੫੨. ਇਕਿ

ਅਥ ਸਰੂਪੇਚ੍ਚੇਤਾਵਤਿ ਵੁਤ੍ਤੇ- ‘ਕਿਰਿਯਤ੍ਥਸ੍ਸ ਸਰੂਪੇ’ਤਿ ਕਥਂ ਵਿਞ੍ਞਾਯਤਿਚ੍ਚਾਹ- ‘ਕਿਰਿਯਤ੍ਥਾ’ਤਿਚ੍ਚਾਦਿ. ਨਨੁ ਚ ਲੋ-ਯਂ ਕਤ੍ਤਰਿ ਵਿਧੀਯ ਮਾਨੋਕਥਮੇਤ੍ਥ ਸਿਯਾਤ੍ਯਾਹ- ‘ਅਕਤ੍ਤਰਿਪਿ’ਚ੍ਚਾਦਿ. ਅਭਿਮਤੋ ਕਚ੍ਚਾਯਨਸ੍ਸ. ਪਟਿਪਾਦਯਿਤੁਮਾਹ- ‘ਤਤ੍ਥਾ’ਤਿਆਦਿ. ਕਰਣਂ ਉਚ੍ਚਾਰਣਂ, ਅਸ੍ਸ ਕਰੋਤਿ ਸਮਾਸਵਾਕ੍ਯਂ. ਨ ਹਿ ਏਵ ਦੀਹਿ ਕਾਰੋ ਵਿਹਿਤੋਤਿ ਅਕ੍ਖਰੇ ਹੇਵ ਕਾਰਸ੍ਸ ਵਿਹਿਤਤ੍ਤਾ ਅਕ੍ਖਰਸਮੁਦਾਯਤੋ ਨ ਪਪ੍ਪੋਤੀਤਿ ਭਾਵੋ. ਅਥ ਚੇਤਿ ਮਤਪ੍ਪਦਾਨੇ. ਏਵਾਦਿਸਦ੍ਦਵਾਚਕਾ ਏਵਕਾਰਾਦਯੋ ਸਾਧਵੋਤਿ ਅਥ ਮਤਨ੍ਤਿ ਅਤ੍ਥੋ.

ਤਤ੍ਥਾਤਿ ਤਥਾ ਅਭਿਮਤੇ ਤਸ੍ਮਿਂ. ਨਿਯਮਹੇਤੁਨੋ ਅਭਾਵਾਤਿ ਅਕ੍ਖਰੇਹੇਵ ਕਾਰਪ੍ਪਚ੍ਚਯੋ ਵਿਧੇਯ੍ਯੋ ਨ ਪਨ ਏਵਾਦੀਹਿਚ੍ਚਸ੍ਸ ਨਿਯਮਸ੍ਸ ਯੋ ਹੇਤੁ ਤਸ੍ਸ ਹੇਤੁਨੋ ਅਭਾਵਾ.