੧੨. ਯਥਾਸਨ੍ਥਤਿਕਙ੍ਗਕਥਾ

੩੫. ਯਥਾਸਨ੍ਥਤਿਕਙ੍ਗਮ੍ਪਿ ‘‘ਸੇਨਾਸਨਲੋਲੁਪ੍ਪਂ ਪਟਿਕ੍ਖਿਪਾਮਿ, ਯਥਾਸਨ੍ਥਤਿਕਙ੍ਗਂ ਸਮਾਦਿਯਾਮੀ’’ਤਿ ਇਮੇਸਂ ਅਞ੍ਞਤਰਵਚਨੇਨ ਸਮਾਦਿਨ੍ਨਂ ਹੋਤਿ.

ਤੇਨ ਪਨ ਯਥਾਸਨ੍ਥਤਿਕੇਨ ਯਦਸ੍ਸ ਸੇਨਾਸਨਂ ‘‘ਇਦਂ ਤੁਯ੍ਹਂ ਪਾਪੁਣਾਤੀ’’ਤਿ ਗਾਹਿਤਂ ਹੋਤਿ, ਤੇਨੇਵ ਤੁਟ੍ਠਬ੍ਬਂ, ਨ ਅਞ੍ਞੋ ਉਟ੍ਠਾਪੇਤਬ੍ਬੋ. ਇਦਮਸ੍ਸ ਵਿਧਾਨਂ.

ਪਭੇਦਤੋ ਪਨ ਅਯਮ੍ਪਿ ਤਿਵਿਧੋ ਹੋਤਿ. ਤਤ੍ਥ ਉਕ੍ਕਟ੍ਠੋ ਅਤ੍ਤਨੋ ਪਤ੍ਤਸੇਨਾਸਨਂ ਦੂਰੇਤਿ ਵਾ ਅਚ੍ਚਾਸਨ੍ਨੇਤਿ ਵਾ ਅਮਨੁਸ੍ਸਦੀਘਜਾਤਿਕਾਦੀਹਿ ਉਪਦ੍ਦੁਤਨ੍ਤਿ ਵਾ ਉਣ੍ਹਨ੍ਤਿ ਵਾ ਸੀਤਲਨ੍ਤਿ ਵਾ ਪੁਚ੍ਛਿਤੁਂ ਨ ਲਭਤਿ. ਮਜ੍ਝਿਮੋ ਪੁਚ੍ਛਿਤੁਂ ਲਭਤਿ. ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਪਨ ਓਲੋਕੇਤੁਂ ਨ ਲਭਤਿ. ਮੁਦੁਕੋ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਓਲੋਕੇਤ੍ਵਾ ਸਚਸ੍ਸ ਤਂ ਨ ਰੁਚ੍ਚਤਿ, ਅਞ੍ਞਂ ਗਹੇਤੁਂ ਲਭਤਿ.

ਇਮੇਸਂ ਪਨ ਤਿਣ੍ਣਮ੍ਪਿ ਸੇਨਾਸਨਲੋਲੁਪ੍ਪੇ ਉਪ੍ਪਨ੍ਨਮਤ੍ਤੇ ਧੁਤਙ੍ਗਂ ਭਿਜ੍ਜਤੀਤਿ ਅਯਮੇਤ੍ਥ ਭੇਦੋ.

ਅਯਂ ਪਨਾਨਿਸਂਸੋ, ‘‘ਯਂ ਲਦ੍ਧਂ ਤੇਨ ਤੁਟ੍ਠਬ੍ਬ’’ਨ੍ਤਿ (ਜਾ. ੧.੧.੧੩੬; ਪਾਚਿ. ੭੯੩) ਵੁਤ੍ਤੋਵਾਦਕਰਣਂ, ਸਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀਨਂ ਹਿਤੇਸਿਤਾ, ਹੀਨਪਣੀਤਵਿਕਪ੍ਪਪਰਿਚ੍ਚਾਗੋ, ਅਨੁਰੋਧਵਿਰੋਧਪ੍ਪਹਾਨਂ, ਅਤ੍ਰਿਚ੍ਛਤਾਯ ਦ੍ਵਾਰਪਿਦਹਨਂ, ਅਪ੍ਪਿਚ੍ਛਤਾਦੀਨਂ ਅਨੁਲੋਮਵੁਤ੍ਤਿਤਾਤਿ.

ਯਂ ਲਦ੍ਧਂ ਤੇਨ ਸਨ੍ਤੁਟ੍ਠੋ, ਯਥਾਸਨ੍ਥਤਿਕੋ ਯਤਿ;

ਨਿਬ੍ਬਿਕਪ੍ਪੋ ਸੁਖਂ ਸੇਤਿ, ਤਿਣਸਨ੍ਥਰਕੇਸੁਪਿ.

ਨ ਸੋ ਰਜ੍ਜਤਿ ਸੇਟ੍ਠਮ੍ਹਿ, ਹੀਨਂ ਲਦ੍ਧਾ ਨ ਕੁਪ੍ਪਤਿ;

ਸਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਨਵਕੇ, ਹਿਤੇਨ ਅਨੁਕਮ੍ਪਤਿ.

ਤਸ੍ਮਾ ਅਰਿਯਸਤਾਚਿਣ੍ਣਂ, ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਵਣ੍ਣਿਤਂ;

ਅਨੁਯੁਞ੍ਜੇਥ ਮੇਧਾਵੀ, ਯਥਾਸਨ੍ਥਤਰਾਮਤਨ੍ਤਿ.

ਅਯਂ ਯਥਾਸਨ੍ਥਤਿਕਙ੍ਗੇ ਸਮਾਦਾਨਵਿਧਾਨਪ੍ਪਭੇਦਭੇਦਾਨਿਸਂਸਵਣ੍ਣਨਾ.