੯. ਰੁਕ੍ਖਮੂਲਿਕਙ੍ਗਕਥਾ

੩੨. ਰੁਕ੍ਖਮੂਲਿਕਙ੍ਗਮ੍ਪਿ ‘‘ਛਨ੍ਨਂ ਪਟਿਕ੍ਖਿਪਾਮਿ, ਰੁਕ੍ਖਮੂਲਿਕਙ੍ਗਂ ਸਮਾਦਿਯਾਮੀ’’ਤਿ ਇਮੇਸਂ ਅਞ੍ਞਤਰਵਚਨੇਨ ਸਮਾਦਿਨ੍ਨਂ ਹੋਤਿ.

ਤੇਨ ਪਨ ਰੁਕ੍ਖਮੂਲਿਕੇਨ ਸੀਮਨ੍ਤਰਿਕਰੁਕ੍ਖਂ, ਚੇਤਿਯਰੁਕ੍ਖਂ, ਨਿਯ੍ਯਾਸਰੁਕ੍ਖਂ, ਫਲਰੁਕ੍ਖਂ, ਵਗ੍ਗੁਲਿਰੁਕ੍ਖਂ, ਸੁਸਿਰਰੁਕ੍ਖਂ, ਵਿਹਾਰਮਜ੍ਝੇ ਠਿਤਰੁਕ੍ਖਨ੍ਤਿ ਇਮੇ ਰੁਕ੍ਖੇ ਵਿਵਜ੍ਜੇਤ੍ਵਾ ਵਿਹਾਰਪਚ੍ਚਨ੍ਤੇ ਠਿਤਰੁਕ੍ਖੋ ਗਹੇਤਬ੍ਬੋਤਿ ਇਦਮਸ੍ਸ ਵਿਧਾਨਂ.

ਪਭੇਦਤੋ ਪਨ ਅਯਮ੍ਪਿ ਤਿਵਿਧੋ ਹੋਤਿ. ਤਤ੍ਥ ਉਕ੍ਕਟ੍ਠੋ ਯਥਾਰੁਚਿਤਂ ਰੁਕ੍ਖਂ ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਪਟਿਜਗ੍ਗਾਪੇਤੁਂ ਨ ਲਭਤਿ. ਪਾਦੇਨ ਪਣ੍ਣਸਟਂ ਅਪਨੇਤ੍ਵਾ ਵਸਿਤਬ੍ਬਂ. ਮਜ੍ਝਿਮੋ ਤਂ ਠਾਨਂ ਸਮ੍ਪਤ੍ਤੇਹਿਯੇਵ ਪਟਿਜਗ੍ਗਾਪੇਤੁਂ ਲਭਤਿ. ਮੁਦੁਕੇਨ ਆਰਾਮਿਕਸਮਣੁਦ੍ਦੇਸੇ ਪਕ੍ਕੋਸਿਤ੍ਵਾ ਸੋਧਾਪੇਤ੍ਵਾ ਸਮਂ ਕਾਰਾਪੇਤ੍ਵਾ ਵਾਲੁਕਂ ਓਕਿਰਾਪੇਤ੍ਵਾ ਪਾਕਾਰਪਰਿਕ੍ਖੇਪਂ ਕਾਰਾਪੇਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਰਂ ਯੋਜਾਪੇਤ੍ਵਾ ਵਸਿਤਬ੍ਬਂ. ਮਹਦਿਵਸੇ ਪਨ ਰੁਕ੍ਖਮੂਲਿਕੇਨ ਤਤ੍ਥ ਅਨਿਸੀਦਿਤ੍ਵਾ ਅਞ੍ਞਤ੍ਥ ਪਟਿਚ੍ਛਨ੍ਨੇ ਠਾਨੇ ਨਿਸੀਦਿਤਬ੍ਬਂ.

ਇਮੇਸਂ ਪਨ ਤਿਣ੍ਣਮ੍ਪਿ ਛਨ੍ਨੇ ਵਾਸਂ ਕਪ੍ਪਿਤਕ੍ਖਣੇ ਧੁਤਙ੍ਗਂ ਭਿਜ੍ਜਤਿ. ਜਾਨਿਤ੍ਵਾ ਛਨ੍ਨੇ ਅਰੁਣਂ ਉਟ੍ਠਾਪਿਤਮਤ੍ਤੇਤਿ ਅਙ੍ਗੁਤ੍ਤਰਭਾਣਕਾ. ਅਯਮੇਤ੍ਥ ਭੇਦੋ.

ਅਯਂ ਪਨਾਨਿਸਂਸੋ, ਰੁਕ੍ਖਮੂਲਸੇਨਾਸਨਂ ਨਿਸ੍ਸਾਯ ਪਬ੍ਬਜ੍ਜਾਤਿ (ਮਹਾਵ. ੧੨੮) ਵਚਨਤੋ ਨਿਸ੍ਸਯਾਨੁਰੂਪਪਟਿਪਤ੍ਤਿਸਬ੍ਭਾਵੋ, ਅਪ੍ਪਾਨਿ ਚੇਵ ਸੁਲਭਾਨਿ ਚ ਤਾਨਿ ਚ ਅਨਵਜ੍ਜਾਨੀਤਿ (ਅ. ਨਿ. ੪.੨੭; ਇਤਿਵੁ. ੧੦੧) ਭਗਵਤਾ ਸਂਵਣ੍ਣਿਤਪਚ੍ਚਯਤਾ, ਅਭਿਣ੍ਹਂ ਤਰੁਪਣ੍ਣਵਿਕਾਰਦਸ੍ਸਨੇਨ ਅਨਿਚ੍ਚਸਞ੍ਞਾਸਮੁਟ੍ਠਾਪਨਤਾ, ਸੇਨਾਸਨਮਚ੍ਛੇਰਕਮ੍ਮਾਰਾਮਤਾਨਂ ਅਭਾਵੋ, ਦੇਵਤਾਹਿ ਸਹਵਾਸਿਤਾ, ਅਪ੍ਪਿਚ੍ਛਤਾਦੀਨਂ ਅਨੁਲੋਮਵੁਤ੍ਤਿਤਾਤਿ.

ਵਣ੍ਣਿਤੋ ਬੁਦ੍ਧਸੇਟ੍ਠੇਨ, ਨਿਸ੍ਸਯੋਤਿ ਚ ਭਾਸਿਤੋ;

ਨਿਵਾਸੋ ਪਵਿਵਿਤ੍ਤਸ੍ਸ, ਰੁਕ੍ਖਮੂਲਸਮੋ ਕੁਤੋ.

ਆਵਾਸਮਚ੍ਛੇਰਹਰੇ, ਦੇਵਤਾ ਪਰਿਪਾਲਿਤੇ;

ਪਵਿਵਿਤ੍ਤੇ ਵਸਨ੍ਤੋ ਹਿ, ਰੁਕ੍ਖਮੂਲਮ੍ਹਿ ਸੁਬ੍ਬਤੋ.

ਅਭਿਰਤ੍ਤਾਨਿ ਨੀਲਾਨਿ, ਪਣ੍ਡੂਨਿ ਪਤਿਤਾਨਿ ਚ;

ਪਸ੍ਸਨ੍ਤੋ ਤਰੁਪਣ੍ਣਾਨਿ, ਨਿਚ੍ਚਸਞ੍ਞਂ ਪਨੂਦਤਿ.

ਤਸ੍ਮਾ ਹਿ ਬੁਦ੍ਧਦਾਯਜ੍ਜਂ, ਭਾਵਨਾਭਿਰਤਾਲਯਂ;

ਵਿਵਿਤ੍ਤਂ ਨਾਤਿਮਞ੍ਞੇਯ੍ਯ, ਰੁਕ੍ਖਮੂਲਂ ਵਿਚਕ੍ਖਣੋਤਿ.

ਅਯਂ ਰੁਕ੍ਖਮੂਲਿਕਙ੍ਗੇ ਸਮਾਦਾਨਵਿਧਾਨਪ੍ਪਭੇਦਭੇਦਾਨਿਸਂਸਵਣ੍ਣਨਾ.