੭. ਅਞ੍ਞਤਰਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਤ੍ਥੁ

ਨ ਤੇਨ ਭਿਕ੍ਖੁ ਸੋ ਹੋਤੀਤਿ ਇਮਂ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਂ ਸਤ੍ਥਾ ਜੇਤਵਨੇ ਵਿਹਰਨ੍ਤੋ ਅਞ੍ਞਤਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਆਰਬ੍ਭ ਕਥੇਸਿ.

ਸੋ ਕਿਰ ਬਾਹਿਰਸਮਯੇ ਪਬ੍ਬਜਿਤ੍ਵਾ ਭਿਕ੍ਖਂ ਚਰਨ੍ਤੋ ਚਿਨ੍ਤੇਸਿ – ‘‘ਸਮਣੋ ਗੋਤਮੋ ਅਤ੍ਤਨੋ ਸਾਵਕੇ ਭਿਕ੍ਖਾਯ ਚਰਣੇਨ ‘ਭਿਕ੍ਖੂ’ਤਿ ਵਦਤਿ, ਮਮ੍ਪਿ ‘ਭਿਕ੍ਖੂ’ਤਿ ਵਤ੍ਤੁਂ ਵਟ੍ਟਤੀ’’ਤਿ. ਸੋ ਸਤ੍ਥਾਰਂ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ, ‘‘ਭੋ ਗੋਤਮ, ਅਹਮ੍ਪਿ ਭਿਕ੍ਖਂ ਚਰਿਤ੍ਵਾ ਜੀਵਾਮਿ, ਮਮ੍ਪਿ ‘ਭਿਕ੍ਖੂ’ਤਿ ਵਦੇਹੀ’’ਤਿ ਆਹ. ਅਥ ਨਂ ਸਤ੍ਥਾ ‘‘ਨਾਹਂ, ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ, ਭਿਕ੍ਖਨਮਤ੍ਤੇਨ ਭਿਕ੍ਖੂਤਿ ਵਦਾਮਿ. ਨ ਹਿ ਵਿਸ੍ਸਂ ਧਮ੍ਮਂ ਸਮਾਦਾਯ ਵਤ੍ਤਨ੍ਤੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਨਾਮ ਹੋਤਿ. ਯੋ ਪਨ ਸਬ੍ਬਸਙ੍ਖਾਰੇਸੁ ਸਙ੍ਖਾਯ ਚਰਤਿ, ਸੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਨਾਮਾ’’ਤਿ ਵਤ੍ਵਾ ਇਮਾ ਗਾਥਾ ਅਭਾਸਿ –

੨੬੬. ‘‘ਨ ਤੇਨ ਭਿਕ੍ਖੁ ਸੋ ਹੋਤਿ, ਯਾਵਤਾ ਭਿਕ੍ਖਤੇ ਪਰੇ;

ਵਿਸ੍ਸਂ ਧਮ੍ਮਂ ਸਮਾਦਾਯ, ਭਿਕ੍ਖੁ ਹੋਤਿ ਨ ਤਾਵਤਾ.

੨੬੭. ‘‘ਯੋਧ ਪੁਞ੍ਞਞ੍ਚ ਪਾਪਞ੍ਚ, ਬਾਹੇਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰਿਯਵਾ;

ਸਙ੍ਖਾਯ ਲੋਕੇ ਚਰਤਿ, ਸ ਵੇ ਭਿਕ੍ਖੂਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤੀ’’ਤਿ.

ਤਤ੍ਥ ਯਾਵਤਾਤਿ ਯਤ੍ਤਕੇਨ ਪਰੇ ਭਿਕ੍ਖਤੇ, ਤੇਨ ਭਿਕ੍ਖਨਮਤ੍ਤੇਨ ਭਿਕ੍ਖੁ ਨਾਮ ਨ ਹੋਤਿ. ਵਿਸ੍ਸਨ੍ਤਿ ਵਿਸਮਂ ਧਮ੍ਮਂ, ਵਿਸ੍ਸਗਨ੍ਧਂ ਵਾ ਕਾਯਕਮ੍ਮਾਦਿਕਂ ਧਮ੍ਮਂ ਸਮਾਦਾਯ ਚਰਨ੍ਤੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਨਾਮ ਨ ਹੋਤਿ. ਯੋਧਾਤਿ ਯੋ ਇਧ ਸਾਸਨੇ ਉਭਯਮ੍ਪੇਤਂ ਪੁਞ੍ਞਞ੍ਚ ਪਾਪਞ੍ਚ ਮਗ੍ਗਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰਿਯੇਨ ਬਾਹੇਤ੍ਵਾ ਪਨੁਦਿਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰਿਯਵਾ ਹੋਤਿ. ਸਙ੍ਖਾਯਾਤਿ ਞਾਣੇਨ. ਲੋਕੇਤਿ ਖਨ੍ਧਾਦਿਲੋਕੇ ‘‘ਇਮੇ ਅਜ੍ਝਤ੍ਤਿਕਾ ਖਨ੍ਧਾ, ਇਮੇ ਬਾਹਿਰਾ’’ਤਿ ਏਵਂ ਸਬ੍ਬੇਪਿ ਧਮ੍ਮੇ ਜਾਨਿਤ੍ਵਾ ਚਰਤਿ, ਸੋ ਤੇਨ ਞਾਣੇਨ ਕਿਲੇਸਾਨਂ ਭਿਨ੍ਨਤ੍ਤਾ ‘‘ਭਿਕ੍ਖੂ’’ਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ.

ਦੇਸਨਾਵਸਾਨੇ ਬਹੂ ਸੋਤਾਪਤ੍ਤਿਫਲਾਦੀਨਿ ਪਾਪੁਣਿਂਸੂਤਿ.

ਅਞ੍ਞਤਰਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਤ੍ਥੁ ਸਤ੍ਤਮਂ.