸੁਖਿਤੋ ਧਮ੍ਮਰਸੇਨ ਤਪ੍ਪਿਤੋ’’ਤਿ. ਸਤ੍ਤਤਿਂਸਬੋਧਿਪਕ੍ਖਿਯਧਮ੍ਮਰਸੇਨ ਚੇਵ ਨਵਵਿਧਲੋਕੁਤ੍ਤਰਧਮ੍ਮਰਸੇਨ ਚ ਤਪ੍ਪਿਤੋ ਪੀਣਿਤੋ ਸੁਖਿਤੋ ਉਤ੍ਤਮੇਨ ਸੁਖੇਨ ਸੁਹਿਤੋਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਪਿਤ੍ਵਾ ਰਸਗ੍ਗਮੁਤ੍ਤਮਨ੍ਤਿ ਸਬ੍ਬਰਸੇਸੁ ਅਗ੍ਗਂ ਸੇਟ੍ਠਂ ਤਤੋਯੇਵ ਉਤ੍ਤਮਂ ਯਥਾਵੁਤ੍ਤਂ ਧਮ੍ਮਰਸਂ ਪਿਵਿਤ੍ਵਾ ਠਿਤੋ, ਤੇਨਾਹ – ‘‘ਸਬ੍ਬਰਸਂ ਧਮ੍ਮਰਸੋ ਜਿਨਾਤੀ’’ਤਿ (ਧ. ਪ. ੩੫੪). ਨ ਚ ਕਾਹਾਮਿ ਵਿਸੇਨ ਸਨ੍ਥਵਨ੍ਤਿ ਏਵਰੂਪਂ ਰਸੁਤ੍ਤਮਂ ਧਮ੍ਮਰਸਂ ਪਿਵਿਤ੍ਵਾ ਠਿਤੋ ਵਿਸੇਨ ਵਿਸਸਦਿਸੇਨ ਵਿਸਰਸੇਨ ਸਨ੍ਥਵਂ ਸਂਸਗ੍ਗਂ ਨ ਕਰਿਸ੍ਸਾਮਿ, ਤਥਾਕਰਣਸ੍ਸ ਕਾਰਣਂ ਨਤ੍ਥੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ.

ਬਨ੍ਧੁਰਤ੍ਥੇਰਗਾਥਾਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.