੮. ਤਿਂਸਭਿਕ੍ਖੁਵਤ੍ਥੁ

ਹਂਸਾਦਿਚ੍ਚਪਥੇਤਿ ਇਮਂ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਂ ਸਤ੍ਥਾ ਜੇਤਵਨੇ ਵਿਹਰਨ੍ਤੋ ਤਿਂਸ ਭਿਕ੍ਖੂ ਆਰਬ੍ਭ ਕਥੇਸਿ.

ਏਕਸ੍ਮਿਞ੍ਹਿ ਦਿਵਸੇ ਤਿਂਸਮਤ੍ਤਾ ਦਿਸਾਵਾਸਿਕਾ ਭਿਕ੍ਖੂ ਸਤ੍ਥਾਰਂ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਂਸੁ. ਆਨਨ੍ਦਤ੍ਥੇਰੋ ਸਤ੍ਥੁ ਵਤ੍ਤਕਰਣਵੇਲਾਯ ਆਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇ ਭਿਕ੍ਖੂ ਦਿਸ੍ਵਾ ‘‘ਸਤ੍ਥਾਰਾ ਇਮੇਹਿ ਸਦ੍ਧਿਂ ਪਟਿਸਨ੍ਥਾਰੇ ਕਤੇ ਵਤ੍ਤਂ ਕਰਿਸ੍ਸਾਮੀ’’ਤਿ ਦ੍ਵਾਰਕੋਟ੍ਠਕੇ ਅਟ੍ਠਾਸਿ. ਸਤ੍ਥਾਪਿ ਤੇਹਿ ਸਦ੍ਧਿਂ ਪਟਿਸਨ੍ਥਾਰਂ ਕਤ੍ਵਾ ਤੇਸਂ ਸਾਰਣੀਯਧਮ੍ਮਂ ਕਥੇਸਿ. ਤਂ ਸੁਤ੍ਵਾ ਤੇ ਸਬ੍ਬੇਪਿ ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਤ੍ਵਾ ਉਪ੍ਪਤਿਤ੍ਵਾ ਆਕਾਸੇਨ ਅਗਮਿਂਸੁ. ਆਨਨ੍ਦਤ੍ਥੇਰੋ ਤੇਸੁ ਚਿਰਾਯਨ੍ਤੇਸੁ ਸਤ੍ਥਾਰਂ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ, ‘‘ਭਨ੍ਤੇ, ਇਦਾਨੇਵ ਤਿਂਸਮਤ੍ਤਾ ਭਿਕ੍ਖੂ ਆਗਤਾ, ਤੇ ਕੁਹਿ’’ਨ੍ਤਿ ਪੁਚ੍ਛਿ. ‘‘ਗਤਾ, ਆਨਨ੍ਦਾ’’ਤਿ. ‘‘ਕਤਰੇਨ ਮਗ੍ਗੇਨ, ਭਨ੍ਤੇ’’ਤਿ? ‘‘ਆਕਾਸੇਨਾਨਨ੍ਦਾ’’ਤਿ. ‘‘ਕਿਂ ਪਨ ਤੇ, ਭਨ੍ਤੇ, ਖੀਣਾਸਵਾ’’ਤਿ? ‘‘ਆਮਾਨਨ੍ਦ, ਮਮ ਸਨ੍ਤਿਕੇ ਧਮ੍ਮਂ ਸੁਤ੍ਵਾ ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਤ੍ਤਾ’’ਤਿ. ਤਸ੍ਮਿਂ ਪਨ ਖਣੇ ਆਕਾਸੇਨ ਹਂਸਾ ਆਗਮਿਂਸੁ. ਸਤ੍ਥਾ ‘‘ਯਸ੍ਸ ਖੋ ਪਨਾਨਨ੍ਦ, ਚਤ੍ਤਾਰੋ ਇਦ੍ਧਿਪਾਦਾ ਸੁਭਾਵਿਤਾ, ਸੋ ਹਂਸਾ ਵਿਯ ਆਕਾਸੇਨ ਗਚ੍ਛਤੀ’’ਤਿ ਵਤ੍ਵਾ ਇਮਂ ਗਾਥਮਾਹ –

੧੭੫. ‘‘ਹਂਸਾਦਿਚ੍ਚਪਥੇ ਯਨ੍ਤਿ, ਆਕਾਸੇ ਯਨ੍ਤਿ ਇਦ੍ਧਿਯਾ;

ਨੀਯਨ੍ਤਿ ਧੀਰਾ ਲੋਕਮ੍ਹਾ, ਜੇਤ੍ਵਾ ਮਾਰਂ ਸਵਾਹਿਨਿ’’ਨ੍ਤਿ.

ਤਸ੍ਸਤ੍ਥੋ – ਇਮੇ ਹਂਸਾ ਆਦਿਚ੍ਚਪਥੇ ਆਕਾਸੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ. ਯੇਸਂ ਇਦ੍ਧਿਪਾਦਾ ਸੁਭਾਵਿਤਾ, ਤੇਪਿ ਆਕਾਸੇ ਯਨ੍ਤਿ ਇਦ੍ਧਿਯਾ. ਧੀਰਾ ਪਣ੍ਡਿਤਾ ਸਵਾਹਿਨਿਂ ਮਾਰਂ ਜੇਤ੍ਵਾ ਇਮਮ੍ਹਾ ਵਟ੍ਟਲੋਕਾ ਨੀਯਨ੍ਤਿ, ਨਿਬ੍ਬਾਨਂ ਪਾਪੁਣਨ੍ਤੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ.

ਦੇਸਨਾਵਸਾਨੇ ਬਹੂ ਸੋਤਾਪਤ੍ਤਿਫਲਾਦੀਨਿ ਪਾਪੁਣਿਂਸੂਤਿ.

ਤਿਂਸਭਿਕ੍ਖੁਵਤ੍ਥੁ ਅਟ੍ਠਮਂ.