੪੧. ਕ੍ਵਚ

ਨਾਮਜਾਤਿਗੁਣਕਿਰਿਯਾ ਦਬ੍ਬਸਮ੍ਬਨ੍ਧਤੋ ਪਞ੍ਚਵਿਧਤ੍ਤੇਪਿ ਕਮ੍ਮਸ੍ਸ ਕ੍ਰਿਯਤ੍ਥਸ੍ਸਾਵਧਿਰਯਮੁਪਾਦਿਨ੍ਨੋਤਿ ਕ੍ਰਿਯਤ੍ਥਸਮ੍ਬਨ੍ਧਾ ਕਿਰਿਯਾਕਮ੍ਮਸ੍ਸੇਹ ਗਹਣਂ. ਤਞ੍ਚ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿਵਿਕਤਿਪਤ੍ਤਿਭੇਦੇਨ ਤਿਵਿਧਂ, ਤਿਵਿਧਸ੍ਸਾਪ੍ਯੇਤਸ੍ਸ ਵਿਸੇਸਾਨੁਪਾਨਤੋ ਗਹਣਨ੍ਤਿ ਕਮੇਨੁਦਾਹਰਨ੍ਤੋ ਆਹ- ‘ਕਰਕਰਣੇ’ਇਚ੍ਚਾਦਿ.

ਲੋਕਵਿਦੂਤਿਆਦਿਦਸ੍ਸਨਤੋ ਕ੍ਵਚਿਗ੍ਗਹਣੇ ਪਯੋਜਨਂ ਵਤ੍ਤੁਮਾਹ- ‘ਕਮ੍ਮਤੋ’ਚ੍ਚਾਦਿ. ਨਨੁ ਚ ਕ੍ਵਚਿਗ੍ਗਹਣੇਨੇਵ ‘ਆਦਿਚ੍ਚਂ ਪਸ੍ਸਤਿ’ਚ੍ਚਾਦੋਪਿ (ਨਿਵਤ੍ਤਿ) ਵਤ੍ਤੁਂ ਸਕ੍ਕਾ ਕਸ੍ਮਾ ‘ਬਹੁਲਾਧਿਕਾਰਾ’ਤਿ ਵੁਤ੍ਤਨ੍ਤਿ ਆਹ ‘ਤੇਨੇ’ਚ੍ਚਾਦਿ. ਤੇਨਾਤਿ ਯੇਨ ਕ੍ਵਚਿਗ੍ਗਹਣਂ ਕੁਤੋਚਿਯੇਵਾਤਿ ਦਸ੍ਸਨਤ੍ਥਂ ਕਤਂ ਤੇਨਾਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਤੇਨਾਤਿ ਵਾ ਕ੍ਵਚਿਗ੍ਗਹਣੇਨ. ਅਥ ਆਦਿਚ੍ਚਂ ਪਸ੍ਸਤਿਚ੍ਚਾਦੋ ਵਿਯ ਕਮ੍ਮਕਰਾਦੀਸੁਪਿ ਨਿਵਤ੍ਤਿਮਦਸ੍ਸੇਤ੍ਵਾ ‘ਕ੍ਵਚੀਤਿ ਕਿਂ ਕਮ੍ਮਕਰੋ’ਤਿ ਕਸ੍ਮਾ ਵੁਤ੍ਤਨ੍ਤਿ ਆਹ- ‘ਯਜ੍ਜੇਵ’ਮਿਚ੍ਚਾਦਿ.

ਤਸ੍ਸਾਤਿ ਬਹੁਲਵਚਨਸ੍ਸ, ਮਹਾਧਿਕਾਰਤ੍ਤਾਤਿ ਮਹਾਵਿਸਯਤ੍ਤਾ. ਕੁਤੋਚਿਯੇਵਾਤਿ ਕੁਤੋਚਿ ਧਾਤੁਤੋਯੇਵ. ਅਥੇਹ ਕਸ੍ਮਾ ਨ ਹੋਤਿ ਦੇਵਦਤ੍ਤੋ ਸਯਤਿ ਦਾਤ੍ਤੇਨ ਲੁਨਾਤਿ ਸੁਨਖਾਨਂ ਦਦਾਤਿ ਨਗਰਾ ਅਪੇਤਿ ਥਾਲਿਯਂ ਪਚਤਿ ਮਾਤੁ ਸਰਤੀ’’ਤਿ, ਸਬ੍ਬਮੇਵੇਦਂ ਕਿਰਿਯਾ (ਯਾ) ਭਿਸਮ੍ਬਨ੍ਧੀਯਤੀਤਿ ਯਦਿਪੇਵਂ, ਤਥਾਪਿ ਕਮ੍ਮਤ੍ਤੇਨੇਵ ਯਂ ਵਤ੍ਤੁ ਮਿਚ੍ਛਿਤਂ ਨ ਕਾਰਕਨ੍ਤਰਤ੍ਤੇਨ ਨਾਪਿ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਭਾਵੇਨ, ਤਸ੍ਸੇਵ ਕਮ੍ਮਸਦ੍ਦੇਨ ਗਹਣਂ ਕਮ੍ਮਵਚਨਸਾਮਤ੍ਥਿਯਾ, ਅਞ੍ਞਥਾ ਸ੍ਯਾਦਿਤੋਚ੍ਚੇਵ ਵਦੇਯ੍ਯ ਕਿਂ ਕਮ੍ਮਾਤਿ ਵਚਨੇਨਾਤਿ.