੧੨. ਅਙ੍ਕੁਰਵਤ੍ਥੁ

ਤਿਣਦੋਸਾਨੀਤਿ ਇਮਂ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਂ ਸਤ੍ਥਾ ਪਣ੍ਡੁਕਮ੍ਬਲਸਿਲਾਯਂ ਵਿਹਰਨ੍ਤੋ ਅਙ੍ਕੁਰਂ ਆਰਬ੍ਭ ਕਥੇਸਿ. ਵਤ੍ਥੁ ‘‘ਯੇ ਝਾਨਪ੍ਪਸੁਤਾ ਧੀਰਾ’’ਤਿ (ਧ. ਪ. ੧੮੧) ਗਾਥਾਯ ਵਿਤ੍ਥਾਰਿਤਮੇਵ. ਵੁਤ੍ਤਞ੍ਹੇਤਂ ਤਤ੍ਥ ਇਨ੍ਦਕਂ ਆਰਬ੍ਭ. ਸੋ ਕਿਰ ਅਨੁਰੁਦ੍ਧਤ੍ਥੇਰਸ੍ਸ ਅਨ੍ਤੋਗਾਮਂ ਪਿਣ੍ਡਾਯ ਪਵਿਟ੍ਠਸ੍ਸ ਅਤ੍ਤਨੋ ਆਭਤਂ ਕਟਚ੍ਛੁਮਤ੍ਤਕਂ ਭਿਕ੍ਖਂ ਦਾਪੇਸਿ. ਤਦਸ੍ਸ ਪੁਞ੍ਞਂ ਅਙ੍ਕੁਰੇਨ ਦਸਵਸ੍ਸਸਹਸ੍ਸਾਨਿ ਦ੍ਵਾਦਸਯੋਜਨਿਕਂ ਉਦ੍ਧਨਪਨ੍ਤਿਂ ਕਤ੍ਵਾ ਦਿਨ੍ਨਦਾਨਤੋ ਮਹਪ੍ਫਲਤਰਂ ਜਾਤਂ. ਤਸ੍ਮਾ ਏਵਮਾਹ. ਏਵਂ ਵੁਤ੍ਤੇ ਸਤ੍ਥਾ, ‘‘ਅਙ੍ਕੁਰ, ਦਾਨਂ ਨਾਮ ਵਿਚੇਯ੍ਯ ਦਾਤੁਂ ਵਟ੍ਟਤਿ, ਏਵਂ ਤਂ ਸੁਖੇਤ੍ਤੇ ਸੁਵੁਤ੍ਤਬੀਜਂ ਵਿਯ ਮਹਪ੍ਫਲਂ ਹੋਤਿ. ਤ੍ਵਂ ਪਨ ਤਥਾ ਨਾਕਾਸਿ, ਤੇਨ ਤੇ ਦਾਨਂ ਨ ਮਹਪ੍ਫਲਂ ਜਾਤ’’ਨ੍ਤਿ ਇਮਮਤ੍ਥਂ ਵਿਭਾਵੇਨ੍ਤੋ –

‘‘ਵਿਚੇਯ੍ਯ ਦਾਨਂ ਦਾਤਬ੍ਬਂ, ਯਤ੍ਥ ਦਿਨ੍ਨਂ ਮਹਪ੍ਫਲਂ;

ਵਿਚੇਯ੍ਯ ਦਾਨਂ ਸੁਗਤਪ੍ਪਸਤ੍ਥਂ,

ਯੇ ਦਕ੍ਖਿਣੇਯ੍ਯਾ ਇਧ ਜੀਵਲੋਕੇ;

ਏਤੇਸੁ ਦਿਨ੍ਨਾਨਿ ਮਹਪ੍ਫਲਾਨਿ,

ਬੀਜਾਨਿ ਵੁਤ੍ਤਾਨਿ ਯਥਾਸੁਖੇਤ੍ਤੇ’’ਤਿ. (ਪੇ. ਵ. ੩੨੯) –

ਵਤ੍ਵਾ ਉਤ੍ਤਰਿਮ੍ਪਿ ਧਮ੍ਮਂ ਦੇਸੇਨ੍ਤੋ ਇਮਾ ਗਾਥਾ ਅਭਾਸਿ –

੩੫੬. ‘‘ਤਿਣਦੋਸਾਨਿ ਖੇਤ੍ਤਾਨਿ, ਰਾਗਦੋਸਾ ਅਯਂ ਪਜਾ;

ਤਸ੍ਮਾ ਹਿ ਵੀਤਰਾਗੇਸੁ, ਦਿਨ੍ਨਂ ਹੋਤਿ ਮਹਪ੍ਫਲਂ.

੩੫੭. ‘‘ਤਿਣਦੋਸਾਨਿ ਖੇਤ੍ਤਾਨਿ, ਦੋਸਦੋਸਾ ਅਯਂ ਪਜਾ;

ਤਸ੍ਮਾ ਹਿ ਵੀਤਦੋਸੇਸੁ, ਦਿਨ੍ਨਂ ਹੋਤਿ ਮਹਪ੍ਫਲਂ.

੩੫੮. ‘‘ਤਿਣਦੋਸਾਨਿ ਖੇਤ੍ਤਾਨਿ, ਮੋਹਦੋਸਾ ਅਯਂ ਪਜਾ;

ਤਸ੍ਮਾ ਹਿ ਵੀਤਮੋਹੇਸੁ, ਦਿਨ੍ਨਂ ਹੋਤਿ ਮਹਪ੍ਫਲਂ.

੩੫੯. ‘‘ਤਿਣਦੋਸਾਨਿ ਖੇਤ੍ਤਾਨਿ, ਇਚ੍ਛਾਦੋਸਾ ਅਯਂ ਪਜਾ;

ਤਸ੍ਮਾ ਹਿ ਵਿਗਤਿਚ੍ਛੇਸੁ, ਦਿਨ੍ਨਂ ਹੋਤਿ ਮਹਪ੍ਫਲ’’ਨ੍ਤਿ.

ਤਤ੍ਥ ਤਿਣਦੋਸਾਨੀਤਿ ਸਾਮਾਕਾਦੀਨਿ ਤਿਣਾਨਿ ਉਟ੍ਠਹਨ੍ਤਾਨਿ ਪੁਬ੍ਬਣ੍ਣਾਪਰਣ੍ਣਾਨਿ ਖੇਤ੍ਤਾਨਿ ਦੂਸੇਨ੍ਤਿ, ਤੇਨ ਤਾਨਿ ਨ ਬਹੁਫਲਾਨਿ ਹੋਨ੍ਤਿ. ਏਵਂ ਸਤ੍ਤਾਨਮ੍ਪਿ ਅਨ੍ਤੋ ਰਾਗੋ ਉਪ੍ਪਜ੍ਜਨ੍ਤੋ ਸਤ੍ਤੇ ਦੂਸੇਤਿ, ਤੇਨ ਤੇਸੁ ਦਿਨ੍ਨਂ ਮਹਪ੍ਫਲਂ ਨ ਹੋਤਿ. ਖੀਣਾਸਵੇਸੁ ਦਿਨ੍ਨਂ ਪਨ ਮਹਪ੍ਫਲਂ ਹੋਤਿ. ਤੇਨ ਵੁਤ੍ਤਂ –

‘‘ਤਿਣਦੋਸਾਨਿ ਖੇਤ੍ਤਾਨਿ, ਰਾਗਦੋਸਾ ਅਯਂ ਪਜਾ;

ਤਸ੍ਮਾ ਹਿ ਵੀਤਰਾਗੇਸੁ, ਦਿਨ੍ਨਂ ਹੋਤਿ ਮਹਪ੍ਫਲ’’ਨ੍ਤਿ. –

ਸੇਸਗਾਥਾਸੁਪਿ ਏਸੇਵ ਨਯੋ.

ਦੇਸਨਾਵਸਾਨੇ ਅਙ੍ਕੁਰੋ ਚ ਇਨ੍ਦਕੋ ਚ ਸੋਤਾਪਤ੍ਤਿਫਲੇ ਪਤਿਟ੍ਠਹਿਂਸੁ, ਸਮ੍ਪਤ੍ਤਾਨਮ੍ਪਿ ਸਾਤ੍ਥਿਕਾ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਾ ਅਹੋਸੀਤਿ.

ਅਙ੍ਕੁਰਵਤ੍ਥੁ ਦ੍ਵਾਦਸਮਂ.

ਤਣ੍ਹਾਵਗ੍ਗਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.

ਚਤੁਵੀਸਤਿਮੋ ਵਗ੍ਗੋ.